Waarom de hulpverlening regelmatig niet aanslaat!

Het is weer even geleden maar ik vond het tijd voor een nieuwe blog nadat ik weer een aantal zaken was tegengekomen die mij aan het denken zette. Het afgelopen half jaar staat bij mij in het teken van de opbouw en opstart van JongerenCentrum Differenze, persoonlijke ontwikkeling, werk en uiteraard privé. In die tijd weer ontzettend veel gedaan, gezien, geleerd en ervaren. Veelal had dit een groot wow gehalte. Wat me al een tijdje bezig houdt, en wat ook een van de redenen was voor de opstart van in eerste aanleg een bedrijfje voor training/advies/coaching en wat vervolgens uitgroeide tot een compleet jeugdcentrum, is de problemen die jongeren (en dus vaak ook de ouders) tegen komen binnen de maatschappij en de huidige jeugdhulpverlening.

Ik merk en zie vaak dat de hulpverlening niet aansluit aan de behoefte van de hulpvraag van de jongeren, in het bijzonder bij HSPérs. De maatschappij loopt hierin niet synchroon met de denk-, beleef en gevoelswijze van deze jongeren waardoor zij veelal vastlopen. Dat klopt ook wel aardig omdat de maatschappij (nog steeds) uitgaat van “gemiddelden”. En kinderen/jongeren zijn nou eenmaal niet gemiddeld! Sterker nog: je kunt er vanuit gaan dat elke jongere uniek is en zich ook uniek mag en kan ontwikkelen. Hmm..dat is jammer! Dat is vrijwel onmogelijk omdat je gemiddeld moet gedragen en moet zijn. Echter als je dus een andere denkwijze hebt is dat afwijkend.

Heel eenvoudig gesteld: de wens van jongeren binnen de hulpvraag is om als vol worden aangezien, behandeld en benaderd worden op mensenmens niveau. Veel jongeren kunnen niet veel met de hulpverlening omdat hierin veelal in hokjes gedacht wordt. Heel kort gezegd is veelal de weg binnen hulpverlening:

-       Een jongere komt met bepaalde klachten, symptomen of “ander gedrag” bij huisarts;

-       Jongere wordt doorverwezen naar een psycholoog of psychiater;

-       De klachten/symptomen worden bij elkaar opgeteld en er wordt gekeken onder welke ziekte/vakje/hokje dit valt;

-       Aan de hand van dit hokje wordt deze jongere behandeld en krijgt hier (mogelijk) medicijnen voor.

Nou moet ik wel zeggen dat ik in de afgelopen jaren steeds meer hulpverleners tegenkom die anders denken en handelen. Ik zie daarin zeker een verschuiving!

Ik hoorde laatst vanuit hulpverleners “die al lang in het vak zitten” spreken over een jong persoon die al jaren hulp had van psychologen/psychiaters en al vele therapieën had gevolgd en ook diverse medicijnen had gehad.  Men vertelde dat zo’n grote diversiteit aan hulp is maar werkt niet bij dit persoon. Sterker nog: het ging alleen maar slechter met dit persoon.

Ik stelde de vraag: “Of is het zo dat dit persoon nooit de juiste en passende hulp heeft gekregen waar zij baat bij had en dus andersoortige hulp nodig had/heeft? “

Daar voegde ik aan toe: Is er een grote diversiteit? Ja, een grote diversiteit aan instanties, instellingen (open” en gesloten) en een er zijn vele therapieën zoals EMDR, agressieregulatie,  cognitieve therapie, NLP, directieve therapie, etc.  Op zich zeer divers echter: de basis blijft in grote lijnen hetzelfde, namelijk: therapie vanuit protocollen, hokjes, vakjes, theorie ofwel denk- en behandelwijze vanuit de dominante wetenschap.  Mijn ervaring is ondertussen dat vele jongeren, in het bijzonder HSP jongeren, vaak niet veel zullen aannemen binnen  deze vorm van hulp. Het voelt voor hun niet echt. Het is geleerd vanuit een boekje, is bedoeld voor gemiddelden en ze worden niet gehoord en begrepen.  Ik wil hier uiteraard niet mee zeggen dat het werk van de huidige hulpverlening helemaal niet werk, niet belangrijk is of dat het onzin is. Nee, verre van zelf: deze vormen van hulp is en blijft belangrijk! Ik ben echter wel van mening, omdat ik vrijwel dagelijks jongeren tegenkom die vastlopen binnen de huidige hulpverlening, dat het van groot belang is dat er een andere (laagdrempelige) vorm van hulp geboden wordt!

Ok, even een behoorlijk aantal stappen terug! De geest, denk en gevoelswijze van een mens, in het bijzonder van een jongere bij wie dit alles in ontwikkeling is, is eigenlijk heel eenvoudig. Zeg twee keer tegen een kind: “Ik vind jou lastig!”…en een kind zal zich lastig gaan gedragen.

Volgende stap: Op school wordt je al vanaf zeer jonge leeftijd beoordeeld. Als je niet goed in rekenen of taal bent krijg je hiervoor extra bijles. Als je drukker bent, snel afgeleid bent, (vaak) in je eigen bubble zit, of iets dergelijks, dan mag je rekenen op extra hulp en ondersteuning. Dit met reden om een kind maar gemiddeld te krijgen in de klas en in deze maatschappij. Als je pech hebt krijg je ook nog medicijnen om je rustiger te krijgen, beter te laten concentreren, en dergelijke. Inherent aan deze hulp en ondersteuning en/of medicijnen gaat een kind/jongere veelal denken en voelen: ik klop niet helemaal, ik spoor niet, ik ben afwijkend, ik doe er niet toe of zelfs: ik ben kennelijk gek. Ik herhaal: zeg tegen een kind drie keer dat hij of zij lastig is en hij of zij gaat zich zo gedragen.

Tijdens mijn werk kom ik dit vrijwel dagelijks tegen. Jongeren die op school, thuis of in het openbaar domein vastlopen. Jongeren die hulp krijgen, jongeren die zelfs al jaren hulp krijgen via de hulpverlening, maar die niet verder komen. Sterker nog: jongeren die juist door deze manier van hulpverlening nog meer dreigen vast te lopen! Met grote regelmaat spreek ik jongeren die aangeven dat bijvoorbeeld het medicijngebruik meer vervelende bijwerkingen geven als dat zij er baat bij hebben.

Afgelopen tijd ben ik, als voorbeeld, bezig met het coachen van een jong volwassene.  Hij zocht in de afgelopen jaren hulp via huisarts, kreeg medicatie en kwam bij een psycholoog terecht. De reden dat hij hulp vroeg was omdat hij zich onrustig voelde, ongeconcentreerd was en enorme drukte in zijn hoofd ervoer. Tijdens de coaching gesprekken ging ik kijken naar mogelijk dieper achterliggende problematiek. Ik hoorde van hem dat door medicijngebruik zijn emoties afgevlakt raakten maar dat hij zich soms enorm agressief voelde terwijl hij dat agressieve gedrag van zichzelf niet herkende.  Hij gaf aan dat hij niet het gevoel had gehoord of begrepen te worden door zijn psycholoog. Hij had het gevoel dat hij iemand voor zich had die vanuit een boek keek naar klachten/symptomen en dat er vanuit deze theorie de problemen “aangepakt” werden.  Hij gaf aan dat hij het gevoel had dat hij afwijkend was. Dat was hem ook medegedeeld door de psycholoog nadat hij aangaf wat hij voelde en hoe hij over een aantal zaken dacht. Kortom: hij had niet het gevoel dat hij gebaat was bij deze psycholoog en bij (deze) medicijnen waardoor hij ook niet alles vertelde…bang om voor gek verklaard te worden. Tijdens de coaching gesprekken kwam naar voren dat hij baat had aan iemand die vanuit mensenmens contact hem benaderde. Iemand die hem niet in een hokje of vakje wilde duwen en hem zonder waardeoordeel benaderde. Doordat hij steeds in hokjes en vakjes geplaatst werd kreeg hij een laag zelfbeeld. Al binnen enkele gesprekken merkte hij veranderingen in zijn denken en voelen. Ik had en heb zeker niet het gevoel dat hij afwijkend gedrag heeft maar wel dat hij snel overprikkeld raakt. Daar ga ik hem dan op coachen om meer rust en regelmaat te krijgen, een hoger zelfbeeld te bereiken en hem in zijn kracht te zetten. Hij heeft zoveel mogelijkheden en talenten, echter daar werd (vrijwel) nooit naar gevraagd of gekeken. De basis is en blijft: Hij wil gewoon gehoord worden zonder waardeoordelen, zonder vooroordelen…gewoon als mens en hij wil handvaten krijgen.

Hij is een van de vele voorbeelden die ik tegen ben gekomen in de afgelopen jaren. In sommige gevallen kwamen jongeren er zelf uit, in veel gevallen ging het van kwaad tot erger met jongeren tot zeer extreme vormen aan toe. Natuurlijk ben ik reëel en weet ik dat niet iedereen geholpen wil of kan worden. Ik ben wel van mening dat de huidige hulpverlening, net als de maatschappij, vaak niet synchroon loopt op de hulpvraag en de denk/gevoelswijze van de jongeren van deze tijd.

De reden dat de huidige hulpverlening vaak niet werkt is redelijk eenvoudig uit te leggen.  De jongeren van de afgelopen 30-40 jaar hebben een steeds hoger bewustzijn gekregen. De jongeren verwachten steeds meer openheid, eerlijkheid, transparantie, een benadering als die van een gelijke en om als vol aangezien te worden. Ofwel: benadering op mensenmens niveau. Zij willen graag handvaten waar zij zelf wat mee kunnen doen.. of niet! Zij willen niet meer dat hun zaken opgedragen worden en of voorgelegd wordt vanuit de theorie of zelf “veroordeeld” worden op “andere “denkwijzen! Wat ik ook vaak hoor bijvoorbeeld is dat een jongere iets verteld over wat hij/zij voelt of denkt waarna het antwoord komt: “Dat past bij je ziektebeeld”. Hmmm..ik vele gevallen denk ik wat kort door de bocht. Deze andere denk- en gevoelswijze zijn in het bijzonder herkenbaar bij HSP’s en worden vaak niet begrepen. Het verschil tussen een stempel en HSP: Een “stempel” heb je (je hebt dus een ziekte/aandoening) en HSP ben je. (het zijn persoonskenmerken)

De term: “een goede meester zegt niet wat je moet leren maar laat zien waar je moet kijken” is (steeds) meer van toepassing. De mensen veranderen razendsnel terwijl de maatschappij en hulpverlening er veelal achteraan hobbelt. De maatschappij doet krampachtig zijn best om al deze jongeren die niet onder een gemiddelde vallen in een hokje te plaatsen. Als je alleen kijkt naar jongeren die HSP zijn zie je bijvoorbeeld sterk autonoom gedrag en hebben zij moeite met autoriteit. Het kan dan ook niet anders dat “we” daar met een andere blik naar moeten gaan kijken. De explosie in de afgelopen 15-20 jaren aan ADHD, PDnos, ODD is dan ook niet zo vreemd als je kijkt naar wat ik net benoemde.

Ik weet ondertussen uit ervaring dat het gros, ik denk 60-75% van de jongeren die vastlopen binnen de huidige hulpverlening (en maatschappij), baat (zouden) hebben bij andere, vernieuwende vormen van ondersteuning die bij deze nieuwe tijd hoort. Dat is dan ook de reden van het opstarten van JeugdCentrum Differenze.

Ik hoop dat jullie weer met plezier dit blog gelezen hebben. Mochten jullie vragen of opmerkingen hebben kunnen jullie altijd contact met mij opnemen.

Ouders snappen niets meer van opvoeden!

Ouders snappen niets meer van opvoeden!

Zooo..dat is een boute uitspraak! (-: Maar.. ik ga deze uitspraak nuanceren: ik weet dat de meeste ouders echt wel hun best (willen) doen om hun kind goed op te voeden maar zijn niet altijd bij machte om hun kind voldoende op te voeden, te sturen en te begeleiden. Sterker nog: ik ga er vanuit dat elke ouder zijn best wil doen om zijn/haar kind zo mooi en gelukkig als mogelijk op te laten groeien! Het is in de meeste gevallen dan ook geen onwil! Ik denk dat de eigenschappen van het kind, opvoeding, ouders en de tijdsgeest van de maatschappij niet synchroon lopen.  Wat ik er mee bedoel te zeggen is het volgende:

De afgelopen 40 a 50 jaar is het bewustzijn van de jongeren enorm toegenomen. Dit heeft mede te maken met verandering van de maatschappij en de ontzuiling en de afbraak van de macht van kerken. Doordat de macht van de kerken afnam zag je dat men steeds meer zichzelf kan zijn, en zichzelf kon ontwikkelen. De maatschappij is een zeer dynamisch iets waar aan de hand van veranderingen de denk- en handelswijzes en opvoeding wordt aangepast. De ouders van de afgelopen 20 a 30 jaar en heden zaten en zitten in een tussen- en/of overgangsfase. Natuurlijk is er enorm veel veranderd op veel gebieden binnen deze maatschappij echter aan de andere kant loopt de maatschappij ook achter op de needs van jongeren maar ook in veel gevallen die van de ouders. Of lopen de jongeren van tegenwoordig voor op de maatschappij? Dit heeft ook zeker te maken met de veranderingen van tijdperken. 

Eerst hadden we de industriële tijdperk: Hierin werden bedrijven gestart, kregen we de directeuren waar we u tegen moesten zeggen, waarin managementlagen ontstonden, waarin de top-down management ontstond, waarbij personeel als een onderlaag werd gezien en behandeld. De autoritaire opvoeding was toen redelijk gemeen goed.

Hierna gingen we naar de Informatie tijdperk: Hierin ontstond internet, ontstond Google, ontstond social media en ontstond er mobiele telefonie. In de tijd van ontstaan van computers gingen vele mensen zich bezig houden met het ontwikkelen hiervan. Men hield zich meer bezig met hoe de besturing van een computer werkte. Men hield zich meer inhoudelijk hiermee bezig. De toegefelijke (permissieve) opvoeding werden toen redelijk gemeen goed.

We gaan nu over naar het innovatie tijdperk:  Vaste aanstellingen worden vrijwel niet meer gegeven, ontstaan van veel ZZPérs, bedrijven automatiseren en robotiseren, jogeren leren vooral hoe men software/apps moeten gebruiken zonder te weten hoe de achterliggende werking hiervan is. De democratische (autoritatieve) opvoeding werd en is steeds meer gemeen goed. Hierbij zal steeds vaker en meer naar de needs van het kind gekeken gaan worden.

Innovatie tijdperk klinkt misschien in bepaalde opzichten negatief voor ons maar deze biedt juist weer ontzettend mooie kansen. Waar voorheen werd gekeken  naar hoeveel je geleerd had en hoeveel ervaring je  had binnen deze maatschappij, neemt deze vraag in kracht af. Er zal steeds meer gekeken worden naar de emotie. Emotie zal de nummer 1 competentie wordt er steeds meer geroepen. Emotie zal dus  steeds meer waard worden. Nadeel is dat het schoolsysteem en de bedrijven van de oude garde, zo ook grote instanties met oude werk- en denkwijze hier op achter lopen. Steeds meer jongeren lopen hierin dus vast, redden het niet op school, zien de zin niet meer, weten niet wat ze willen, etc. Kortom:

Bij ouders van de afgelopen 20 jaar  zie je vaak dat zij hun kind vrij laten op de telefoon en op social media. Ouders hebben heilig vertrouwen in wat hun kind allemaal kan op de telefoon/tablet/computer. Hierin zullen ouders een grote denkomslag gaan maken. De kinderen moeten het namelijk ook leren om met social media te werken. Anders heb je grote kans dat zij stuurloos raken op het wereld wijde web.  Daarnaast, doordat mensen/jongeren een steeds hoger bewustzijn kregen en krijgen, begrijpen ouders vaak hun kind niet. In de afgelopen 20 jaar zie je een explosie aan jongeren die etiketten kregen of krijgen als ADHD, PDnos, ODD en dergelijke. In eerdere blogs heb ik hier uitgebreid gesproken over dat ik in veel gevallen de jongeren die ik tegenkom met deze etiketten herken als HSP jongeren. We hebben het dus over persoonlijke eigenschappen maar worden door de verwetenschappelijking geïnterrumpeerd als afwijking of zelfs psychische aandoening.  Ook betreffen deze afwijkende gedragingen vaak uitingen doordat de jongeren overprikkeld raken, zich niet gewaardeerd voelen, zichzelf niet welkom voelen, het zich niet begrepen voelen al dan niet gecombineerd met overprikkeling door verkeerde voeding.  De hulpverlening en maatschappij maar ook school zijn hier (nog) niet op ingesteld.  Op veel vlakken loopt ook de hulpverlening achter op wat er op dit moment feitelijk nodig is qua hulp en ondersteuning voor zowel jongeren als ouders.  Het is dan ook niet toevallig dat we tijdens het opstarten van Jeugd Centrum Differenze zoveel steun krijgen omdat die denk-, benader- en werkwijze zal zorgen voor een betere aansluiting tussen jongeren en maatschappij…en dus ook met scholen en bedrijfsleven. Deze denk- en werkwijze is dus vernieuwend en volkomen van deze tijd en draagt er zorg voor dat jongeren betere aansluiting vinden binnen deze maatschappij.

Ouders zijn, denk ik, vaak te bescheiden in het vragen om hulp. Deze ouders vallen namelijk vaak onder de schare die in de tussenfase zaten qua overgang van het informatietijdperk naar innovatie tijdperk. (of daarvoor) Deze mensen zijn veelal zeer zelfstandig opgevoed en willen graag hun eigen peultjes doppen. Op zich jammer: het is namelijk verre van  slap of zwak om hulp te vragen.

Scholen zullen zich dan ook steeds meer in (moeten) gaan inzetten op ontwikkelen van talenten, eigen ontwikkeling van het kind en het leren (omgaan) van emoties. Ik las tijdens het opmaken van dit blog (toeval bestaat niet!? (-:) een artikel met de kop: “we leiden jongeren op voor vakken uit de vorige eeuw en dat is verschrikkelijk”. Mijns inziens klopt dat wel aardig. Er is dus een grote slag te slaan voor zowel ouders als voor het onderwijs. In dat artikel las ik ook:   “Het onderwijs, de opvoeding, en de maatschappij zijn de belangrijkste pijlers waarmee ieder mens de arbeidsmarkt betreedt. Dit is DE basis voor een verdere loopbaan. Maar dat wil niet zeggen dat je dan kan stoppen omdat emotie niet is wat je kan stoppen . Emotie is een eigenschap die je blijft ontwikkelen door leuke en minder leuke gebeurtenissen die je meemaakt. En het mooie is: JIJ bepaalt hoe jij jouw rugzak vult en draagt. Hoe steviger je staat hoe sterker je emotie”. Ik denk dat hiermee de spijker op z’n kop wordt geslagen.

Bij bedrijven zie je dan ook dat de grote, maar ook kleine, bedrijven die nog vanuit het oude stramien werken of werkten dat deze omvallen zoals V&D en Etos. In het oude denken ging het vooral op wat deze bedrijven verkochten en op welke wijze het verkocht werd. De nadruk wordt bij het nieuwe werken gelegd op: “Waarom” verkopen we dit product. Het product mistte kennelijk zijn identiteit.  Daarom zie je vaak dat specialistische bedrijven wel het hoofd boven water kunnen houden.

Als zijstap: Een van de mooie  dingen die ook veranderde in de afgelopen jaren is dat mensen steeds meer “echt” en authentiek willen, meer openheid en transparantie verlangen, misstappen van mensen gemeld worden, etc etc. Het is dan volgens mij geen toeval dat er de afgelopen 10 jaar steeds meer grote fraudezaken aan het licht komen waarbij bank- of woningbouwstichting directeuren strafrechtelijk vervolgd werden, wanbeleid (politiek) en corruptie aangepakt en bestraft wordt, er meer klokkenluiders opstaan, etc….het wordt niet meer geaccepteerd! Men wil echt, open en eerlijk.  Het is een tijdperk vol veranderingen in vele opzichten!

Vaak wordt het internetshoppen de schuld gegeven van faillissementen en leegstand in winkelstraten.  Natuurlijk kan het er (deels) mee te maken hebben echter zijn er een aantal bedrijven die (te) laat het nut van internet zagen.. en niet vernieuwden.. en dus achter de feiten aan liepen.  Daarentegen zie je dat de bedrijven die internet al snel gingen omarmen een grotere kans hadden van overleven. En steeds meer zal een bedrijf zich moeten afvragen: “WAAROM” verkoop ik dit product! Daarbij komt ook de kijk van een werkgever naar een werknemer: de werknemer krijgt centrale rol, meer vertrouwen, meer verantwoordelijkheden en er zal meer beroep gedaan worden op de innovatieve krachten van hem of haar. Je ziet als voorbeeld ook dat bij oude bedrijven (vrijwel) geen ruimte bestaat voor meditatie, terwijl bij de nieuwe bedrijven (Apple, Google, Swatch bijvoorbeeld) ruimtes zijn voor werknemers om te kunnen mediteren. Men begrijpt dat de meest creatieve en innovatieve ideeën kunnen ontstaan vanuit de (volledige) rust van een persoon.

Door voornoemde kan je mogelijk meer de verbanden tussen jongeren, opvoeding, opleiding, werk en maatschappij zien en leggen. In het geval van opvoeden kan “omdenken” een zeer krachtige tool zijn voor de hulp tijdens het opvoeden, sturen en begeleiden.  

Ik hoop dat jullie weer met plezier dit blog gelezen hebben. Mocht je vragen of opmerkingen hebben kan je altijd reageren.

Hsp en Balans

Laatste tijd gaven meerdere mensen mij aan dat het rustig was op bloggebied vanuit mijn kant. Dat klopt wel aardig inderdaad. Je kunt je tijd en energie nou eenmaal maar een keer inzetten. Fulltime werk, opzetten jeugdcentrum, uiteraard leuke dingen met gezin maar ook leuke dingen voor mezelf.  Een balans zoeken in wat energie kost, wat energie oplevert, rust, voeding..het houdt wat. Maar ik merk wel dat het je zoveel ervoor terugkrijgt! Terugkrijgt in rust in je lichaam, geest, betere planning, meer overzicht, meer kunnen in minder tijd,  lekkerder in vel voelen, meer rust uitstralen, beter met problemen om kunnen gaan, meer positieve dingen tegenkomen...zo noem ik maar een aantal punten die ik ervaar.

Rust en ontspanning haal ik uit meerdere dingen, zoals: de natuur in gaan, lekker stuk lopen/fietsen, muziek, boeken lezen, Reiki, KI,  en meditatie. In de afgelopen jaren heb ik steeds weer nieuwe dingen geleerd om balans te krijgen en merk dat diezelfde balans ook steeds beter wordt. Eerder schreef ik onder andere blogs over gedragingen, gevoelens, overprikkeling, ervaringen en communicatie bij en met iemand die HSP is. In het kader van de opstart van het jeugdcentrum ben ik het afgelopen half jaar zoveel mooie en bijzondere mensen tegengekomen die graag willen ondersteunen bij de opstart van het jeugdcentrum en daarna. Binnen het jeugdcentrum komen westerse en oosterse benaderings-, behandel- en geneeswijze samen.  Een groot deel van de mensen die ik heb gesproken zijn ook HSP.  Ik heb bewust ook een aantal behoorlijk pragmatische mensen erbij gezocht omdat zij ook hard nodig zijn voor de balans. Hey...daar heb je het weer: Balans! Zowel de HSP als pragmatische mensen zijn allen personen die op mensenmens vivo werken en benaderen. Uit deze bijzondere en mooie ontmoetingen heb ik ontzettend veel geleerd en heb ik ontzettend veel inspiratie gehaald.  Ook herkende ik ontzettend veel uit de verhalen van deze mensen. Hoe zij zijn, welke ervaringen zij hadden, het pad wat men volgde,  de hobbels die zij tegen kwamen, de scripts die zij voor zichzelf geschreven hadden en de rackets die zij tegen kwamen in hun leven. Iedereen zo verschillend...maar eigenlijk ook zo gelijk. Ik merkte dat het eigenlijk totaal geen verschil uitmaakte van welke afkomst men was en/of welke sekse, geloof of geaardheid zij hadden. Dit was eigenlijk een bevestiging van hoe ik daarvoor ook al dacht.  Je hebt het soms wel eens dat je mensen tegenkomt waarbij je direct een fijn gevoel hebt, waarmee direct een klik is, die laagdrempelig zijn, waar je meteen in goede gesprekken raakt, waar je je fijn bij voelt, waar je blij van wordt, die met zo'n sprankelende blik de wereld inkijken....dat soort mensen dus! Nadat ik mijn focus had gelegd op de opstart van een jeugdcentrum ontmoette ik met grote regelmaat "zulke", stuk voor stuk, mooie en bijzondere mensen. Het gros van deze mensen zijn ook balansmakers. Zij willen graag dat alles goed gaat om hun heen, bij hunzelf, bij hun familie, bij hun vrienden, op school, op het werk, etc. Nadeel van dit type mensen: Ze raken snel overprikkeld en cijferen zichzelf weg. 

Ik had vorig jaar een training bij KI-centrum Nederland in Baarn. Vooropgesteld dat het een bijzonder leerzame en mooie training was (die zeker nog vervolg gaat krijgen) werd mij door de trainer aan de hand van een heel simpel beeldend voorbeeld het verschil tussen soorten mensen uitgelegd. De trainer kwam binnen met in zijn ene hand een pingpongbal en in zijn andere hand een stresbal (zo eentje die je in elkaar kan knijpen). Hij legde uit:

• Deze pingpongballen zijn de mensen die graag touwtjes in handen wil hebben, die vaak autoritair zijn, die vaak zwart wit zijn en zich ook vaak vasthouden aan protocollen. 
• De stresballen zijn de mensenmens mensen die vanuit hun hart en gevoel werken. De pingpongballen zijn hard van buiten en leeg van binnen. De stresballen vervormen door de stress maar komen steeds weer in oorspronkelijke vorm terug. 

Na deze uitleg zag ik ineens de mensen om mee heen die stresbal of pingpongbal waren....ze zijn zeer herkenbaar! (-: Echter: om een goede balans in relaties, werk, prive, etc te realiseren, heb je wel beide personen nodig...zowel de stresballen als de pingpongballen.

Mensen die niet in balans zijn zitten niet lekker in hun vel, voelen zich ziek of zijn ziek, hebben weinig energie, hebben weinig weerstand, functioneren niet optimaal en dat soort dingen. Over ziektes in combinatie met voeding heb ik in andere blogs veel geschreven. Ook over ontprikkeling heb ik meerdere keren geschreven. Al die items hadden te maken met balans zoeken binnen lichaam en geest. Ik heb korte tijd geleden een zeer interssant boek gelezen van een arts uit Iran genaamd: Dr. F. Batmanghelidj. Het boek had als titel en onderschrift: "je bent niet ziek, je heb dorst! Behandel dorst niet met medicijnen!" Ook dit was weer een rete interessant en leerzaam boek. Ik had best veel gelezen, ervaren en linken gelegd op het gebied van voeding, mindfullnes, meditatie en dergelijke. Maar deze zo simpele en eigenlijk zo voordehands liggende link nog niet helemaal. De schrijver legt in het kort uit: Je lichaam bestaat voor 75% uit water, je hersenen zelfs uit 85%. Je gebruikt per dag minimaal 1,5 liter vocht door ademen, in bed en zweten. Dus moet je al minimaal 1,5 liter per dag water drinken, maar eigenlijk meer omdat water ook nodig is om je lichaam te spoelen.  Reguliere artsen zeggen dat koffie, thee, fris ook vocht is. Deels klopt dat, echter als je 10 glazen thee, koffie fris drinkt heb je pas een half tot heel glas vocht binnen omdat deze dranken vocht onttrekt. Het eerste wat je lichaam gaat doen bij uitdroging is histamine aanmaken. De eerste symptomen zijn dan ook luchtwegproblemen, astma,  allergie, en dergelijke. Op zich logisch...immers: wat voor medicijnen krijg je als je allergie aanval hebt? Antihistamine. Ok, stap verder: doordat 80-90% van de mensen te weinig water drinken, raken zij uitgedroogd en kunnen er diverse ziektes of storingen ontstaan, van auto imuunziektes, reuma,  maagzweren, maagklachten,   tot PDS of andere darmproblematiek, leveraandoening, migraine, fibromyalgie,  clusterhoofdpijn, last van spieren/gewrichten,  en nog veel meer. Ook hebben veel mensen zout te kort. Medische wetenschap zal over het algemeen aangeven dat je weinig zout moet gebruiken. Deels klopt dat maar dan hebben we het over geraffineerd keukenzout wat eigenlijk geheel uitgekleed is qua belangrijke stoffen. Wat wel barst van mineralen en bouwstoffen is bijvoorbeeld Keltisch of zuiveringszout.  Deze vormen van zout heeft je lichaam wel degelijk nodig. Hij gaf als voorbeeld dat bij ouderen die oedeem krijgen dat ze plaspillen krijgen om vocht weg te krijgen uit het lichaam. Hiermee wordt het tegenovergestelde bereikt als je zou willen.  Het lichaam is uitgedroogd en heeft juist vocht nodig in combinatie met zout! Dat zijn dus de lichamelijke aandoeningen maar dat geldt, vanuit holistisch oogpunt, ook voor de geest. Vele geestesziektes of ongemakken, zoals angsten en depressie liggen ook ten grondslag aan uitdroging. Zoals met zoveel andere zaken is het dus (natuurlijk) ook van belang hier balans in te vinden en te krijgen! Je lichaam is nou eenmaal een enorm chemisch bedrijf wat de grootste zorg nodig heeft om in balans te krijgen en te houden...zowel op fysiek als mentaal vlak.

Afgelopen ochtend had ik weer eens een bijzonder, inspiratievol gesprek met een jonge vrouw met dubbele culturele achtergrond. Als mens staat zij bijzonder in het leven. We zaten bij een lokale lunchroom in mijn woonplaats wat ondertussen een inspiratieplek voor mij is geworden ivm met de vele mooie gesprekken die ik daar heb gehad. Heerlijk in de zon op het terras (met koffie en een glas water (-: ) en een goed gesprek..wat wil je nog meer! Ik zat daar volledig in balans te zijn!
Oja..als kers op de taart had zij een boek mee welke ik mocht lenen: "The Power" van Rhonda Byrne.  Ik heb morgen heerlijk een dagje vrij....ik schat nu al een beetje in wat ik ga doen...! (-:

Inspiratietijdperk en HSP!

Ik vond dat het weer tijd werd voor een nieuwe blog, dus bij deze! (-; Sinds het schrijven van mijn laatste blog heb ik niet stil gezeten. Zo ben ik, en zijn ondertussen ook meerdere mensen, bezig met een project aan het opstarten voor training, advies en coaching voor jongeren met “een stempel” (en de ouders van deze kinderen), werken vanuit talent en werken vanuit eigen kracht. Voeding zal daarin ook een belangrijk onderdeel zijn. Eigenlijk is dit project mede ontstaan naar aanleiding van de reacties die ik kreeg op m’n blogs. Zowel vanuit de dominante wetenschap (psychologen, psychiaters, gedrags-wetenschappers) als de niet dominante wetenschap (HSP coaches, reiki en yoga docenten, e.d.) maar ook leraren en ervaringsdeskundigen  reageerden op de blogs en zagen dat er een gapend gat zat en zit tussen de hulp die nodig is en de hulp die geboden wordt. Dat vond ik zelf zeer bijzonder om te zien dat vanuit alle disciplines zeer positieve reacties kwamen.  De basis van het hele verhaal is eigenlijk heel simpel: werken vanuit de mensenmens basis.  Dat is kennelijk wat nodig is in de huidige maatschappij!

Op zich dan ook wel logisch dat er nu door steeds meer mensen gekeken wordt naar andere zaken als alleen wat de dominante wetenschap ons voorhoudt en wat de maatschappij ons oplegt.  Autonoom gedrag zit namelijk in onze genen en komt steeds meer naar buiten. Ook moeite hebben aan autoriteit en/of machtsmisbruik ligt hieraan ten grondslag.  Laten dat nu net eigenschappen in het kwadraat zijn van HSP’s! De mensen veranderen, de maatschappij verandert. Je ziet het overal. Bij jongeren, binnen gezinnen, binnen de maatschappij, binnen culturen, binnen bedrijven etc…. Er is een grote omslag gaande in het hele systeem. Mensen willen zichzelf ontwikkelen, mensen willen ‘echt’, snakken naar authenticiteit en autonomiteit, zijn de graaicultuur zat, gaan vrijer denken en mensen (willen) zich vrijer gaan voelen op basis van openheid, eerlijkheid en transparantie. Steeds meer willen mensen zichzelf kunnen zijn zonder dat ze maatschappelijk dingen worden opgelegd. Want laten we eerlijk zijn: De verwetenschappelijking, bemoeizucht van overheden, regelgeving en protocollen zijn volledig doorgeslagen.

Je ziet dat de afgelopen jaren veel zaken veranderd zijn en nog steeds aan het veranderen zijn binnen de huidige systemen en maatschappij zoals:

•   Grote bonussen bij bankdirecteuren worden niet meer geaccepteerd;

•   Directeuren van woningbouwverenigingen die aan zelfverrijking deden en wanbeleid 
   voerden vallen door de mand;

•   Mensen op hoge posities worden steeds vaker uit hun functie gezet omdat ze betrokken 
   zijn/waren bij fraude, graaien, en andere witte boordencriminaliteit; 

•   Bedrijfsstructuren veranderen waardoor bedrijven die een oude werkwijze hanteren
   failliet gaan; 

•   Er komen steeds meer stemmen en vragen om het huidige onderwijssysteem aan te
   passen omdat het huidige niet meer voldoet;

•   Er komt steeds meer naar buiten over wantoestanden en verstrengelingen binnen
   farmaceutische industrie en de voedingsindustrie;

•   Dominante wetenschap en niet dominante wetenschap komen steeds vaker samen.

Als je kijkt naar de economische crisis, werd dit, zeker in het begin, gezien als een verschrikking. Immers alle zekerheden lagen op hun gat, geld werd minder waard, er kwamen ontslaggolven, bedrijven gingen failliet en banken vielen om.  Wat een ellende allemaal! Ik stel toch steeds weer de vraag: Is dat ook zo?

De positieve kant ervan is namelijk dat de enorme zeepbel uiteen is gespat. De zeepbel van hebben hebben hebben en ik ik ik, geld geld geld en meer meer meer.. Ego’s beginnen hun macht te verliezen en mensenmensen komen steeds meer op de voorgrond. Het is dus kennelijk tijd voor een nieuwe maatschappij! De behoeften van mensen en de situaties zijn verschoven. In het boek “ De Ontkooiing” van Hans Peter Roel, wordt door hem heel mooi weergegeven hoe dit systeem de afgelopen jaren verlopen is.

Wat heeft dit nou allemaal te maken met de HSP jongeren? Nou, eigenlijk heel veel! We zitten midden in de overgang naar het nieuwe tijdperk, namelijk het inspiratietijdperk. Onze jongeren zijn een ontzettend belangrijk onderdeel hierin! We zijn van industriële tijdperk, via het informatietijdperk naar het inspiratietijdperk gegaan. Steve Jobs, van Apple, was een van de voorbeelden hiervan. Hij mediteerde meerdere keren op een dag om tot zichzelf te komen…met briljante ideeën als gevolg. Hij had de overtuiging, maar ook de ervaring, dat tijdens deze meditaties de meest briljante ideeën ontstonden. Als je 15 jaar geleden bij een willekeurig bedrijf een verzoek zou doen dat je een of twee keer op een dag zou willen mediteren werd je vreemd aangekeken en liep je grote kans dat je ontslagen werd. De nieuwe bedrijven kijken hier anders tegenaan en sommige hebben tegenwoordig zelfs meditatieruimtes. Vroeger werd personeel als kostenpost gezien en hadden de bazen en managers het voor het zeggen. Die denk- en werkwijze is de afgelopen tijd steeds meer gekanteld. De werkgever ziet steeds meer de waarde van hun personeel en snappen dat bijvoorbeeld meditatie kan bijdragen aan enorme creatieve en innovatieve ideeën.  Deze creatieve en innovatieve ideeën zijn de toekomst van het bedrijf. Dat is ook de reden dat veel bedrijven die niet mee gaan met hun tijd een grote kans zullen lopen om te verdwijnen.  Het verschil tussen de dino’s en de dolfijnen…Dit zijn allemaal voorbeelden waaraan je kunt zien dat de maatschappij ontzettend aan het veranderen is.  

De afgelopen 40 jaar is het bewustzijn van mensen enorm vergoot/verruimd. Ik heb hier in mijn eerdere blogs al uitleg over gegeven wat daar mogelijk (mede) oorzaken van waren. De jongeren van nu, in het bijzonder de HSP’s zijn bij uitstek in te zetten binnen het inspiratietijdperk ,echter moet zij hier wel (deels) op gestuurd worden!

Het kantelen zie je namelijk ook in het onderwijs. Er komt steeds meer roep naar een nieuwe vorm van onderwijs. Op dit moment is het onderwijs in grote lijnen nog steeds dusdanig ingesteld dat kinderen vanaf de peuterschool geconditioneerd worden om professor te worden. Men moet namelijk goede opleiding volgen om verder te kunnen komen in deze maatschappij. Alles bij mind! Leren leren leren! Dit terwijl er vrijwel geen rekening wordt gehouden met het individu, met de persoon zelf, met persoonlijke ontwikkeling op gevoelsniveau. Veel van deze jongeren, in het bijzonder HSP’s, lopen vast binnen dit systeem. Zij willen zichzelf ontwikkelen, zij hebben sterk autonoom gedrag, zij hebben moeite met autoriteit, zij hebben moeite met de verwetenschappelijking. Zij worden afgerekend op wat ze niet kunnen of waar ze minder goed in zijn. Ze zijn druk, sneller afgeleid, zijn soms dyslectisch of  hebben dyscalculie, zitten meer in hun eigen wereld, hebben moeite met (in het bijzonder autoritaire) docenten…ofwel.. zij krijgen een rugzak en stempel. Hierbij wordt te weinig of in het geheel niet gekeken waar de talenten nou eigenlijk liggen! Zonde! Deze talenten hebben wij namelijk hard nodig in het nieuwe tijdperk!

Dit zie je overigens ook bij werknemers. Jaarlijks krijg je een functioneringsgesprek. Hierbij worden veelal de minder sterke kanten benoemd waar je vaak een training krijgt om deze minder sterke kant te verbeteren. Hmmmm… draai het eens om! Ga kijken naar de sterke kanten van deze werknemer en ga die verbeteren! Dat is immers zijn of haar kracht!

De ouders van deze tijd hebben het, mede door voornoemde veranderingen, best moeilijk en zwaar. Er is een enorm gat tussen de denk en gevoelswijze van een kind/jongere en wat zij willen en verwachten, en van wat de ouder(s) hun kind willen overbrengen. Vaak zit er een stuk schuldgevoel naar hun in wat ze willen afkopen met mooie kleding, dure telefoon, en dergelijke. Afkopen omdat ouders het gevoel kunnen hebben dat zij hun kind tekort doen. Tekort doen omdat ze gescheiden zijn, tekort doen omdat ze veel werken. Ik zie ook vaak dat ouders best sociaal onhandig zijn met omgaan met Social Media bij hun kind. Zij hebben kennelijk alle vertrouwen dat hun kind het goed doet en het toch wel beter weet En toch is er niet zoveel veranderd in de afgelopen tientallen jaren. Het kind wil gezien worden door zijn of haar ouders en wil liefde voelen en ervaren. Het kind wil gemeende en echte aandacht en het kind verlangd grenzen! In het laatste is het vaak de toon die de muziek maakt. Omdenken is hierbij vaak een zeer handige tool voor ouders! (-:

Explosie aan jongeren met stempels:

Ik kwam laatst het volgende artikel, uit 2004 tegen op www.jmouders.nl waarin  het volgende werd vermeld:

Dat 10% van de Nederlandse kinderen langer dan twee maanden uitgeput zijn. Deskundigen zien een verband met de overvloed aan prikkels om hen heen, zo bleek op het congres “Kind onder druk”. Maar we leven nu eenmaal in een wereld vol tv, computers en mobiele telefoons. Dus hoe kun je ze daartegen beschermen? En welke zijn extra gevoelig voor al deze prikkels?”

Dat was dus 10 jaar geleden. De prikkels zijn sindsdien alleen maar togenomen. Laatst las ik een artikel waarbij werd aangegeven dat men zich zorgen maakte over het grote aantal jongeren met diagnoses vwb gedragsstoornissen.

Tja..hoe is het nou eigenlijk mogelijk dat we de afgelopen jaren zoveel meer jongeren tegen die gediagnosticeerd worden met ADHD, PD-nos, ADD, ODD, etc? En waarom is er zo’n enorme stijging van jongeren die aan de medicijnen “moeten”? Vroeger hoorde je dit niet. Waren de jongeren toen anders? Nee, natuurlijk niet! Er waren alleen andere omstandigheden en de maatschappij zat anders in elkaar. Zomaar een aantal zaken die hierin mee(kunnen)spelen:

• Ouders gingen/moesten beiden werken waardoor er minder tijd is voor de jongere;
• Maatschappelijke ladder werd in de jaren steeds hoger gelegd;
• De maatschappij werd steeds minder tolerant;
• Docenten kregen grotere klassen, 25 tot 35 personen, terwijl een groep van maximaal 21 goed te “handelen” is;
• De jongeren die buiten de lijnen werken werden dropouts;
• Jongeren worden aangesproken op wat ze fout doen en niet op wat ze goed doen;
• Er kwam op school meer leerstof bij en werd er niet gekeken naar talenten van deze jongeren;
• Er ontstond een kloof in veel gevallen tussen ouders en kind op social-media gebied;
• De tolerantiegrens richting de jongeren die verschoof;
• Media die angst inboezemt waardoor mensen niet meer in durven te grijpen bij overlast of bij gedragingen van een jongere of meerdere jongeren;
• De farmaceutische industrie die een grote invloed heeft op het promoten van gebruik van medicijnen;
• Artsen/wetenschappers die onder de invloed staan van de farmaceutische industrie;
• Wat eerst twee werelden voor jongeren waren, de virtuele en de real world, is afgelopen jaren 1 geheel geworden;
• Verwetenschappelijking van de maatschappij en hulp- en dienstverlening;
• Jongeren (maar ook volwassenen) worden steeds meer en vaker blootgesteld aan straling van telefoons, wifi, etc.

In onderstaand stuk staat er voor het gemak: “zoon” en “hem” genoemd. Uiteraard kan je ook “haar” en “dochter” lezen.

Wat, denk ik, ook erg mee speelt is dat de kinderen in de afgelopen 40 jaar een steeds ruimer bewustzijn kregen. Dat heeft te maken met evolutie van de mens en de veranderingen in tijdperken. Daarnaast speelt ook de golvende beweging in de manier van opvoeden van ouders een rol. Waar er vroeger de opvoeder en een stuk(je) afstand was, willen veel ouders tegenwoordig een vriend/vriendin zijn van hun kind zijn. Ik laat even in het midden of het vroeger beter was of dat het nu beter is. Wat ik wel merk is dat veel ouders last hebben van compensatiedrang. Omdat ouders vaak beiden werken, wil men het vaak “goed maken” met vakanties, dure kleding, mobiele telefoons, etc. Ook “moeten” de jongeren niet buiten de boot vallen.. en moeten ze dus dure kleding en mobieltjes hebben…anders horen ze “er” niet bij.  Oja… ook zoiets…we MOETEN zoveel! Maar goed, even terug: Ik hoor vaak van ouders: “Maar ik geef mijn kind alles! Ik hou van hem, ik geef hem kleding, voeding, onderdak,  alles wat zijn hartje begeerd…en toch luistert hij niet, is hij brutaal, gaat steeds de fout in en het gaat ook nog eens niet goed op school”

Ik vraag standaard aan de ouders hoe het komt dat hun kind niet luistert of zelfs strafbare feiten pleegt. Vrijwel altijd hoor ik: “tja.. hij is nou eenmaal lastig en hij luistert slecht!” Een paar cruciale zaken wordt hierbij vergeten. Als ik namelijk vraag of zij wel eens tegen hun kind zeggen dat zij van hem houden en/of zij hun kind wel eens knuffelen en/of wel eens ECHT qualitytime met hun kind hebben…..valt het vaak stil. Of men gaat in verweer: “Maar dat weet mijn kind toch dat ik van hem hou??”

Natuurlijk weet het kind dat zijn ouder(s) van hem houden….maar dat is in de meeste gevallen niet voldoende. Het benoemen dat je van je kind houdt is van groot belang. Het gevoel geven dat hij er toe doet! Dat hij welkom is! Dat je er voor hem bent!! Ook op de momenten dat hij de fout in gaat of verkeerde beslissingen neemt.

Op het moment dat je zegt dat jouw kind “lastig “ is en dit ook benoemd, en als dit ook nog eens op school wordt gezegd….geloof mij: dan gaat hij zich ook zo gedragen! De geest is eigenlijk een simpel iets.. de kracht van herhaling is de kracht van herstel! Als je aantal keer tegen iemand zegt dat hij het niet waard is dan gaat hij dat veelal ook geloven. Daarentegen als je herhaaldelijk zegt tegen hem dat hij het waard is, zal hij dat ook gaan geloven…. Tis maar hoe je benaderd! (-:

Daarnaast speelt onderwijs ook een grote rol in het “afwijkende” gedrag. In een eerdere blog gaf ik al aan dat het huidige onderwijs niet meer van deze tijd is. Een jongere gaat naar school en krijgt een overload aan info. De jongere worden eigenlijk geconditioneerd vanaf kinds af aan om professor te worden… dat is hoe onze maatschappij in elkaar steekt en wat er van de jongeren wordt verwacht. Hierbij werd en wordt het creatieve brein volledig om zeep geholpen.  Ik kwam laatst een enorm mooie quote tegen: “A child’s mind is not a bucket to fill, but a fire to ignite!" Creativiteit is een energie die een ieder heeft. Die energie moet eruit maar word ingebonden! Daar hebben zij, en wij, last van!!! Het bewustzijn van jongeren is in de afgelopen 40 jaar ruimer geworden. Deze jongeren verzetten zich hier tegen het indammen van hun creativiteit maar ook van hun autonoom zijn! De maatschappij is verwetenschappelijkt en een ieder wordt geleerd om bij ratio te leven.. te denken.. koppiekoppie te zijn… De jongeren, maar ook volwassenen mogen niet meer vanuit gevoel werken en doen… want daar wordt je namelijk geen professor mee! In de klas dien je je zodanig gemiddeld te gedragen zodat docenten geen “last” van je hebben en je dient dusdanige cijfers te halen zodat men “trots” op je is!

Denk, doe en gedraag je jezelf buiten deze gemiddelden in de klas dan ben je “lastig” en zal er “hulp” voor je moeten komen. Vervolgens ga je de wetenschap in en krijg je al snel een stempel. Tja, je bent snel afgeleid, tja je bent druk, tja en je bent vaak in jezelf gekeerd, tja je bent etc. Geloof mij: voor elke aandoening is wel een stempel te bedenken. Daarbij wil ik overigens niet zeggen dat aandoeningen als ADHD, ODD, PD-nos, e.d. niet zouden bestaan, echter wordt er wel erg snel gestickerd. Ik twijfel alleen erg of alle jongeren die op dit moment in een hokje zijn gestopt daadwerkelijk medicatie-afhankelijk moeten zijn. Het probleem bij de wetenschap is dat alles in hokjes gestopt wordt. Aan de hand van zo’n hokje wordt er een behandeling gestart, vervolgens wordt hierbij een klein substantieel iets vergeten, namelijk 80%! Het mensenmensaspect!

In zo ontzettend veel gevallen van de jongeren die ik tegenkom met een stempel of bij afwijkend gedrag herken ik erg vaak dat ze HSP zijn. Ik vraag altijd door bij deze jongeren en zie steeds zaken terugkomen. Hierbij wil ik zeker niet zeggen dat al deze gestempelden met ADHD/PDnos/ODD ook HSP zijn, dat gaat me simpelweg te ver. Echter durf ik wel te beweren dat juist deze (HSP) jongeren gevoeliger zijn voor overprikkeling.  

De grondlegger van HSP, Alaine Aron, heeft het er over dat ongeveer 20% van de mensen HSP zijn. Ik durf haar hierin tegen te spreken. Ik denk dat dit percentage tegenwoodig aardig bijgesteld kan worden naar boven. Let wel: het grondleggen en de onderzoeken door Alaine Aron zijn van 1997 en de percentages werden nooit bijgesteld.

Maar goed, ik zou zeggen, draai het om!!! Kijk naar mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. Ga kijken naar de oorzakelijk factor! Waarom gedraagt een kind zich zoals hij zich gedraagt…waarom zet hij zich af tegen ouders, docenten, politie, etc? Waarom is hij zo druk in zijn hoofd? Waarom leeft hij zich in zijn eigen bubble? Waarom is hij zo in- of extravert? Je kunt je in veel gevallen zelfs afvragen of het wel een probleem is hoe hij zich gedraagt? Of is het probleem hoe de mensen er mee om gaan?  Basis blijft daarin volgens mij dat in de meeste gevallen bij de gestempelden de overprikkeling (zowel externe (horen, zien, (aan)voelen, ruiken, etc) als interne (voeding) overprikkeling) een van de grote oorzakelijke factoren is. Ook zie ik dat veel van deze jongeren (soft)drugs gebruiken. Volgens cijfers zou dit vaker voorkomen als “vroegah”! De meeste van deze jongeren doen dit vaak, onbewust, om te ontprikkelen. Ga dus kijken op welke wijze je nog meer kan leren ontprikkelen. De één zal baat hebben bij meditatie, de ander bij sport of muziek maken etc. Zoek hierin een weg daar het van belang groot te noemen is.  Dit is afhangend van het type persoon! Er zijn meerdere manieren om veranderingen teweeg te brengen, tenzij je natuurlijk geen probleem hebt om medicijnen te (laten) slikken! Er zullen altijd jongeren zijn die echt wel medicatie nodig hebben, maar in veel gevallen trek ik dat ten zeerste in twijfel.

Ik ben een ontzettend leuk, goed en leerzaam boek aan het lezen, namelijk: “Oersterk” van Richard de Leth. Ik zag hem toevallig bij RTL late bij Humberto Tan. Ik hoorde de uitleg en denkwijze en was direct fan en heb zijn boek besteld. De Leth studeerde geneeskunde aan de VU Amsterdam maar zag dat veel medicijnen de patiënten niet genezen. Hij is orthomoleculair adviseur en heeft Oosterse en Westerse geneeskunde samengevoegd. Hij heeft een holistische denk/zienswijze. (lichaam en geest zijn één geheel). Hij legt op simpele en duidelijke wijze uit hoe het lichaam functioneert, hoe systemen werken, je zaken kan veranderen binnen jouw gezondheid, oorzaken en gevolg van ziektes,  etc. Ook staan er briljante quote’s in.  Het “omdenken” kom ik ook regelmatig tegen in zijn boek. Heerlijk!  Ik kwam bijvoorbeeld een leuk beeldend stukje tegen omtrent gebruik van medicijnen bij ADHD: De Leth schrijft “ Het actieve bestanddeel in Ritaline is methylfenidaat. De chemische structuur is vergelijkbaar met die van amfetamine. De uitwerking hiervan is hetzelfde als speed en cocaïne. “Gek  toch dat veel ouders bang zijn voor drugsdealers bij de schoolpoort terwijl ze er nauwgezet op toezien dat hun kind elke dag zijn Ritaline neemt?” Voornoemde geeft stof tot nadenken en de vraag: Kun je de oplossing niet op andere wijze bereiken?

Even terugkomende op het “Omdenken”: De meeste mensen weten dat ik ook groot fan ben van Berthold Gunster en van “zijn” omdenken. Hij heeft het omdenken naar een hoger plan getild! Ook voor ouders met deze eerder genoemde jongeren met “afwijkend” gedrag, raad ik aan om het boek  “Heb jij een lastig kind? Heb jij even geluk!” te lezen. Een eyeopener die kan zorgen dat je op andere wijze met je kind om kan gaan en waardoor je een hoop strubbelingen kunt voorkomen.

Okay! De essentie van het verhaal: Er zijn vele mogelijkheden om jouw kind zich beter te laten voelen waardoor hij zich anders gaat gedragen, overigens zonder dat het zijn “ik” en zijn creativiteit tekort doet! Wat voor deze jongeren met deze diagnoses geldt, geldt voor een ieder! Een ontzettend groot deel van ziektes, klachten en symptomen zijn (een vorm van) overprikkeling en/of overbelasting van het lichaam.  Om je lekker te voelen en gezond te zijn spelen meerdere factoren een rol zoals voeding, beweging, inspanning en ontspanning maar ook geestelijk welzijn. De Leth geeft een heldere uitleg over onder andere het samenspel van deze facetten.  

Ik hoop dat jullie weer met plezier dit nieuwe blog hebben gelezen. Mochten je naar aanleiding hiervan vragen hebben kan je altijd contact met mij opnemen via: robbuizer@gmail.com.