Systemen, patronen en programmering van mensen.. in het bijzonder van HSP’s

Ok dan…we zijn er weer…een nieuw blog. Toch leuk hoeveel ik reacties krijg van zowel uit mijn werk, privé, maar ook van volslagen onbekenden! Tijdens mijn werk en privé kom ik toch vaak situaties tegen waar er iets fout is gegaan, conflicten zijn of waar wrijving of onbegrip is ontstaan. Dat kan zijn in vele vormen zoals: tussen ouder(s) en kind, tussen volwassenen en jeugd(groepen), tussen culturen, tussen buren, tussen jongeren, tussen ouderen.. maar ook bij mensen die met zichzelf in de knoop zitten waardoor zij dingen doen die eigenlijk niet bij hun horen.

De grootse hobby van mij is toch wel het bestuderen van mensen en erachter komen waarom mensen zo reageren zoals ze reageren, voelen zoals ze voelen, zijn zoals ze zijn.. maar ook hoe je reacties, gewoontes en patronen zou kunnen veranderen waardoor gedragingen of zelfs groepsprocessen kunnen veranderen. Deze hobby betrek ik op mezelf, mijn eigen cirkel, en ben ik steeds op zoek bij mezelf waarom ik dat dus zelf ook doe, denk of reageer! Immers: je kan pas systemen en gewoontes veranderen bij anderen als je dit bij jezelf snapt! Hmm..soms best lastig! (-:

Mede door eigen ervaringen, ervaringen bij/met anderen, ervaringen bij groepen, maar ook door veel lezen van boeken kwam ik steeds meer achter hoe de menselijke systemen en programma’s werkte…maar ook hoe je die kon aanpassen/veranderen. Ik las en lees boeken als: “Omdenken”, “Puberbrein”, “4Positiviteit”, boeken over HSP, HSS, Reverse Psychologie, Ki, verbale en non-verbale communicatie, en vele andere. Waanzinnig interessant en leerzaam! Ook doordat ik een half jaar gecoacht werd door een HSP psycholoog/coach heb ik ontzettend veel geleerd en veel inzicht in mezelf.. en anderen gekregen.

Het menselijk systeem is eigenlijk een heel simpel iets. Het neemt iets wat je ziet/ervaart/overkomt, verbind er (meestal) een emotie aan en slaat dit op, op je printplaat. Daarnaast gaat ieder mens vanaf zijn/haar geboorte zichzelf systeempjes aanleren om om te gaan met zijn/haar omgeving en/of omstandigheden…bij zowel positieve als negatieve gebeurtenissen/ervaringen! Deze groei heeft deels met karaktervorming te maken maar is ook vaak deels een mechanisme om te overleven, om dingen voor elkaar te krijgen, om dingen te ontlopen en dergelijke. Immers: de maatschappij verwacht dat een kind, maar ook volwassene, zich “voorbeeldig” gedraagt? Maja.. dat staat dan weer volledig haaks op het feit dat elk mens een autonoom “wezen” is…en dat geeft dan weer vaak conflicten. Enn..wat is eigenlijk voorbeeldig??? Hierdoor zie je dus dat jongeren/mensen een stempel krijgen. Volgens de normen van de klas is hij of zij druk of snel afgeleid, druk, in zichzelf gekeerd…hij of zij is dus afwijkend!!…dus BAM!! Stempel! Ligt dat nou eigenlijk aan het kind of aan de opgedrongen maatschappelijke waarden?

Volgende stap is: Dit persoon word (regelmatig) aangesproken door docenten, ouders, trainers met de mededeling dat hij of zij “lastig” is en/of “afwijkend” gedrag vertoont.

Een gegeven welke deze persoon op zijn schijf slaat…en zich absoluut zal gaan gedragen als lastig of zal afwijkend gedrag vertonen. In dit soort gevallen is: “ U roept, wij draaien” een toepasselijke uitdrukking! (-:

Dit is een klein voorbeeld, echter heeft grote impact waar hij of zij nog vele jaren last van kunnen hebben. De eigenwaarde is minimaal (immers je bent toch lastig en je bent afwijkend).

Ik zie in vrijwel alle gevallen dat de ouder(s) alle liefde, steun en ondersteuning, onderdak, kleding, voeding, en alle andere zaken die bij opvoeding horen, geven, .. maar dat het toch fout loopt. De ouder(s) en jongere raken aan het vastdenken…. zitten in een negatieve spiraal…en komen er niet meer uit. De hoofdvraag is dan ook: hoe geraak je van het vastdenken van het “ja, maar..” denken naar het “ja, en” denken en/of zelfs naar een volmondig “ja!!!! denken” en doen? Op zich niet moeilijk, maar kwestie van anders denken…omdenken. Ik ga hierbij uit van de mensen die een (redelijk)normaal tot hoog IQ hebben.. die het vermogen hebben om te kunnen leren en te veranderen….maar wat het belangrijkste is: mensen die WILLEN leren en veranderen… Sowieso staat elke levensfase weer garant voor nieuwe veranderingen en overdenkingen. Soms gebeurt het gewoon tijdens je leven…soms overkomt je iets en word je gedwongen om anders te gaan denken en te doen.  Je word gedwongen tot (persoonlijke systeem) veranderingen als je ontslagen word, als je een burnout krijgt, als je partner je verlaat, etc. Mensen zijn veelal gewoontedieren en als het goed gaat hoeven ze toch niets te veranderen? Ik vraag dan altijd: “is dat ook zo??” (-: Uiteraard.. niets moet.. alles mag. Een ieder moet zijn of haar eigen leven bepalen en leven! Maar als ik de keuze heb om, als het goed gaat, dat het nog beter zou kunnen gaan.. dan heb ik de keuze snel gemaakt!

Vooral mensen die HSP zijn, worden vaak, indien zij niet weten wat er met hun aan de hand is, in (verkeerde)hokjes geplaatst. Immers: onze maatschappij is volledig “verwetenschappelijkt”. Alles moet verklaarbaar en in hokjes te plaatsen zijn. Daarbij wordt 1 klein dingetje vergeten: het menselijke aspect! Dan heb ik uiteraard over de alfawetenschap ofwel geesteswetenschap. De meeste mensen zijn zich totaal niet bewust hoeveel kracht achter een juiste denkwijze en mentale kracht zit. 

Juist deze HSP’ers zijn gevoelig voor omgevingsfactoren, sferen, veranderingen maar vooral benaderingen. Een compliment zal voor hun een redelijk kortstondig blij en goed gevoel geven, echter een negatieve bejegening valt als een mokerslag waar zij tijden lang mee kan blijven zitten. (denk hierbij het voorbeeld van: “het is een lastig kind/vertoont afwijkend gedrag”.)

Dan kom ik terug op de systeempje die elk mens zichzelf aanleert om zich staande houden gezien zijn of haar “afwijkingen”. De ene zal zich terugtrekken, de ander zal juist in de aanval gaan. Dat kan zich uiten in grote mond, kont in de krib gooien, eigen gang gaan, etc. Pubers doen dat al per definitie…HSP pubers kunnen dat in het kwadraat doen! Daar zijn vele tools voor om dat op een andere manier te benaderen. Onder andere de moderne psychologie geeft hier heel veel handvatten in! Achter elke gedraging zit namelijk een systeem(pje) wat misschien wel een patroon is geworden!! Hierdoor werd men geprogrammeerd! (-:

Ook binnen de systemen van mensen zie je iets bijzonders voorbij komen, wat eigenlijk geen bewuste patroon is, maar een universele wet.. namelijk de 7 jaren.. Hierbij zie je dus dat elke 7^e jaar van een mens een grote verandering behelst op onder andere lichamelijk, geestelijk, hormonaal gebied maar ook op het gebied van keuzes en veranderingen in je leven. Je ziet bijvoorbeeld bij 14 jaar dat jongeren puber zijn, rond de 35^ste  beginnen met kinderen (of 28),  rond 28 en 35 jaar overspannen raken/burnout krijgen (HSP’ers zijn daar extra gevoelig voor) en met 42 jaar meer verruimen van spirituele ontwikkeling, etc etc. Zo staan dus elke 7 jaar voor grote veranderingen.

Ook zo’n patroon: ouders krijgen kinderen…jonge kinderen klampen zich vast aan ouder omdat zij afhankelijk van hen zijn.  Het is maar de vraag hoe ouders reageren op een kind, hoe zij met problemen omgaan, hoeveel tijd en energie zij in een kind steken, etc. Rond alle facetten binnen die aandacht zullen kinderen zich systeempjes aanmeten. Rond pubertijd zetten zij zich meestal volledig af tegen ouders, na 21^e word dat contact weer totaal anders en zitten de “kinderen” vaak nog steeds onder het “juk” van ouders. Tussen de 35^e en 42^e vraagt men zich (weer) wat het leven inhoud en wil men graag zelfstandig worden en niet meer onder het “juk” van de ouder(s) vallen. Zeker in de gevallen waar ouders in welke vorm dan ook negatieve invloed hebben gehad bij dit persoon tijdens de opvoeding. Men beseft dat men autonoom wil zijn en weekt zich los van de ouder(s). In de meeste gevallen zie je dan weer op latere leeftijd dat deze zelfde kinderen de zorg dragen voor hun bejaarde ouders die zorg nodig hebben. Het is dus vaak een golfbeweging. Basis is: steeds komt de behoeft terug om autonoom te zijn…omdat dit nou eenmaal de basis van elk mens is!

Misschien wel een aardig voorbeeld: Tijdens mijn werk kwam ik een jongedame (puber) tegen die nogal wat problemen veroorzaakte thuis, op school, kwam in aanraking met instellingen, liep weg, had verkeerde vrienden, etc. Was het een slecht kind? Was het kind met gebrek aan hersencapaciteit? In tegendeel!! Een leuke jonge meid, leuke kop, ziet er leuk uit, knap stel hersenen.. ofwel: wat zou het probleem dan kunnen zijn? Dat deze jongere dingen deed die niet hoorde.. natuurlijk.. Maar gedragingen staan los van het feit of het persoon leuk of niet leuk zou zijn. Dat het zich anders gedraagt.. ja, dat moge duidelijk zijn. Ik vraag me altijd af: “Is dat een probleem?”. Natuurlijk kan er van alles aan de hand zijn wat prima wetenschappelijk uit te leggen is. Maar als je nou alleen naar de systemen kijkt, die ook zij zichzelf heeft aangeleerd om zich staande te houden in deze maatschappij, waren er waarschijnlijk al vroegtijdig signalen geweest waarop (op een andere wijze) gereageerd had kunnen worden…. Vooropgesteld zeg ik altijd gekscherend: pubers en zwangere vrouwen zijn (vaak) volledige ontoerekeningsvatbare personen die je op volslagen anders wijze dient te benaderen als “normale” mensen.. (-: 

Ik sprak later met de moeder van deze jongedame. Was de moeder dan het probleem? Een slechte moeder? Welnee, in tegendeel! Zij maakte zich vreselijke zorgen om haar dochter, ze hield ontzettend veel van haar, wilde haar altijd alles bieden wat binnen haar macht lag echter door het systeem wat zij zichzelf op haar beurt had aangeleerd in haar jeugd om zichzelf staande te houden in deze maatschappij kwam zij terecht in een instabiel leven. Op dat moment word het al heel lastig om zo’n vrijgevochten, eigenwijze puber (hmm…eigenwijze puber… is een pleonasme!)  de baas te zijn, hoezeer zij haar best ook deed. Maakte zij fouten binnen de opvoeding? Ja, gelukkig wel.. net als elke andere ouder!! Ondertussen zit zij in de levensfase 35-42…en is druk bezig zich los te weken onder het juk van haar ouders. Zij kreeg in de afgelopen jaren steeds meer het system door waarin zij verkeerde en ging hiermee aan de slag. Zij zat mede door haar ouders zichzelf in de weg…met als gevolg dat zij er ook niet uit kwam met haar dochter. Ofwel: zij waren beland in het “vastdenken”. Op dit moment is zij dus druk bezig om zichzelf echt te leren kennen en , mede, geen druk meer wil ervaren van haar ouder(s). Als iemand dit soort systemen doorkrijgt en ermee aan het werk wil en kan gaan, heb je grote kans dat zij uit het vastdenken kan komen. Vastdenken naar zichzelf, vastdenken naar haar dochter, vastdenken naar vrienden…de kans is dan zeer aanwezig dat zij weer op positieve wijze vat op het leven zal krijgen.

Hierbij is de volgende Boeddhistische uitspraak denk ik wel aardig van toepassing. : “ Steek je energie in de kant waar je op wil gaan…en die zal groeien.. indien je de energie steekt in het probleem, zal het probleem groeien!” (-:

Bovenstaande systeem zie ik zo vaak gebeuren.. en denk dan met regelmaat: “waar en waarom ging dit fout?”. In vrijwel alle gevallen stond er niemand aan het voorportaal om zowel kind als ouder uit het vastdenken te krijgen en raakten men in een negatieve spiraal. In het bijzonder bij gezinnen waarin HSP’s zitten! In de meeste gevallen komt een jongere in de zorg terecht en word er aangegeven dat “zij” het probleem zijn.. en gaat men dat “probleem” oplossen. Uuuuh…ik ben er van overtuigd dat het probleem in erg veel gevallen van twee kanten belicht en aangepakt dienen te worden… Daarnaast: HSP raakt steeds bekender maar is absoluut nog lang geen gemeen goed binnen de wetenschap…dus zal de hulp sterk afhankelijk zijn of je een juiste persoon treft!

Waar het uiteindelijk om gaat: elk mens bestaat uit vele, vele systemen, patronen en programmeringen. Als je je dit bewust bent, kun je deze bij jezelf, maar ook bij anderen aanpassen en hiermee (be)spelen.  Systemen aanpassen kunnen je helpen om: sterker te worden, zekerder te worden, jezelf verbaast te laten staan wat je kunt, op een volslagen ander wijze naar de wereld te kijken…een veel rustiger en fijner leven (terug) te krijgen. Doordat je geest eigenlijk redelijk simpel in elkaar zit kan je wat er op je harde schijf is geprogrammeerd ook weer herprogrammeren.  Hierin geld hoofdzakelijk: de kracht van herhaling is de kracht van verandering. Hierbij kan je bijvoorbeeld denken aan affirmatie’s. Affirmaties zijn, volgens het woordenboek: positief zinnetje dat je zo goed in je hoofd opneemt dat je er echt in gaat geloven. Als voorbeeld: “Ik heb veel zelfvertrouwen”. Als je dat dus zou gaan herhalen elke avond voor je slapen gaan, dan krijg je ook steeds meer zelfvertrouwen.

Ofwel: de negatieve gedachtes/gevoelens zijn omgedraaide affirmaties. Herhaling van negatieve zinnetjes (of omstandigheden) dat je daar dus in bent gaan geloven.

Mede daaruit blijkt maar weer hoe eenvoudig onze geest in elkaar zit...en dat jijzelf dat ook kan veranderen! (-:

Ik hoop dat jullie weer met plezier dit blog hebben gelezen.

Grtz,

Rob

HSP jongeren platform

Zooo…mijn nieuwe blog weer aan het schrijven! Heerlijk met Spotify aan met de Red Hot Chillypeppers op mijn hoofdtelefoon! Ok…. Hoe leuk is dit! Op facebook kwam ik de groep HSP jongeren tegen. Tja…de naam dent volledig de lading! Na het lezen van de doelstelling van dit platform heb ik mij aangemeld.  Als geïnteresseerde…. niet als jongere.. dit even voor de duidelijkheid! (-:  Ik kreeg al snel reactie van de moderator…Anne van Eijck. Na kort contact bleek mij al snel met welke motivatie zij dit platform had opgezet met een vriend, Chris. A: Ik ben gek op netwerken, B: Ik vind het mooi als mensen zich inzetten voor een goed doel, voor een ideaal, voor een stukje verbetering van de wereld.

De vraag die op het platform stond was als volgt:

“Even berichtje met daarin weer een vraag. Chris Haan en ik zijn sinds kort druk bezig met een project over het onderwijs in Nederland. Dit doen wij vanuit Hartverwarmendjong, de jongerengroep binnen de stichting Hartverwarmendwijs. Hartverwarmendwijs zet zich in voor het onderwijs, buigt zich over hoe het huidige onderwijssysteem werkt en doet graag ideeën op over hoe dat wellicht anders zou kunnen. Wij zijn dus ook druk aan het bekijken hoe het onderwijs precies in elkaar steekt op dit moment, en over hoe het kan dat er steeds meer jongeren uitvallen binnen dat schoolsysteem. En nog belangrijker: hoe dat ook anders kan! Het lijkt ons fijn om wat ervaringen van anderen te lezen.”

Mijn interesse was en is gewekt! Hierna een telefoongesprek met Anne gehad. Na uitleg van beide kanten wat ons bewoog en waar onze interesses lagen, kreeg ik het verzoek of ik vanuit mijn werk- en privé-ervaringen een en ander op papier kon zetten. Natuurlijk Anne, geen probleem! (-:

Dit blog is dan ook een combinatie van een blog en een item voor het platform: HSP jongeren.

Ok, even terug ter uitleg vanwaar mijn interesse in HSP en jongeren: Tijdens mijn blogs die ik schrijf (te lezen via robbuizer.blogspot.nl) heb ik divers onderwerpen besproken en/of hier uitleg over gegeven. De basis hiervan is veelal gelegen in uitleg en verbanden rond HSP/HSS, voeding en gedrag, voeding en ziektes, overprikkeling en ontwikkeling  en de causale verbanden hiertussen. Vele jaren had ik wel in de gaten dat ik anders was, maar wat dit nou precies was, wist ik toen nog niet. Tot ongeveer 2 jaar geleden toen ik werd geattendeerd op HSP. Hierin herkende ik mijzelf volledig en ben hier verder naar op zoek gegaan. Ik ben boeken gaan lezen, kreeg contact met een HSP coach, ging in gesprek met HSP’ers, etc.

Vanuit mijn werk kom ik met regelmaat jongeren tegen die (dreigen) te ontsporen. Deze jongeren werden en worden veelal als lastige jongeren/pubers gezien…waarbij meestal word aangegeven door de ouders dat deze jongere het probleem zou zijn. Mijn vraag is altijd: Is dat ook zo? Of heeft deze jongere lastige ouders? (-;

In de meeste gevallen komt dit “lastige” gedrag niet alleen thuis  tot uiting maar ook op school, sport, straat en dergelijke.  Het leuke hierin is dat ik deze “lastige” jongeren niet als zodanig zie. Ik zie deze jongeren als bijzondere jongere! …maar vooral als mens! De eventuele stempels (als ADHD, PDnos, ADD, Autisme, etc) maar ook afkomst uit andere culturen schuif ik opzij…en spreek hen aan al mens….  Hmm..dat is alweer een heel andere benadering!  Doordat je zonder waardeoordeel of voorgevormde mening deze mensen benaderd krijg je in de meeste gevallen open en begripvolle gesprekken.

Als je dit “lastige” gedrag tegen het licht houd van school zie je dat deze jongeren die ik tijdens mijn werk tegenkom die (dreigen te) ontsporen het ook school niet (zo) goed doen. Ik heb hier in een eerdere blog reeds uitleg over gegeven. Ik heb daarin ook de vraag gesteld of dit door de betreffende jongeren zou komen of door het huidige onderwijssysteem. Ik denk namelijk dat het huidige onderwijssysteem een zeer groot deel van het probleem veroorzaakt. Nou kun je dit als mening zien van een eenling, maar uiteraard heb ik daar redelijke gefundeerde redenen voor om deze stelling te hanteren! Sterker nog: Ik durf te beweren dat het rijk een enorme besparing op onderwijskosten kan realiseren als het huidige systeem op de schop zou gaan. Zo!!! boute uitspraak!  Maar uiteraard zal ik dit toelichten!

Als we even naar de basis terug gaan is het vanuit de biologie aangetoond dat een groep van maximaal 21 leden prima te (bege)leiden is door één persoon (docent/instructeur /chef/etc). Indien de groep groter is  zal er in veel gevallen chaos en onrust ontstaan. De kinderen/jongeren die opvallen door hun gedrag (druk, snel afgeleid, in zichzelf gekeerd, e.d.) zullen apart genomen worden en zullen begeleiding krijgen.. en, erger nog, in vele gevallen een stempel! Als dat nog niet goed gaat zal deze jongere terecht komen in het bijzonder onderwijs. Als je uitgaat van dat het reguliere onderwijs 100% kost en de kosten van bijzonder onderwijs 150% is zal het duidelijk zijn dat het bijzonder onderwijs een grote kostenpost is.  In mijn optiek zijn een zeer groot deel van de jongeren met een stempel (als ADHD, PDnos, etc) jongeren die verhoogd of hoog sensitief zijn…. Ofwel jongeren die snel overprikkeld raken.  Ik wil hierbij niet zeggen dat de diagnose ADHD, PDnos, ADD, e.d. niet bestaat, echter omgedraaid: Ik zie wel dat vele jongeren (maar ook volwassenen) een stempel/ diagnose hebben gekregen waarvan later bleek dat deze personen HSP waren…. Of waarvan HSP in ieder geval een (groot) deel van uitmaakte. Het is een absoluut complexe materie voor wat betreft diagnoses…immers ook HSP’ers zijn er in vele vormen en gradaties. Feit blijft: indien dit persoon op juiste wijze behandeld word, haar of zijn leef- en eetgewoontes aanpast zie je in zeer veel gevallen dat klachten (deels) verminderen of zelfs verdwijnen.  Over voeding en gedrag heb ik een apart blog aan gewijd.. daar dit zeer complex is. Kort gezegd zie je vaak dat de een HSP’er niet alleen van buitenaf overprikkeld raakt (mensen om zich heen, sferen aanvoelen, drukte, multimedia, etc) maar ook vanuit binnenuit. Dat is ook de reden dat vele HSP’ers allergieën of  intoleranties hebben voor bepaalde voedingsmiddelen. Als je bij een normaal sensitief kind 3 snoepjes geeft zal deze druk worden…als je bij een hoog sensitief kind 1 snoepje geven zal dit hetzelfde effect geven als die drie snoepjes bij een normaal sensitief kind.  Zo zijn er behoorlijk wat stoffen waarvan een HSP’er  overprikkeld zal raken.

Even terug: De een zal in de klas een extroverte houding hebben (druk en naar buiten gericht) en de ander introverte houding hebben (meer naar binnen gekeerd).  Deze “lastige” jongeren lopen de kans dat zij net aan of niet hun school met goed gevolg afronden.  Tel daarbij op dat deze jongeren ook nog eens met regelmaat dyscalculie of  dyslexie hebben en hier hard op getraind worden (immers dat verwacht de maatschappij/school) en deze jongere zal het gevoel hebben dat hem of haar wat mankeert en dat hij of zij dus kennelijk wat moet veranderen! Het maakt dus op zich niet uit of een jongere HSP-er is of een stempel heeft…de raakvlakken hierin zijn enorm groot. Deze jongeren hebben een andere benadering nodig. Het zelfbeeld zal in veel gevallen volledig om zeep geholpen worden. Indien deze jongere op bijzonder onderwijs terecht komt is het feest compleet! A: Hoeveel prikkels wil je bij elkaar hebben? B: Het zelfbeeld zal tot nulpunt dalen!

OK, hoe zou ik dat dan zien??

Voor veel jongeren is het huidige onderwijs best verwarrend. De afgelopen 40 jaar is er veel veranderd binnen de maatschappij. Zo zijn de systemen binnen gezinnen steeds democratischer geworden. Jongeren heb recht van spreken en kunnen hun eigen mening geven,  eigen keuze maken en er is plaats voor discussie en gesprek.  Ten minste.. in grote lijnen.  (-: Dat is mooi! Deze veranderingen zijn niet meegegroeid binnen het huidige,  ouderwetse, onderwijssysteem. Hier is weinig of geen democratie, jongeren moeten hun mond houden, de wil van docent is wet, etcetera.

Indien de klassen uit maximaal uit 21 personen zou bestaan (ipv 25 tot 35 leerlingen tegenwoordig) zullen er veel minder jongeren speciale begeleiding nodig hebben…immers deze jongeren kunnen dan voldoende aandacht en begeleiding krijgen.  Uiteraard zal een jongere die meer begeleiding meer aandacht opeisen, maar die begeleiding is ook op andere wijze te realiseren.  Er zullen veel minder jongeren op bijzonder onderwijs terecht komen. Indien het onderwijs meer zou kijken naar talenten van jongeren (immers elke jongere en in het bijzonder HSP jongeren hebben vele briljante talenten) en minder naar de minder sterke kanten van de jongere (Dyslexie, druk, snel afgeleid) zal er een betere balans ontstaan tussen het willen, kunnen en de motivatie van deze jongere en het uiteindelijke resultaat! Ook de manier van omgang is een belangrijk punt. Een autoritaire docent, waarbij de jongere in de klas zit en een vastgestelde riedel aan info tot zich krijgt, is niet meer van deze tijd.

De afgelopen 20 jaren hebben zich dusdanige veranderingen voorgedaan dat dit niet meer of amper werkt en dus hopeloos ouderwets is. Houd dat in dat ik zeg dat je alles vrij moet laten?  Vrije opvoeding? Je leraar is je vriend/vriendin? Nee, natuurlijk niet! Maar je kan ook zeer duidelijke grenzen aangeven op andere wijze.  Het op ander wijze omgaan met deze jongere is al een enorme winst! Hoe mooi zou het zijn als er gekeken zou worden naar de talenten van een jongere en deze te laten ontwikkelen, in plaats van het opdringen van lesstoffen welke voor een (groot) deel helemaal niet interessant is voor dit persoon??

Heb je, als voorbeeld, een drukke jongere in de klas? Prima! Maak gebruik van zijn energie! Wat is het probleem als je hem wat vaker uit de les laat gaan om een rondje te laten rennen? Of om hem bewust wat meer klusjes geeft zodat hij even lekker kan bewegen? Ik noem zomaar wat…maar ben overtuigd dat je hierdoor veel minder dropouts zal krijgen en veel minderen jongeren die op bijzonder onderwijs terecht komen. Maak van wat een probleem lijkt je kracht! Het is maar de manier van banaderen…en omgaan…(-;

Hierbij kan “Omdenken” bijvoorbeeld hele mooie handvaten bij geven! Een aanrader voor elke docent/politieagent/ouder/trainer om te lezen is bijvoorbeeld: “heb je een lastig kind? Heb jij even geluk!”  van Omdenken (Berthold Gunster)

De afgelopen jaren zie ik gelukkig wel al een en ander aan veranderingen ontstaan binnen onderwijs, maatschappij, wetenschap, waarbij steeds meer en vaker de wetenschap en non-wetenschap samen gaan werken.  Zo zie je bijvoorbeeld: HSP psychologen, artsen en acupuncturisten die samenwerking zoeken, mentale weerbaarheid binnen de politie, etc. Dat zijn samenvoegingen die 10 jaar geleden vrijwel ondenkbaar waren!

Om terug te komen op het item van Anne en Chris waarbij zij aangeven dat zij onderzoek willen (laten) doen naar huidige onderwijs (hoe het in elkaar steekt) en wat daarin zou kunnen veranderen, denk ik dat ik een aardig schot voor de boeg heb gegeven! Ik ben dan ook heel benieuwd naar de uitkomsten van het onderzoek! Hele veel succes!

Grtz,

Rob Buizer

Robbuizer.blogspot.nl

robbuizer@gmail.com

Onrust, angst en burn-out .... hoe kom je daar vanaf?

Hoe leuk zo voor het nieuwe jaar nog een blog schrijven over een van mijn meest favoriete onderwerpen! Angststoornissen! Tja, waarom favoriet... Het is bijzonder! Intrigerend! Wat is het? Wat doet het? Wat kan je er mee doen? Maar goed,  in ieder geval ook een stuk eigen ervaring en de weet dat je er vanaf kan komen door een paar redelijk simpele dingen aan te passen in de leef- eet en denkgewoonten. Maar vooral ook: het willen en het weten/begrijpen wat het is en wat er gebeurd met je lichaam en je geest! Angsten en burn-out, maar ook veel andere klachten, ziektes en symptomen, hebben eigenlijk een zelfde oorzaak en kan veelal ook op een zelfde wijze aangepakt en/of verholpen dan wel verminderd worden! We houden het in dit geval in hoofdzaak bij de onrust en angsten en voor een klein deel bij burn-outs. Immers: Angsten en burn-outs ontstaan veelal door onrust en/of overprikkeling!

Iedereen heeft angsten! Dat is gezond en normaal. Afhankelijk welke angsten men heeft en de intensiteit van die angsten kan het als hinderlijk ervaren worden of als prima leefbaar.  Mensen die angsten hebben zullen er vaak niet graag over praten. Men schaamt zich er in veel gevallen voor! Er zijn ontzettend veel soorten en vormen van angsten en angst-/paniekstoornissen. De heftigheid en impact hiervan varieert ook ontzettend van persoon tot persoon. Variërend van angst voor vliegen, angst voor kleine ruimtes (claustrofobie),  angst voor drukke ruimtes, angst voor autorijden, angst voor samenzijn met kerst,  angst om in het donker te slapen (of überhaupt om te gaan slapen), angst voor bioscoop of winkel, etc. Voor veel mensen is het bijvoorbeeld herkenbaar dat als je naar een bioscoop, winkel of café gaat dat je: 

A: Vlak bij een looppad of uitgang gaat zitten.
B: Al weet waar de nooduitgang is.
C: Weet waar de toiletten zijn.
D: De kortste route weet naar de (nood)uitgang en toiletten.

Herkenbaar?

Je deelt je leven zodanig in dat je het minst last hebt van je angststoornis en je denkt dat het beter gaat en minder angstig bent als je in een bepaalde omgeving of met bepaalde personen in de buurt bent. Dit is echter een schijnveiligheid en het heeft alles met jou te maken en niets met een plek of met iemand anders!! We hebben dus reële en  niet-reële angsten. Dat verdient nadere uitleg!

Ok, we gaan van start!

Reële angst:

Op het moment dat je op straat loopt en je hoort gierende banden en ziet dat een auto net op tijd tot stilstand komt voor je...Ja! Daar schrik je van! Logisch!  De reactie zal vaak zijn dat je of opzij springt, een verdedigingshouding aanneemt,  in elkaar duikt, etc. Je knieën voelen knikken, je hart voelen bonzen, het benauwd hebben, trillen, je duizelig of misselijk voelen en het zweet dat je uitbreekt. Dat is denk ik herkenbaar voor een ieder. Dat is dat waanzinnig mooie verdedigings- en afweermechanisme van het samenspel van lichaam en hersenen wat in een fractie van een seconde reageert... aangestuurd door adrenaline en andere hormonen in je lichaam! Briljant! (-:

Het voorbeeld hiervoor is heel herkenbaar en normaal in ons leven en iedereen zal het ook herkennen! Zolang er dus reële angst, schrik, acuut gevaar of als er levensbedreigende situatie  is werkt het overlevingsmechanisme dus goed en hoort het dus ook zo te werken...en je denkt daar over het algemeen later niet meer over na. Denk maar aan brand in een woning of bedrijf, een roofdier wat tegenover je staat, een (bijna)ongeval, als een boot (dreigt) te zinken, etc... waardoor we automatisch terugvallen op dat overlevingsmechanisme. Dat is dus als er daadwerkelijk gevaar is! Lang leve de adrenaline! Zolang het je leven maar niet beheerst!

Niet reële angst:

Er zijn ontzettend veel mensen die dit ook hebben waarbij, in meerdere of mindere mate, dit verdedigingsmechanisme in werking treed.....terwijl er feitelijk geen reden hiervoor is!  Dan hebben we het over een niet reële angst of angst- / paniekstoornis wat we ook wel met een mooi woord: Agorafobie (angst voor het angstsymptoom) noemen! Het word ook wel pleinvrees genoemd maar dat dekt de lading niet. We hebben het dan over angsten in een tunnel, winkel, drukke ruimte, bioscoop, vliegtuig, voor spinnen, etc. Maar ook angsten om te presenteren voor groepen mensen, contactangst, sociale fobieën en noem maar op.  Ofwel.. allemaal vormen en soorten niet-reële angsten die in meerdere of mindere mate voor kunnen komen. Afhankelijk van hoe heftig de uiting is, kan het zeer veel problemen opleveren voor iemand die last heeft van zo'n fobie. Ruimtelijke fobieën of niet-reële angsten gaan namelijk bijna altijd gepaard met sterke lichamelijke prikkels zoals een bonkend hart, hyperventilatie, verandering van lichaamstemperatuur en desoriëntatie. Het is onduidelijk hoeveel mensen een fobie hebben. Er wordt waarschijnlijk veel geleden in stilte. Typisch voor een fobie is de excessieve reactie. Het is voor buitenstaanders in beide gevallen moeilijk te begrijpen waarom mensen zo reageren. Deze mensen zullen dan ook vaak in een bepaalde vorm van sociale isolement terecht komen. Heel veel mensen met zo'n fobie kunnen het ontzettend goed verbloemen of ontwijken. Sommige mensen die hier last van hebben gaan zich juist heel sterk voordoen, leiding geven, of naar voren treden...zodat ze de situatie in hun hand hebben en hun angst/onzekerheid te verbergen. Ik spreek uit eigen ervaring over verbloemen, ontwijken en het komen in een sociaal isolement. Op mijn werk had ik er bijvoorbeeld niet veel last van. Dat was mijn ding en was/ben er op getraind. Maar als ik op vakantie ging, kreeg ik angsten of heimwee. Bij heimwee treed namelijk ook deels het zelfde mechaniek in werking als bij angststoornis echter heeft dat ook voor een groot deel te maken met "aarden". Maar goed..we dwalen af.. Als ik op vakantie ging zag ik al beren op de weg... stel dat er wat met de auto gebeurd, stel dat er file staat, stel dat er wat met "mijn meiden" gebeurd, etc etc. In het verleden wist ik niet wat er met mij aan de hand was.. dacht dat ik gek was..

Ik heb diverse soorten en vormen van therapie gehad, kreeg hier medicijnen voor wat ook niet werkte... Ik was op een punt gekomen waarbij ik dacht: Dit wil ik niet meer. Ik wil niet afhankelijk zijn van medicijnen! Ik wil uit dat sociale isolement! Ik wil dat mijn gezin uit mijn sociale isolement komt!  Ik wil weten wat de oorzaak is en hoe ik daar vanaf kon komen! Ik kwam bij de reguliere artsen, psychologen, psychiaters.. er werden zaken uit het verleden naar boven gehaald waardoor die zaken een plek zouden moeten krijgen. Ik kreeg medicijnen om de angsten te onderdrukken. Hret gaf hooguit wat verlichting maar het ging niet weg! Totdat ik via een familielid werd geattendeerd op EMDR therapie. Deze therapie gaat niet zozeer uit wat er in het verleden gebeurd is maar starten vanaf het nu. Dat sprak mij al weer een stuk meer aan.  Tijdens het zoeken naar een goede EMDR therapeut kwam mijn meisie toevallig op een website van een Belgische angstcoach.. een ervaringsdeskundige! Hij had een programma ontwikkeld om van angsten af te komen. Hij gaf uitleg over wat er gebeurde bij een angstaanval, hij gaf tools, hij legde het verband tussen onzekerheid, angst, voeding, zelfbeeld, sport, HSP, perfectionisme en angsten uit. En inderdaad... reeds na drie weken vanaf de start van dit programma begon ik verandering te voelen. Ik kreeg wat meer rust... Na een aantal maanden waren de vervolgstappen een feit. Ik ging op vakantie naar Frankrijk, ging weekendjes weg naar Maastricht, ging naar festivals, naar de bioscoop, naar concerten, etc......zonder een centje pijn! Wow! Ik heb bij een aantal mensen om mij heen, die naar later bleek ook angsten hadden, op dezelfde wijze handvatten gegeven...en dat werkte ook bij hun! Voor dit alles geld eigenlijk: de kracht van herhaling is de kracht van het leren en veranderen!

Het goede nieuws is dus: Je kan er vanaf komen zonder (langdurig) gebruik van medicijnen!!! (-: Sterker nog: op redelijk simpele wijze! Ja! Het kost tijd en energie maar dat is het meer dan waard. Ik zal daar straks nog op terugkomen.

HSP en agorafobie:

Bij mensen die HSP hebben, los van het feit of zij al dan niet weten dat ze HSP zijn, komen niet reële angsten relatief veel vaker voor als bij mensen met een normale gevoelsbeleving. Dat geld in veel gevallen ook voor mensen met een burn-out. Het is een andere uiting maar komt op het zelfde neer feitelijk.... overprikkeling op meerdere vlakken. Ik vergelijk mensen vaak met zo'n brede postbode elastiek of een normale dunne elastiek. De een heeft meer rek als de ander ....maar op een gegeven moment is de rek er naar verloop van jaren uit! Op zich ook zeer makkelijk te verklaren. Wat ik in andere blogs al had aangegeven was dat HSP'ers veel gevoeliger zijn voor prikkels van buiten (horen/zien/ruiken/voelen) en van binnen (aanvoelen/intuïtie) maar ook voor voeding. Dat zijn dan ook precies de punten waar je deze angsten onder controle kan krijgen en er geen of amper last meer van hebt! Alles valt of staat met ontprikkeling, voeding, leef- en denkwijze bij een ieder...maar in het bijzonder bij HSP-ers.. zorgen voor balans! Agorafobie kan zorgen voor, wat ik al eerder zei, een sociaal isolement. Ook persoonlijke ontwikkeling zal in veel gevallen achterblijven of een stuk langzamer gaan als dat het normaal zou gaan! Je onthoud jezelf leuke dingen zoals festivals, optredens, etc.. Buiten het feit dat het dus een ontzettend vervelend gevoel geeft heeft het dus ook nog andere vervelende bijeffecten! Nogmaals, afhankelijk in welke vorm en intensiteit je angsten hebt!!

Wat gebeurd er bij een angst- of paniekaanval?

Vooropgesteld in het geval bij HSP: Men is al gevoeliger voor externe en interne prikkels. Men kan in veel gevallen ook prikkels in hun lichaam voelen. Als je in een winkel of bioscoop bent en je voelt bijvoorbeeld een steek of prikkeling in je been, borst, arm... is vaak een begin van een angst- of paniekaanval. Hierdoor kan je in een sneeuwbaleffect komen.

• Je krijgt een angstsymptoom zoals een steek in been, arm, borststreek of bijvoorbeeld hartkloppingen;
• Je hebt dit door en denkt: wat is dat, waarom nu, waarom ik.... en je wordt bang van die hartkloppingen. (angst voor het angstsymptoom);
• Je lichaam heeft angst, en gaat nu allerhande hormonen afscheiden om je voor te bereiden om te vluchten of te vechten voor datgene waar je angst van heb;
• Door die “fight or fly” reactie wordt je hartslag nog versneld, je bloed naar je spieren gestuurd (duizelingen als gevolg)... je bent klaar om te vluchten;
• Maar jij, jij merkt die duizelingen en die snellere hartslag op, en denkt: oeioei, het wordt nog erger (zie je wel, er is iets mis!).... waardoor je lichaam nóg meer hormonen afscheidt....

Hierna zit je dus waarschijnlijk in een paniekaanval...je wil naar huis!! Je wil weg!! Je gaat dood!! Tenminste: voor je gevoel! Het goede nieuws is: Dat ga je niet! (-:  In veel gevallen werd er op jouw printplaat een link gelegd met de plaats waar je je op dat moment bevond. Een volgende keer als je op diezelfde plaats, of een soortgelijke plaats, komt kan je in veel gevallen weer diezelfde prikkel krijgen van angst...waardoor je kan denken dat het aan die plek ligt!! Maar wat ik al eerder noemde: het heeft helemaal niets met die plaats te maken en ook niet met een persoon wat bij je is op dat moment. Nadat je een paniekaanval hebt gehad zal je meestal volledig uitgeput zijn! Je lichaam kan namelijk maar maximaal 20 a 25 minuten adrenaline aanmaken..waarna de rust grotendeels weer terug zal keren in je lichaam. Dat je je nog onrustig of opgefokt kan voelen dat kan...maar de echte paniekaanval zal weg zijn! Doordat je een paniekaanval hebt gehad was je adrenalinepeil sky-high echter zullen de suikerwaardes in je bloed dalen. Het is dus belangrijk dat je juist dan bijvoorbeeld een broodje kaas neemt... deze heeft suikers die langere tijd werken. Hierdoor zal je eerder wat beter voelen en zal het trillen verminderen of stoppen.

Hoe kom je eraan?

De meeste mensen zullen liever willen weten:" Hoe kom ik eraf?".. maar misschien is het handiger om te weten hoe het ontstaat. Het volgende punt zal inderdaad zijn hoe je eraf kan komen! Hmm..even denken.. hoe kan ik dat het beste uitleggen? Ik maak wel eens de vergelijking tussen het menselijk lichaam en een mooie en snelle auto, als voorbeeld een Lamborgini Aventador met 250 PK. Als deze niet blinkt zal de eigenaar deze kennelijk niet goed verzorgen! (de buitenkant) De motor van zo'n auto's is zo ontzettend fijn afgestemd dat elke verkeerde afstelling, gebruik van verkeerde brandstof of olie, er zorg voor kan dragen dat de motor niet goed meer loopt. De motor heeft onbalans en de 250PK kan niet meer ten volle benut worden! (het inwendige) De sleutelwoorden hierin zijn dus overprikkeling en onbalans.

Ok, ik kom even terug op prikkels. Elk mens kan een x-aantal prikkels over een korte maar ook over langere tijd verwerken. Ik bedoel hiermee dat veel prikkels van korte duur schade kan veroorzaken maar ook prikkels die langdurig op iemand afkomen. Ik vertelde net over het postbode en het normale dunnen elastiek.. Iemand met HSP kan je vergelijken met een dunner elastiek. Deze rek is er sneller uit of zal eerder breken....als je er niets aan en mee doet! Sowieso is de huidige maatschappij al een bron van overprikkeling. Denk hierbij aan: stadsverkeer, computers, telefoons, internet, social media, nieuws op tv en krant, drukte op de weg, etc. etc. Maar denk ook gevolgen door 24 uurs economie, verwachtingen van de maatschappij, maatstaven, verwachtingen van de mensen om je heen, etc. Prikkels..prikkels..prikkels. Combineer dat met voeding en drinken  wat je binnenkrijgt wat eigenlijk een zelfde werking heeft als adrenaline! Huh? Wat is dat nou weer? ook hier even een korte uitleg over: Er zijn diverse stoffen/voedingsmiddelen die een oppeppende en opzwepende werking hebben waardoor onrust in je lichaam, en geest, kan ontstaan. Denk dan bijvoorbeeld aan cafeïne, theïne, suiker, energydrinks, verschillende zoetstoffen, chocolade, etc.

Hoe kom je eraf?
Ik denk dat dit kopje de meeste mensen die angsten/paniekaanvallen hebben meer aanspreekt! (-; Als eerste: schaam je niet, je bent zeker niet de enige! En wees gerust: je kan er dus van af komen. Tenminste: als het mij zou lukken, waarom zou het jou dan niet lukken?? Wel is het zo dat het tijd en energie vergt. Maar als iemand zegt: ik heb hier echt geen tijd voor...dan heeft dit persoon echt geen tijd om zijn/haar eigen lichaam te verzorgen! (-: Dan blijft die Lamborgini dof, vies en motorisch in onbalans! Hieronder zal ik een aantal zaken noemen die van groot belang zijn om van angsten, onrust, burn-out, paniekaanvallen af te komen:

1. Voeding: vermijd stoffen als: suiker, cafeïne, theïne, smaakversterkers, energydrinks, frisdranken met prik, bepaalde kleur- en smaakstoffen, chocolade, etc. Wat ik al eerder aangaf: dit werkt als een soort adrenaline in je lichaam.
2. Beweging en ontspanning: Maak eens wandelingen over het strand, door het bos, loop eens vaker op blote voeten door de natuur. Je hoeft geen topsport te beoefenen om tot voldoende beweging te komen! Ga eens in de tuin aan de slag, ga kleien, ga met metaal of hout werken...dat soort dingen zullen je helpen met ontspannen omdat het allemaal zaken betreffen die met de natuur te maken hebben!
3. Ontprikkeling:Veel mensen nemen geen tijd voor zichzelf en denderen maar door. Neem tijd voor jezelf!! Echte tijd voor jezelf bedoel ik dan! De ene doet aan yoga, de ander aan reiki, de ander luistert naar een ontspan-CD en weer een ander doet ontspanningsoefeningen. Zorg er voor dat je met grote regelmaat volledig tot ontspanning komt waarbij je geen of vrijwel geen gedachtes hebt en je lichaam volledig ontspannen is. Mindfulness is als voorbeeld ook een mooie vorm van tijd voor jezelf. Je leert daarmee bijvoorbeeld in het hier en nu te leven en dus niet meer dat het verleden, heden en toekomst als continu trein door je hoofd te laten rijden. De sleutelwoorden zijn dus: ECHT tijd voor jezelf, tijd voor volledige ontspanning. Mensen zeggen wel eens dat ze heerlijk ontspannen als ze TV kijken. Dat klopt op zich wel..dat is een bepaalde vorm van ontspanning, immers: je bent weg uit je wereld waar je normaliter in zit op werk en privé. Maar dat is geen volledige ontprikkeling! Sterker nog: als je een willekeurige film, serie of programma kijkt, zie je heel veel, hoor je heel veel, spelen er emoties mee, etc. Hoeveel prikkels wil je hebben? (-:
4. Ademhaling: Veel mensen hebben een verkeerde ademhaling, als voorbeeld een "hoge" ademhaling vanuit de borst. De buikademhaling dient op een soepele, natuurlijke en ontspannen manier te verlopen. In de meeste gevallen komt de spanning primair uit de buik! Door middel van ademhalings- en ontspanningsoefeningen kan je er voor zorgen dat je ademhaling weer op orde komt!
5. Onzekerheid: Iedereen heeft zijn onzeker kanten! Vrouwen vaak over andere dingen als mannen. Onzeker over uiterlijk, onzeker over mogelijkheden, onzeker over kunnen, onzeker over verbale capaciteit, etc. Door middel van ontspannings-CD's met positieve confirmaties kan je die onzekerheden verminderen of weghalen. Ook in deze is de kracht van herhaling de kracht van het leren en veranderen! immers:  Affirmaties zijn positieve boodschappen die je tot (nieuwe) overtuigingen van jezelf maakt. Dat doe je door deze positieve boodschappen heel vaak tegen jezelf te zeggen. (de herhaling) Het resultaat is dat je anders over jezelf gaat denken en je jezelf krachtiger voelt en open gaat staan voor nieuwe ervaringen die passen bij je nieuwe overtuigingen.. Het leven zal je gaan bevestigen in je nieuwe overtuigingen..
6. Rust en regelmaat (hoe ouderwets! (-: ): Het is van belang om zorg te dragen voor rust en regelmaat. Regelmaat in leven maar ook in voeding. Neem voldoende rust en eet bijvoorbeeld 6 keer op een dag kleine beetjes in plaats van drie keer op een dag grotere hoeveelheden. Begin in ieder geval de dag met een goed ontbijt!

Het bijkomende voordeel van deze aanpassingen van leef-, denk- en voedingswijze is dat je ook veel meer rust krijg in je hoofd, meer gestructureerd kunt werken, meer kan genieten van de kleine dingen, nieuwe dingen leert zien,  tijd leert nemen voor jezelf en dus ook aan anderen, etc. Eigenlijk zou het dus voor vele mensen nuttig zijn om leef- en denkwijze op deze positieve wijze aan te passen.. Alleen zitten mensen nou eenmaal over het algemeen zo in elkaar dat er eerst wat moet gebeurden in hun leven voordat ze dingen willen/durven/kunnen aanpassen! (-:

Ik hoop dat jullie ook deze blog weer met veel plezier gelezen hebben...sterker nog: dat een aantal mensen hier handvatten uit hebben kunnen halen!

Mochten jullie nog vragen hebben kunnen jullie mij altijd bereiken via robbuizer@gmail. com.

Ik wens jullie via deze weg een ontzettend fijne jaarwisseling en een liefdevol, mooi, leerzaam, gezond 2014 waarin jullie hopelijk veel dromen zullen waarmaken!

Scholen, instellingen en HSP jongeren

Omdat ik de afgelopen tijd regelmatig zaken tegen ben gekomen op het gebied van wat er niet goed of lekker lopen bij of rond jongeren kreeg ik de behoefte om dit blog te gaan schrijven. Ik signaleer regelmatig zaken waardoor jongeren in situaties worden gebracht waar ze eigenlijk helemaal niet in thuishoren.  Ik zie meerdere uitdagingen. Ik weet ook wel dat het een utopie is om een compleet systeem wat vanuit de regering aangestuurd wordt te veranderen. Maar toch: ik ga wat zaken noemen die ik tegenkom waardoor je een groot probleem kan aanpakken ten behoeve van jongeren, ouders en de staatskas! Ok, misschien wat groot gedacht, maar laat ik klein beginnen.. de jongeren!
 
Ik zag vorige week in het nieuws dat een aantal leraren van middelbare scholen een actie zijn gestart omdat de klassen te vol zijn..onder andere klassen met 30+! Zij vinden dit onverantwoord! De minister verklaarde dat gemiddeld genomen de klassen op 21 tot 25 leerlingen zitten. Ofwel de cijfers die werden gehanteerd door beide partijen waren niet overeenkomstig met elkaar. Cijfers zijn sturend, en niet leidend denk ik. Als je namelijk gemiddeld over heel Nederland kijkt, zal dat afwijken als je naar gemiddelden per school zou kijken als je het nou over grote steden of regionale scholen hebt! Cijfers kan je mee goochelen! Voorbeeldje: Zo zou 1 op de 7 kinderen die geboren worden Chinese komaf hebben. Dat klopt niet. Wij waren met 7 kinderen thuis maar daar zat geen Chinees tussen. Misschien erg flauw, maar geeft wel aan dat cijfers redelijk soepel te gebruiken zijn! (-;

We dwalen af! Ok, daar gaan we:
Op onderwijs en jeugdzorg werd de afgelopen steeds meer op bezuinigd en wordt er nog steeds bezuinigd. Je ziet dus klassen van 25 tot 35 personen. Er staat 1 leraar of lerares voor de klas. Het is bekend vanuit de groepspsychologie dat groepen tot maximaal 21 personen optimaal kunnen functioneren. Binnen groepen die groter zijn zie je meer onrust en strijd.
Maar goed: In diezelfde klas met 25-30 kinderen zitten altijd een aantal jongeren die meer aandacht nodig hebben. Alleen omdat een leraar die aandacht moet verdelen over, bijvoorbeeld, 30 kinderen, zullen dus enkele niet de juiste aandacht krijgen. De kinderen die "normaal" meekomen hebben de normale aandacht nodig. Ofwel, als er een aantal kinderen zijn die extra veel aandacht nodig hebben zullen zij al snel begeleid en getest worden. Want ja, ze zijn drukker, sneller afgeleid, leven in eigen wereld en dergelijke. Zulke jongeren lopen kans om het niet te redden op deze school en zullen naar speciaal onderwijs gaan. Hmmm..das niet grappig voor zo'n jongere...veelal hebben deze jongeren namelijk een normaal tot hoog IQ. Wel kom ik vaak tegen dat deze jongeren dyslectie of dyscalculie hebben...nog eens extra lastig!! Zij zullen zich nog minder begrepen voelen en zullen nog meer gefrustreerd raken en beneden hun kunnen presteren. Het speciale onderwijs is een fors stuk duurder.

Indien een klas uit maximaal 21 kinderen zou bestaan, zullen deze drukke, afwezige, ongeconcentreerde jongeren voldoende aandacht en begeleiding van een docent kunnen krijgen waardoor deze jongeren niet niet naar (het veel duurdere) speciaal onderwijs hoeven te gaan! Wat veel belangrijker is: een jongere zal veel beter geholpen zijn! Naast een kans dat deze jongere al aan de zware medicijnen zit ondertussen. Daar schreef ik reeds over in een van mijn vorige blogs!

Wat ik al in ander blogs geschreven heb, is dat de hulpverlening in veel gevallen niet de juiste hulp en ondersteuning geven aan deze jongeren. Ik werk zelf dagelijks met "dit soort" jongeren, en voor mij zijn het "mijn bijzondere jongeren". In behoorlijk wat gevallen merk ik dus dat jongeren die stempels hebben als ADHD, PDnos, ADD eigenlijk niet deze stempel behoren te hebben maar dat het  verhoogd of hoogsensitieve personen zijn... en dus op een heel andere wijze benaderd en behandeld dienen te worden. Ik heb hier reeds eerder overgeschreven in mijn blog: "HSP of een disorder?
De "symptomen" die deze jongeren hebben zoals druk, snel afgeleid, slechte concentratie, in eigen wereld, dyslectie of dyscalulie, zijn allemaal zaken die onder HSP kunnen vallen!  Deze jongeren voelen zich vaak al volledig onbegrepen waardoor de kloof tussen hen en ouders/verzorgers/leraren/dienstverleners alleen maar groter zal worden. Immers... de ouders/verzorgers/leraren/dienstverleners snappen de jongeren ook vaak niet. Er zal weer een pijler van onbegrip en gevoel van niet begrepen worden onder het fundament geslagen worden. Deze jongeren zullen dan, omdat ze "onhandelbaar" zijn, naar een jeugdinstelling verwezen worden en vaak ook geplaatst worden, veelal in combinatie met speciaal onderwijs. BAM!!! Nog een pijler is geslagen onder hun onbegrip, maar ook zelfvertrouwen! Zij komen op een plek waar zij ver onder hun kunnen presteren in een omgeving die nog voller zijn van prikkels! Hier komen namelijk alle jongeren samen die druk zijn, snel afgeleid zijn, zich meer afzetten tegen docenten als de gemiddelde puber, etc. 

Volgende stap: de jeugdinstellingen!
Deze jongeren die in een klas niet meer te handhaven zijn, thuis niet meer te houden zijn, zullen in een aantal gevallen terecht komen in een jeugdinstelling. Als dat ook niet goed gaat zullen ze zelfs in een gesloten jeugdinstelling terecht komen. Los van het feit dat hier jongeren bijeenkomen met laag, normaal en hoog IQ en jongeren die zowel strafrechtelijke feiten hebben gepleegd als jongeren die alleen gedragsproblematiek kennen, speelt er nog wat anders. Nu is het zo dat we met zijn allen zeer wetenschappelijk en pragmatisch werken. Dat is ook logisch en dat behoort ook de basis te zijn! Men gaat uit van feiten! Dus ook de (jeugd)hulpverlening werkt vanuit de wetenschap en zullen jongeren ook vanuit deze invalshoek helpen. Daar vanuit zullen deze jongeren gecategoriseerd worden naar aanleiding van  de symptomen die zij vertonen. Vanuit hier zal een plan van aanpak worden gemaakt en in veel gevallen medicijnen verstrekt worden. In mijn optiek zijn medicijnen in veel gevallen symptoombestrijders en halen de oorzaak niet weg! Natuurlijk kunnen medicijnen in eerste aanleg een hulpmiddel zijn in acute gevallen. Mijns inziens is het van veel groter belang om de oorzaak te vinden van de gedragingen. Ik weet ook wel dat het gedragingen van veel factoren afhankelijk zijn, zoals: opvoeding, omgeving, sociaal leefmilieu, school, vrienden, karakter, etc. Echter heb ik zelf ervaren hoe deze jongeren, maar ook ouders/verzorgers, door andere benadering hun gedragingen kunnen veranderen. Ik heb in mijn eerdere blogs diverse voorbeelden genoemd van jongeren die volledig de verkeerde kant op dreigden te gaan, of zelfs waren, middels gesprekken in een proces terecht kwamen en hun gedrag hadden aangepast. Hierdoor zag je dat deze jongere thuis en op school weer prima te handhaven waren, lekkerder in hun vel kwamen te zitten en hierdoor minder of niet meer gingen schoppen tegen elke vorm van autoriteit. Het is natuurlijk wel zo dat dit zeker niet voor elke jongere opgaat en dit niet werkt omdat zij niet beter weten of kunnen en/of in een zeer negatieve leefomgeving zaten/zitten omgeving van geweld, drugs, bedrog, gebrek aan liefde, vastigheid, en regelmaat.

Na voornoemde uitleg schat ik in dat een behoorlijk aantal jongeren op een verkeerde plek terecht waren of zijn komen. Een groot aantal van deze "dropouts" hadden voorkomen kunnen worden door in een klas te zitten met niet meer als 20 a 25 jongeren waarbij de leraar de aandacht en tijd heeft voor de kinderen! Dit al dan niet gecombineerd met een stukje coaching/ondersteuning met andere insteek. Deze jongeren kwam hierna op speciaal onderwijs wat vele malen duurder is als het reguliere onderwijs.  Ik zag gister op TV dat de docenten die zich zorgen maakten om de te grote klassen voldoende handtekeningen hadden opgehaald om het in de tweede kamer aanhangig te maken. Positieve ontwikkeling dus!

Ok, nog even terug: Een groot deel van deze jongeren die in de problemen kwamen/komen hebben een normaal tot hoog iq, hebben een (redelijk) normaal en stabiel thuisfront en zijn voorzien van ontzettend veel kwaliteiten. Een groot deel van dit soort jongeren zijn vaak prima te sturen.. alleen op andere wijze... En ja...dat kost inzicht, inzet en energie van zowel jongere als ouder(s) maar is een proces wat het meer als waard is! Een paar steekwoorden hierin zijn: (h)erkenning, positieve benadering, kwaliteiten benadrukken, rustpunten, ontprikkeling, omdenken, communicatie.

Alles draait dus om het plaatsen in hokjes indien er een (geringe) "afwijking" is bij een jongere. Dit zie je binnen de onderwijs, jeugdhulpverlening, Bureau Jeugdzorg, bij psychologen, etcetera. Mijns inziens is het plaatsen in hokjes een van de grootste problemen waar deze  jongeren, en dus ook vaak ouders, tegenaan lopen. Ik noem deze jongeren gewoon "bijzondere" jongeren!!! (-:

Ik hoop dat jullie ok dit blog weer met plezier hebben gelezen. Mochten jullie ideeën hebben voor onderwerpen om een blog over te schrijven...laat het dan even weten!

Overprikkeling / ontprikkeling

Het nieuwe blog gaat over overprikkeling. Het woord "overprikkeling" hoef ik niet uit te leggen... maar wat valt nou eigenlijk onder prikkeling? Prikkelingen zijn simpel gezegd alle zaken om je heen of van dichtbij die je hoort, ziet, voelt, ruikt, proeft...

Iedereen is begrenst tot het kunnen hebben een aantal prikkels. In het bijzonder de sensitieve en hoogsensitieve mensen zullen eerder over de grens tot overprikkeling komen.  Laat ik eerst even uitleggen dat er normaal sensitieve, verhoogd- en hoogsensitieve personen zijn. Eigenlijk spreekt het voor zichzelf wat het betekend. De normaal sensitieve personen hebben een normaal gevoelsbeleving en ervaring en verhoogd- en hoogsensitieve personen hebben een (sterk) verhoogd gevoelsbeleving  en ervaring.

Ok, weer even terug naar de overprikkeling. Indien iemand voor korte tijd even overprikkeld raakt, is dat op zich geen probleem. Als je, op welke wijze dan ook, hiervan maar kan herstellen. Vaak hebben mensen niet in de gaten dat ze eigenlijk al te ver zijn gegaan, maar ze blijven doorgaan en luisteren niet naar hun lichaam! Echter indien iemand voor langere tijd overprikkeld raakt kan dat vervelende gevolgen hebben en zich uitten in:
- onrust
- niet lekker in vel zitten
- concentratieverlies
- humeurigheid
- niet kunnen maken van keuzes
- etc.
Mocht deze overprikkeling nog verder doorgaan kan het zich verder uitten in lichamelijke ziektes en psychische ziektes. Je ziet vaak bepaalde ziektes zeer vaak voorkomen bij sensitieve en hoogsensitieven zoals:
- Maag en darmklachten
- Alvleesklierproblematiek
- Fybromylagie
- Hypoglykemie
- Reuma
- Depressie
- Burnout
- etc.

Ik denk wel dat een ieder al een bepaalde (erfelijke/familiaire) aanleg moet hebben voor de lichamelijke of psychische ziektes die tot uiting zouden komen door overprikkeling.

Ik heb in mijn eerdere blogs al aangegeven dat ik de zenuwen van een normaal sensitieve verbeelde als een kabel zenuw die bestond uit twee kabels. De zenuw van een sensitieve of hoogsensitieve heeft 15 of 20 kabels. Ofwel, er kan veel meer informatie doorheen. Vergelijk het maar met een telefoonkabel of glasvezelkabel waar dataverkeer van internet doorheen gaat! (-:
 
Dat geldt niet alleen voor het horen, zien, ruiken, voelen, proeven (het uitwendige) maar ook dat geldt ook voor het innerlijke... de spijsvertering! Als bijvoorbeeld een "normaal" kind bij 3 lolly's drukker wordt zal een sensitief-/hoogsensitief kind al bij een halve of 1 hele lolly drukker worden. Dan hebben we het alleen over suikers en/of kleurstoffen. Dat geld uiteraard ook voor anders stoffen als: cafeïne, theïne,  smaakversterkers, zoetstoffen (als aspartaam), alcohol, etc. Deze stoffen komen in het kwadraat binnen. Dus ook de gehele spijsvertering is (hoog)sensitief. Dat is naar alle waarschijnlijkheid ook de reden dat HSP mensen meer en vaker uitingen van ziektes krijgen als: maag/darm klachten (PDS, Crohn, e.d.),  alvleesklierproblematiek, reuma(tische klachten), luchtweginfecties, chronische vermoeidheid, burn-out, overspannen, depressie, etc.

Wat ik ook al eerder noemde is dat het absoluut van belang is om naar een huisarts en/of ziekenhuis te gaan indien je lichamelijke of psychische klachten hebt.  Indien daar alles onderzocht is en/of er een ziekte de oorzakelijke factor is en je er hier medicijnen voor hebt gekregen, kan je mogelijk gaan kijken wat er aan deze ziekte ten grondslag ligt...en zelfs mogelijk de oorzaak weghalen!

Toen ik nog medicijnen slikte voor onrust en irreële angsten, die naar voren kwamen als ik wilde gaan ontspannen (op vakantie als voorbeeld), ben ik gaan verder gaan zoeken. Hoewel ik er al een jaar of 18 mee bezig was geweest om die angsten en onrust weg te krijgen op diverse manieren zowel binnen de reguliere zorg als binnen de alternatieve geneeskunde. En ja, bij psychologen kwamen er zaken van vroeger naar boven.. maar was dat de oorzaak? Ik werd door mijn zus geattendeerd op EMDR therapie. Dat is een andere manier van van omgaan met traumaverwerking, aanpakken van angsten, etc. Via Google kwam ik bij een Belg terecht, Geert Verschaeve. Geert is een ervaringsdeskundige op het gebied van angsten (www.agorafobie.be) en omgaan hiermee en oplossen van het probleem. Hij legt in totaal 17 MP3 bestanden van gemiddeld 17 minuten uit hoe het systeem lichaam en geest werkt, wat voor invloed deze op elkaar, wat voor invloeden prikkelingen en voeding hebben, etc. Ook gaf hij korte uitleg over HSP.  Na enkele weken merkte ik dat er iets aan het veranderen was in mij. Ik werd rustiger!! Huh?? Wat lukte hem wel en de andere "therapeuten" niet?
Eigenlijk vrij simpel: Hij legde uit hoe overprikkeling in het geheel (in- en extern) voorkomen kan worden, hoe je dat bereikt en hoe je daar mee omgaat. Doordat ik mij al behoorlijk verdiept had in diverse zaken, vielen ineens alle kwartjes op zijn plaats.  Ik leerde daarin dat een ieder een rugzakje heeft maar dat velen deze rugzak over hun hoofd hebben getrokken. Daar word je benauwd van! Zorg ervoor dat het rugzakje op de plaats komt waar deze hoort: Op je rug! En gebruik de ervaringen die in die rugzak zitten ten positieve! Hier wilde ik en hier kon ik wat mee. Dat is een van de redenen dat ik deze blogs schrijf! (-:

Onze huidige maatschappij zit dusdanig in elkaar dat iedereen last heeft van meer prikkels  als vroeger. Mede door de 24 uurs economie, scoren van targets, computers/telefoons, etc. krijgen we meer prikkels als ooit binnen. De meeste mensen gaan hier in mee zonder dagelijks tijd te maken voor zichzelf. Dat tijd maken voor jezelf is één van de sleutelwoorden!! Daar kom ik verderop nog even op terug! Op een gegeven moment, als je dat stramien niet doorbreekt, heb je kans op ziektes/klachten/symptomen, je raakt overspannen, krijgt een burn-out, word onrustig binnen je relatie, je kunt niet meer aarden, etc. etc!! Je gaat naar een dokter/ziekenhuis, er wordt een diagnose gesteld, je krijgt er medicijnen voor, en je kan weer verder. (al dan niet na een periode van rust)
Bij een aantal ziektes kan je een duidelijk oorzaak gevolg bedenken. Als je veel rookt heb je kans op last van je longen, als je veel drinkt heb je kans op alvleesklier of lever problemen, als je onregelmatig werkt heb je verhoogde kans op diverse ziektes, etc.  Afgelopen week stond er overigens een stuk in de krant over mensen die onregelmatige diensten draaien verhoogde kans hebben op chronische ziektes/ontstekingen.  Dat word gelukkig nu erkend. Ik ben er van overtuigd dat je ook binnen die onregelmatigheid invloed hebt op je gezondheid. Al heel simpel in de zin van voeding en rust!

Dan waar ik op terug zou komen: Tijd voor jezelf maken! Veel mensen zeggen dat ze regelmatig tijd voor zichzelf maken in de zin van sport, fietsen, muziek luisteren of maken, tv kijken, in de tuin werken, etc. Dat klopt! Dat is ontspanning, dat is tijd maken voor jezelf! Daar raak je energie in kwijt, dat is gezond, dat is lekker, dat is ontspannen! Maarrrr... je raakt daarmee niet volledig prikkelloos!! Als je bijvoorbeeld Tv kijkt nemen je ogen en oren ontzetten veel prikkels waar, als het spannend is komen er diverse hormonen vrij en veroorzaakt spanning, etc. Dat geld dus ook voor andere, sportieve, recreatieve en ontspannende activiteiten. Voor de duidelijkheid: deze activiteiten hebben zeer zeker hun mooie en goede functie!!!
Prikkelloos raak je pas als je echt gaat relaxen. De ene noemt het relaxen, de ander mediteren. De benaming is niet interessant, de functie wel! Als je je ogen dicht hebt, een ontspannen muziekje op je koptelefoon hebt en je concentreert op alleen je ademhaling of op je tenen dan ben je 80% van je (omgevings)prikkels kwijt! Men denkt vaak dat ontspanningstherapie, meditatie, yoga, etc zweverig is en voor personen met geitenwollen sokken bedoeld is... Eerlijkheidshalve: zo dacht ik er vroeger ook over! Echter heb ik geleerd dat, in het bijzonder, juist die tijd voor jezelf een groot verschil kan maken! Voorheen had ik echt wel de denkwijze en gedragingen van iemand met ADHD ((snel afgeleid, chaotisch, beelddenker waarbij verleden/heden/toekomst voorbij flitsten, etc.) Daarnaast had ik dus last van irreële angsten. Door het aanpassen van denk- en leefwijze veranderde ontzettend veel!! De irreële angsten gingen weg en mijn persoon werd ook anders! Meer gecontroleerd, beter geordend, meer rust, voelde me sterker als persoon, ben behoorlijk minder vaak ziek, etc. Niet alleen ik, maar mijn hele gezin kwam uit een sociaal isolement. Er werd bijvoorbeeld altijd rekening gehouden dat de vakantie niet te ver weg was. Het mooie van deze verandering was dus ook dat ik mijn gezin hierin mee trok. En dat "alleen maar" omdat ik handvaten had gekregen om mijn overprikkeling weg te halen door een relatief kleine verandering in leef- en denkwijze! (-:

Uiteraard hoop ik dat je ook deze blog weer met veel plezier hebt gelezen!  Tot het volgende blog! (-:
Met een positieve groet, Rob Buizer

HSP op werk, school en prive

Deze blog gaat over HSP op het werk, school en privé...waar kan je tegenaan lopen.... en hoe kan je daar mee om gaan? Als ik naar mezelf kijk, privé,  naar mijn schooltijd, mijn opleidingstijd en daarna op mijn werk, ben ik met regelmaat tegen een aantal zaken opgelopen...zeker als je (nog) niet weet wat er met je aan de hand is! Immers: pas als je weet wat er  echt met je aan de hand is kan je er wat mee...te beginnen met acceptatie... en hierna de zaken die je voeger als vervelend of als zwak zag om te leren draaien naar leuk, mooi en kracht!
Ik ervoer mijn leven vroeger alsof ik in een sneltrein zat.....zag, voelde, hoorde, regelde en deed alles...Ik leefde alsof er 30 uur in een dag zat nadeel: er zat veel onrust in me, kon me slecht concentreren,  was slecht in "nee" zeggen, was met 20 dingen tegelijk bezig, kon soms moeilijk prioriteiten stellen,  ik kon lang niet altijd optimaal genieten van het leven, had last van irreële angsten en mijn energielevel fluctueerde behoorlijk ... Mijn lichamelijke gesteldheid was zeker niet optimaal! Nu ervaar ik het leven als een boemeltreintje waardoor ik optimaal van de omgeving kan genieten, rust heb, een continu energielevel heb, vele malen sterker ben geworden in prio's en ordenen van zaken. ik kan "nee" zeggen, geen last meer van irreële angsten....ennnn mijn lichamelijk gesteldheid is vele malen beter. Goh...wat het een en ander wel niet kunnen aanhalen bij een mens! (-:
Think positive & positive things will happen!! 

Ik werd overigens door mijn meissie afgelopen week geattendeerd op de volgende link: Ontspanningstherapie bij ADHD. Alleen al door deze ontspanningstherapie blijkt dat de jongeren in dit filmpje heel andere reacties vertoonden na als als voor deze "therapie" ... maar dit terzijde! Hoewel.. nee eigenlijk niet..het is namelijk ook een rode draad door het leven van iemand met HSP! 

Maar goed even terug naar de schooltijd en beleving: van een ding ben ik wel aardig overtuigd..als ik toen ik op de lagere school zat testen had gedaan op het gebied van ADHD...dan had ik zeker gescoord en een stempel gehad. Vanaf mijn jonge jaren, en in de jaren erna, kwam ik met regelmaat dingen tegen waarbij ik mij afvroeg waarom ik zo dacht, voelde en reageerde. Als je de symptomen bekeek had het wat weg van ADHD, PDnos en ADD. Dat ik het als veel andere mensen om mij heen ervoer was voor mij in ieder geval duidelijk!

• Waarom kon ik zo vreselijk boos worden als er onrecht werd aangedaan aan mij of iemand anders die me lief was?
• Waarom zag ik alles om me heen, waarom voelde ik ik zoveel dingen zo sterk aan, waarom was ik zo gevoelig voor sferen?
• Waarom liep ik de hele dag te malen in mijn hoofd....in hoofdzaak in "plaatjes"...waarbij verleden, heden en toekomst door elkaar heen flitsten?
• Waarom liep ik in gedachten vaak al 20 stappen vooruit waardoor mensen om mij heen (werk en privé) regelmatig riepen: " Ok Rob..maar nu even 10 stappen terug..!!"
• Waarom had ik zoveel en vaak lichamelijke klachten?
• Waarom reageerde mijn lichaam zo op voedingsmiddelen?
• Waarom had ik irreële angsten?
• Waarom wilde ik altijd projecten draaien? (opbouwen, uitvoeren en overdragen)
• Waarom.........

 Toen ik de kenmerken van HSP las, vielen de kwartjes voor mij op zijn plaats... wat was het ook alweer. Zij:- Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar
- Zijn erg gevoelig voor prikkels van buitenaf; vaak voelen HSP’s zich hierdoor niet op hun gemak
- Hebben meer moeite en meer tijd nodig om indrukken te verwerken
- Hebben een diep en rijk innerlijk leven; dromen, fantaseren en overwegen veel
- Voelen stemmingen en sferen goed aan
- Worden meer dan gemiddeld geroerd door natuur, kunst en muziek
- Eigen emoties en emoties van anderen worden intenser ervaren
- Hebben moeite met planning en het verkrijgen van structuur
- Kunnen verlegen overkomen maar zijn dat veelal niet
- Zijn vaak plichtsgetrouw en perfectionistisch
- Functioneren minder goed als ze geobserveerd of geëvalueerd worden
- Zijn vaak zorgzaam en anticiperend op behoeften van anderen; moeite om grenzen aan te geven
- Hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten zoals hoofdpijn,    
  allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
- Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen
- Hebben verhoogde kans om dyslectie of dyscalculie te hebben.
- Hebben verhoogde kans op angsten, depressie's en burn-out's

Waar ik van overtuigd ben is dat veel jongeren, maar ook volwassenen, die als diagnose bijvoorbeeld ADHD hebben, veel te snel een stempel hadden en hebben meegekregen en hiervoor ook vaak medicijnen gebruiken. Vaak hoor je dat de medicijnen (we hebben veelal over drugs.. downers, rustgevers, antidepressiva) daadwerkelijk helpen voor deze personen om rust te krijgen, om beter geordend en geconcentreerd te zijn, etc.... Ja, uiteraard. Maar het is en blijft symptoombestrijding en de oorzaak wordt hiermee niet weggehaald. Ik heb zelf ook lange tijd medicijnen gebruikt...echter heb ik dit, binnen het verander-, leer en ontdekproces van afgelopen jaren, langzaam afgebouwd en gestopt.. en functioneer zonder medicijnen beter als ooit! Ofwel: ik heb de bron van het probleem aangepakt en ben gestopt met symptoombestrijding!
Afgelopen week verscheen er op internet artikelen over de "bedenker van ADHD" een gerenommeerde arts. Op zijn sterfbed zou hebben gezegd dat ADHD eigenlijk niet bestaat...(link)
Ook verscheen er een artikel dat "echte" ADHD testen veel te duur zijn en veel sneller door (huis)artsen "geconstateerd" word... met de druk vanuit de farmaceutische wereld....
Daarnaast verscheen er een artikel over de farmaceutische, suiker en aspartaam industrie dat deze veel te grote belangen hebben voor de (wereld) economie.. Dat werd eens te meer duidelijk toen dr. L. Pellser in 2011 een proefschrift had gemaakt op het gebied van voeding en ADHD. (link). Zij verwachtte dat haar proefschrift zou leiden tot wereldwijde acceptatie van de relatie tussen voeding en ADHD... en zelfs tot een kentering in de psychiatrie...Het RIVM maakte de grond gelijk met dit onderzoek... ik kan redelijk inschatten waarom dat was...
Deze artikelen staan overigens los van mijn mijn eigen overtuiging en ervaring hierin maar geeft natuurlijk wel extra  ondersteuning voor mij!

Hoe verloopt het vaak op school voor een Hooggevoelige?
Een kind is druk, snel afgeleid, in veel gevallen dyslectisch en/of heeft dyscalculie en vraagt veel aandacht (letterlijk en figuurlijk) van de ler(a)ar(es). Hmmm.. OK... dan naar een specialist op dit gebied.. en worden er zaken geconstateerd en getest...krijgt men stempel... is vaak niet te handhaven...gaat naar speciaal onderwijs... werkt daar onder zijn/haar kunnen.... ofwel...een jongere komt in negatieve spiraal terecht en zullen zich nog meer en extremer gaan afzetten. Zo ontzettend jammer!! Immers: juist deze mensen hebben veelal ongekende mooie (creatieve) kwaliteiten en mogelijkheden die teniet worden gedaan. Deze jongeren weten vaak niet hoe ze met zichzelf om moeten gaan wat in diverse negatieve gedragingen geuit kan worden!

Vooropgesteld: deze leerlingen komen niet voor niets bij een huisarts, psycholoog of psychiater. Er is wel degelijk iets aan de hand met hun! Ze zijn anders! Drukker, sneller afgeleid, soms depressief, rusteloos, hebben woedeaanvallen, plegen strafbare feiten, etc. Ik noem ze altijd bijzondere mensen! (-:  Maar om meteen een stempel er op te drukken en medicijnen te geven?? Vaak worden deze jongeren ook niet door de officiële instanties begrepen omdat de basis van de dienstverlening over het algemeen op wetenschap gestoeld is....waardoor de jongeren de hulpverleners ook niet begrijpen.  De meeste van deze jongeren hebben een normaal tot hoog iq. Deze iq-testen zijn voor mij overigens niet leidend! Deze testen zijn een momentopname en indien een jongeren ongeconcentreerd is, geen interesse heeft, slecht geslapen heeft of iets dergelijks, zal de test niet optimaal en betrouwbaar zijn. Het probleem is in grote lijnen dat het huidige reguliere onderwijs en zorg niet is ingesteld op deze jongeren.

Juist deze jongeren:
- snakken naar grenzen, duidelijkheid en aandacht.
- snakken naar positieve reacties als ze wat goeds of leuks gedaan hebben.
- hebben een andere benadering nodig
- zijn zo gevoelig voor menselijke benadering en interactie
Als voornoemde niet gebeurd heb je kans dat zo'n jongere ontspoort! Hierbij lopen de HSS'ers (HSP'er maar dan in de vorm van High Sensation Seekers) een nog grotere kans op ontsporing..met een verhoogd risico dat zij in aanraking komen met de  politie.

Even een mooi recent voorbeeld: Ik kreeg afgelopen week een e-mail van een moeder van een van "mijn" jongeren die mij bedankte voor mijn hulp. Ik had deze jongere een aantal keer gesproken omdat ik hem tegenkwam tijdens mijn werk. Hij vond mij maar vreemd omdat ik hem begreep en hem een aantal zaken redelijk kon aangeven die hem dwars zaten. Het was zeker geen verkeerde jongeman..maar deed wel dingen die ruimschoots grenzen voorbij gingen...waar school en ook ouders geen vat meer op hadden! De ouders zijn zeer liefdevol, hebben alles over voor de kinderen wat binnen hun macht licht...dus zou het daar niet aan kunnen leggen.. toch? De eerste stap vanaf mijn kant naar hem: het aangeven dat hij geen verkeerd persoon was benadrukken! Dat vond hij vreemd. Ondertussen moest hij naar speciaal onderwijs omdat hij op zijn oude school niet de regels volgde die daar van hem gevraagd werden. Best jammer.. ik schat in dat hij rustig HAVO/VWO zou kunnen.  Doordat hij niet met zichzelf om wist te gaan, maar ook zijn ouders niet met zijn gedrag om konden gaan ontstond er een negatieve spiraal. Tijdens gesprekken met hem maar ook met de ouders heb ik  een paar kleine handvatten gegeven. Deze moeder gaf in haar dankmail aan dat het een stuk beter met hem ging: als persoon, op school ennnn... de communicatie verliep weer een stuk beter met, naar en van hem. Dat zijn ontzettend leuke berichten waar ik blij van word! Nog veel trotser ben ik op deze ouders en in het bijzonder deze jongere! Zij doen het namelijk zelf...zij willen veranderen...en zij doen het! Het is wel zo dat dit, wat ik in eerdere blogs aangegeven heb,  een proces is wat niet binnen enkele maanden op te lossen is. Daar gaat tijd en energie inzitten....van meerdere kanten! In dit geval werkte het dus ook! Top!
Dit voorbeeld staat zeker niet op zichzelf. Ik denk dat ik vele tientallen voorbeelden paraat kan noemen hierin.

HSP en werk:
Hooggevoeligen lopen ook vaak tegen zaken op tijdens het werk waarbij gevoel en uitvoering vaak niet overeenkomen. Hierdoor kunnen zij vaak met zichzelf en/of met anderen in conflict komen. Het probleem is dat de hele maatschappij veel jachtiger is geworden waarbij het veelal draait om de 24 uurs economie, scoren, wetenschap, cijfers, omzet, targets, etc. Dan laat ik de verandering binnen de levensmiddelen, en de allergenen die we steeds meer binnen krijgen, nog achterwege! In de afgelopen 80 jaar zijn er ontzettend veel dingen veranderd. Als heel simpele voorbeelden:
- Vroeger had je in principe het weekend vrij en was zondag bedoeld om naar de kerk te gaan. Los
   van het feit of je wel of niet gelovig bent: je had wel je rustpunten..waaronder het gebed...wat voor
   je geest eigenlijk een vorm van relaxen/meditatie is.  (hhheey...1 van de basisbehoeften van een
   hooggevoelige!)
- Bezoekers van kroegen kwamen om 21.00 a 22.00 uur... nu beginnen de avonden pas om 00.00 uur.
- Er wordt veel vaker gewerkt in de onregelmatigheid.
- Het voedingspatroon en de voeding is volledig veranderd. (simpel voorbeeld: in een kiwi van nu zit
   nog maar 35-40% aan vitamines als 25 jaar geleden)
- etc.

Was alles vroeger beter? Welnee, alleen zijn we een aantal basiszaken vergeten die we op een andere manier kunnen inpassen! Omdat hooggevoeligen ook zeer sterk intuïtief en dus het liefst met hun gevoel werken loopt men vaak klem...terwijl juist daar de kracht van deze mensen ligt!  Helaas is daar in vele gevallen helemaal geen plek voor binnen deze maatschappij, bij bedrijven, instanties en organisaties. Het is niet verwonderlijk dat de meeste hooggevoeligen beroepen kiezen waarbij het omgaan en helpen van mensen centraal staat! Zoals docent, politieman/vrouw, verpleegkundige, etc. En oja...niet te vergeten de creatieve beroepen! Want ook dat kan aan het rijtje toegevoegd worden! De meeste hooggevoeligen hebben bijzonder creatieve talenten op het gebied van bijvoorbeeld kunst, muziek en sport! Maar zelfs als we, als voorbeeld, al een sociaal beroep kiezen lopen we nog tegen zaken aan. Zij hebben (creatieve) vrijheid nodig om goed te kunnen functioneren! HSP is al snel zweverig en al helemaal niet stoer...immers het is niet zozeer wetenschappelijk onderbouwd. Ik denk dat dat een eerste grote stap zou zijn als we daar nou eens met z'n allen af zouden stappen en gaan leren dat niet alles wat er gebeurd in en om de mens te meten, voelen, proeven, ruiken, horen is. ...waar de wetenschap op gestoeld is. Maja..dat is een utopie omdat er altijd mensen zijn die niet verder willen, kunnen, durven kijken. Dus zal je dit moeten omdraaien en er zorg voor dragen je die rust en overtuiging uit je zelf haalt....en kijken wie er bij jou in het treintje willen en durven stappen.
Maar goed... waar we ook vaak tegenaan lopen is dat hooggevoelige anders kunnen reageren, nadat zij wat hebben gezien of hebben aangevoeld, als een gemiddelde collega. Hierdoor kan het zijn dat je tegen bepaalde protocollen in gaat waardoor er conflicten kunnen ontstaan. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik dit puntje zelf ook nog steeds wel eens lastig vind omdat je voor je gevoel de juiste keuze maakt... ook daarin moet je leren schipperen. Vooral de rust in zulke situaties bewaren, het uitten en bespreekbaar maken indien een conflict heerst en het er boven staan zijn belangrijke zaken om je staande te houden. Op het moment dat je weet en accepteert dat je hooggevoelig bent en hierin zelf je rust weet te vinden (middels dagelijks een half uurtje tijd voor jezelf te maken en te relaxen) ben je al 40 stappen verder! Hierdoor krijg je rust..je kunt je beter concentreren, beter ordenen, rustiger communiceren, makkelijker "erboven staan", etc. Ofwel...je leeft en werkt prettiger en rustiger! Die kracht kan je alleen uit jezelf halen...daar hebben andere mensen om je heen geen invloed op!

HSP en privé:
Eigenlijk is hetgeen wat ik al noemde HSP binnen werk en school redelijk overeenkomstig met wat er privé gebeurd en waar je tegenaan loopt. Voor partners is het soms best lastig...maar anderzijds ook ontzettend mooi! Het is natuurlijk hoe je er zelf en hoe je partner er mee omgaat! Op het moment dat je dingen weet en er naar handelt kan je een behoorlijk stuk rust krijgen in je leven en optimaal en extreem kunnen genieten van de kleine dingen! Wat een HSP'er meestal doet waar hij/zij achter staat..doet hij/zij vol overgave, liefde, enthousiasme en plezier.

Als laatste:
HSP is echt niet van deze tijd... in andere culturen zie je vaak dat deze mensen, al van oudsher, veel dichter bij de natuur staan! Echter in onder andere de westerse wereld is het ook jarenlang onderdrukt geweest vanuit de kerken. Dat was namelijk not done binnen kerken! De afgelopen 30 jaar is de invloed van kerken afgekalfd en is er meer vrijheid ontstaan. Dat is, volgens mij, een van de grote redenen waardoor HSP steeds meer ruimte heeft gekregen en meer zichtbaarder is geworden! Het is dus absoluut niet iets van de afgelopen tijd maar het komt wel steeds meer naar buiten en tot uiting!

Ik hoop dat jullie weer met plezier dit blog gelezen hebt. Het volgende blog zal gaan over Agorafobie (pleinvrees) en burn-out...waar HSP'er extra gevoelig voor kunnen zijn! En uiteraard....hoe ga je hier mee om en hoe kom je er vanaf... of beter nog: hoe kan je dit voorkomen?? Ook het "hier en nu" leven en het op een plek/omgeving "aarden" is iets wat nogal eens moeite oplevert... daar zal ik ook verder op in gaan.

Mocht je vragen hebben over dit onderwerp, of andere onderwerpen, kan je altijd contact met me opnemen via: robbuizer@gmail.com

Gelukkig zitten er ook veel voordelen aan al die stempels als ADHD, PDnos, e.d. wat mijns inziens vin veel gevallen HSP'ers of HSS'ers zijn. (-: