Communicatie met (hooggevoelige) pubers

Communicatie tussen ouders en (HSP)pubers.

Communicatie is zo leuk! Ik heb daar zelf een sport van gemaakt! (-: Al heel simpel: het verschil tussen verbale en non-verbale communicatie! Non-verbaal is ongeveer 70% van de gehele communicatie, 25% gaat via de verbale weg en 5% gaat via overige manieren. Hieruit blijkt dus al dat de non-verbaal communicatie van groot belang is!

Zo kom ik tijdens mijn werk jongeren tegen die de verkeerde kant dreigen op te gaan of al de verkeerde kant opgegaan zijn. In het gros van de gevallen zie ik dat de communicatie tussen de puber en autoriteit (ouders, politie, etc) zeer moeizaam verloopt. In sommige gevallen betreft het een periode van een betrekkelijk korte tijd, in andere gevallen hebben we het over periodes van jaren! De meeste ouders raad ik aan om in ieder geval het boek “Puberbrein” of soortgelijke boeken te lezen.  Dat is in ieder geval een stuk basis waardoor je meer inzicht krijgt over hoe pubers over het algemeen zijn, denken en doen. Er gaat een wereld voor je open... Hoewel we zelf allemaal puber zijn geweest, zijn we dat stukje in grote lijnen vergeten hoe dat was en voelde.

Ik leg het zelf meestal uit dat een kind tot zijn tiende jaar ongeveer de basis van de opvoeding meekrijgt en dat vanaf rond het tiende jaar de lichamelijke en geestelijke veranderingen ingezet worden..al helemaal rond een jaar of twaalf als de jongere naar het voortgezet onderwijs gaat. Je hoort vaak van ouders: vanaf dat moment ben je je kind kwijt. Dat klopt! (-:  Ik ben zelf beelddenker en leg het uit als dat tot ongeveer je twaalfde jaar een kast met lades worden gevuld en geordend. Elke lade bestaat uit normen, waarden, gedragingen, etc. Rond de twaalfde jaar wordt deze kast volledig omgekieperd…Dat is het begin van de pubertijd. De puber moet in de komende jaren er zorg voor dragen dat die kast weer in elkaar gezet wordt met al die lades. De puber gaat een weg zoeken om een eigen persoon te worden...met als basis de normen en waarden die zij als kind hebben meegekregen. Best een hele klus!! (-:  Je hoort ook vaak dat pubers dingen doen waar ze achteraf spijt van hebben. Ook dat klopt… omdat een puber vaak nog niet de gevolgen kan overzien van zijn/of haar daden.

Ok, dan hebben we het dus over de “normale” pubers… Wat is normaal? (-: Al die pubers zijn toch lastig, niet aanspreekbaar, hebben een grote waffel, hebben maling aan autoriteit, zijn egoïstisch en stinken? Uuuuhmm..ja..dat stinken klopt wel! Maar dat komt door veranderingen van hormoonhuishouding! (-:

De andere punten vallen op zich wel mee! Natuurlijk heb je wel eens momenten dat het bloed onder de nagels vandaan gehaald wordt en dat je met je handen omhoog gegeven staat en denkt: Wat moet ik hier mee!!!! En ja..ik spreek uit ervaring met die twee fijne pubers van ons!

De communicatie tussen ouders (volwassenen) en pubers is al een sport op zich! Pubers leven immers in een volledig eigen wereld. Waar ze voeger zich zoveel vasthielden aan de vader/moeder/verzorger, laten ze dit volledig los rond hun twaalfde jaar en zien ouders vaak als lastige en bemoeizuchtige wezens, die wel heeeeeeel vreemde opvattingen hebben.  (hoewel zij als zij zelf volwassen zijn en kinderen krijgen veel hetzelfde don als hun ouders...wat zij zo vreselijk vonden!) Grenzen stellen en aansturen zijn zaken waar pubers om schreeuwen. Pubers leven tegenwoordig in twee werelden, namelijk de virtuele wereld en IRL (In Real Live) wereld. Op straat en op school komen deze twee werelden samen. Ouders weten vaak niet hoe ze op deze jongeren moeten reageren… hoe moet je in vredesnaam een puber begrijpen als deze ook nog eens straattaal of msn-taal gebruikt in de dagelijks communicatie. (met www.straattaal.nl kom je al een heel eind!)  Jongeren roepen vaak, als ze met social media bezig zijn, dat ze privacy willen…wat ze ook veelal krijgen! De meeste ouders zijn teveel onder de indruk van wat de jongeren kunnen met hun computers, laptops, telefoons, waardoor zij het vaak zo laten. Ouders zijn vaak onvoldoende ingeschoten met de huidige social media, waardoor zij de jongere vaak maar laat gaan… de ouders vertrouwen vaak op de kennis en kunde van de jongere! Als de jongeren naar school of naar sport zijn geweest vragen wij als ouders vaak hoe het was op school…hoe het was bij het dansen, sporten, etc. Ik heb nog nooit ouders horen vragen: hoe was het op internet? Dat zou op zich toch een normale vraag moeten zijn om te weten waar de jongeren mee bezig zijn! Gewoon: interesse en weten waar ze mee bezig zijn. Als je uitlegt dat je de inlogcodes wil weten van Facebook, Hyve of twitter in verband met hun eigen veiligheid, is het al een heel ander verhaal als dat je eist dat je de inloggegevens wil hebben. Geloof mij: die krijg je dan echt niet!! Waarom is het vreemd om je zoon of dochter op twitter te hebben? Of op facebook? Of op Hyves? A: je komt hun ook tegen in hun (virtuele) wereld; B: Je kan een beetje in de gaten houden met wie ze omgaan en waar ze mee bezig zijn.

Het is veelal de toon die de muziek maakt waarom je iets iets van “jouw” puber voor elkaar wil krijgen. Als je zegt dat je wil weten waar zij of hij deze avond uithangt, zal de puber waarschijnlijk zeggen dat het je niet aangaat…of ze zeggen dat ze ergens zijn…. maar gaan ze ergens anders heen. Als je uitlegt dat het voor hun eigen veiligheid is omdat je hem of haar direct wil kunnen ophalen indien iemand in de directe iets zou overkomen en naar een ziekenhuis moet… zit er een reden achter dat je dit wil weten. Als je het ook nog eens zodanig uitlegt dat het overkomt dat het de verantwoording van de pubers is en en dat ook nog eens het idee van haar of hem afkomt, dan heb je grote kans van slagen dat je tot een punt komt! (-: Enne…wat zou het probleem zijn als je soms steekproeven neemt om te kijken of zoon- of dochterlief daadwerkelijk bij haar of zijn beste vriend aan het gamen is?

In de loop van de afgelopen 40 jaar zijn ontzettend veel dingen veranderd. Een ding is er nooit veranderd: Pubers vragen…...nee schreeuwen om grenzen en sturing. De manier waarop deze grenzen en sturing moet worden aangegeven is vaak een probleem. Op het moment dat er op een autoritaire manier wordt medegedeeld aan een puber, zal deze zijn of haar kont in de krib gooien. Laat je een puber los en vrij in alles, hoewel je alle liefde geeft, zal deze in veel gevallen alsnog stuurloos worden. Er zullen maar weinig pubers zijn die op eigen kracht een route kunnen bepalen en volgen.

Oja..ook zo’n geweldige uitspraak van ouders: “Dat zal mijn kind nooit doen” of “ Ik durf mijn handen voor mijn kind in het vuur te steken” …. Uuuuuh…doe dat niet!!!  In veel gevallen ga je je handen als ouder zijnde gruwelijk verbranden…(tenzij je iets natuurlijk heel zeker weet) immers, waar we het net al over hadden: pubers zijn onberekenbaar, alle normen en waardes liggen overhoop in de pubertijd, zien oorzaak en gevolg vaak niet…. Kortom: alle ingrediënten dat zij dingen doen die buiten die grenzen van de opvoeding liggen. Dat is natuurlijk fantastisch voor een puber als hij of zij hierin gesteund wordt door vader en moeder… Alleen voor de volgende keer heeft hij/zij zoiets van: “Dat is mooi…vorige keer heb ik de grens aardig opgerekt en ik kom er mee weg…..pa en ma helpen mij toch wel!" ...dooddoener!... weg sturing!!

 Maar goed…dan heb je het over de normale pubers. Dan heb je de puber die een dubbele cultuur heeft waarvan een van de ouders of beide ouders van buitenlandse komaf zijn. Ik merk vaak dat dit een extra druk geeft binnen de pubertijd. Elke puber is bezig met: wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik, waar sta ik, etc. De puber met een dubbele cultuur vraagt zich ook nog eens: waar hoor ik bij? Wat ben ik?

Dan nog de derde groep: De hooggevoelige kinderen/pubers.

Dan hebben we natuurlijk ook nog een combinatie tussen van onder 2 en 3 genoemd! Extra ballast dus voor deze puber…die al helemaal het gevoel heeft niet begrepen te worden.

Als ik een verdachte spreek tijdens mijn werk, waarbij meestal een van de ouders/verzorgers bij aanwezig is, vraag ik altijd door en heb ik al vrij snel in de gaten of ik een hooggevoelig persoon voor mij heb. Als ik dan doorvraag en voorbeelden noem, zie je vaak een blik van herkenning en begrip… Het nadeel binnen de wetenschap, dus bij de reguliere zorginstellingen, is het begrip hooggevoelig of hoogsensitief nog niet zo bekend is en wordt daar ook nog niet veel op geïnvesteerd. Vrijwel elke verdachte die ik spreek heeft een stempel van ADHD, ADD, PD-nos, en dergelijke. Ik gaf al eerder aan dat ik niet zoveel waarde hecht aan deze stempels en dat veel van deze jongeren “gewoon” hoogsensitief zijn…waardoor een grote afstand kan ontstaan tussen het hooggevoelige kind…en later al helemaal als het kind puber wordt. Hij of zij kan dingen doen die volledig onbegrepen wordt door de ouders en omgeving.. inclusief extreme woede-uitbarstingen! Oja... ook zie je bij een klein aantal puberdames extreme gedragingen in de zin van woede-uitbarstingen, extreme pieken en dalen in humeur of gevoelens... Laat in dat geval eens prikken op hormonen. Er bestaat een redelijke kans dat de hormoonhuishouding sky-high is die eventueel gereguleerd kan worden door het gebruik van de pil..

OK, wat ik al in mijn eerdere blog over hooggevoeligen aangaf, hebben zij specifieke kenmerken. Ook zie je vaak dat zij dislectie of dyscalculie  hebben, druk zijn in de klas, zich slecht kunnen concentreren, vertonen afwijkend gedrag… en een kind is al snel onhandelbaar binnen een groep. Vroeger hadden we het vaak over een gewoon een druk kind vol energie..die extra sturing nodig had en kreeg. Een aantal zaken zijn van belang bij zo’n hooggevoelige puber, namelijk: Regelmaat, Rust en Reinheid… Nee he!!!…dat zijn die ouderwets drie R’en!! Is dat ouderwets? Nee hoor..nog steeds van deze tijd voor een ieder, maar in het bijzonder voor die hooggevoeligen! (-: Voeding heeft, zoals ik in mijn eerdere blog al aangaf, een grote invloed op gedragingen..in het bijzonder bij hooggevoeligen. Dit met reden dat deze groep personen zeer heftig kan reageren op verschillende voedingsmiddelen. (suiker, kleurstoffen, energy-drinks, aspartaam, etc)

Wat wil een gemiddelde, al dan niet hooggevoelige puber, graag? Duidelijkheid, grenzen, liefde, sturing, geborgenheid…  Valt mee toch? Nee..eigenlijk niet.. want de zenders (ouders) en ontvangers (pubers) zitten beiden op een andere frequentie… ofwel..als je dit als een radio zou zien: er is storing…en moet je dus even finetunen. Wow…mooi woord! (-:

Ik zal een voorbeeld geven:

Ik had vorig jaar telefonisch contact met ouders van een meisje…ik noem haar Petra. De ouders, ik noem ze Trudy en Hank, maakten zich vreselijk zorgen en waren ten einde raad. Petra had verkering gekregen met een jongen..die verre van een ideale schoonzoon was. Deze schoonzoon, ik noem hem Pieter, zat volledig in de criminaliteit en bevond zich in een totaal verkeerd omgeving…al helemaal voor een dochter! Probleem: Dochter was net 18 jaar geworden…en de hulpverlening kon niets meer betekenen. Op zich vreemd..als we met zijn allen weten dat de hersenen pas rond de 25^e levensjaar volgroeid zijn! Maar goed: hoe kon dit opgelost worden. Petra was al enkele weken niet meer thuis geweest. De ouders hadden de tijd  voor de 18^e jaar alles gedaan wat in hun macht lag om Petra te helpen…maar alles wat zij deden…Petra en ouders kwamen alleen maar verder van elkaar te staan. Ik heb Trudy voorgesteld, om mee te beginnen, een sms te sturen met de tekst in de trant van: “Lieve schat, wat er ook gebeurd en gebeurd is is geweest, we houden van je en de deur staat altijd voor jou open” .. Trudy belde mij daags erna en vertelde dat Petra thuis was geweest op avond…maar dat zij een hok vol herrie hadden gehad. Maar goed…er werd toenadering gezocht. Ik legde ook uit dat dit proces enige tijd nodig had …. misschien wel een half jaar of meer! In die tijd heb ik een aantal keer telefonisch contact met Trudy gehad.  Ik werd op een gegeven moment, volgens mij, op een zaterdag gebeld door Trudy. Petra was met Pieter aangehouden voor een misdrijf en zaten in de cel. Ik ben de dag erna naar het cellencomplex gegaan. Ik hoorde van mijn collega’s al dat ik net zo goed geen gesprek aan kon gaan met Petra…zij was een puber, een hormonaal gevaar voor de samenleving, had een grote mond en wenste niet mee te werken!! Hmm..dat klonk goed. Ik had ondertussen wel veel informatie over Petra gekregen van Trudy, maar ik had haar zelf nog nooit ontmoet. Ik ben de cel ingelopen en heb mezelf voorgesteld. In het begin was zij opstandig en aftastend maar toch nieuwsgierig…echter vertelde ik haar dat ik graag met haarzelf wilde praten en niet met het scherm wat zij liet zien. Ik zag een bange en verdrietige jongevrouw die schreeuwde om hulp…. De non-verbale communicatie was volledig tegenovergesteld met de verbale communicatie die zij weergaf. Ik had vrij snel goed contact met haar en heb haar geconfronteerd met haarzelf. Ik heb haar niets opgedragen, maar enkel handvatten gegeven. Ik heb haar aangegeven dat zij ZELF hier mee aan de slag moest en er wat mee moest en kon doen. Nadat ik de verantwoordelijkheid bij haar zelf neer had gelegd gecombineerd met uitleg hoe ze de grip op haar leven weer kon terugkrijgen, ben ik weggegaan. Zooo…zij had stof tot nadenken…en had haar hopelijk in een veranderproces gekregen.

Korte tijd hierna stelde ik voor aan Trudy om Petra uit te nodigen om mee te gaan naar bijvoorbeeld Alkmaar…leuk!! Vrouwendingen! Shoppen!! Als je een dochter daar niet mee kan vangen?? (-: Petra ging in op de uitnodiging.. en het was zomaar nog een gezellig dag ook. Ouders en Petra kwamen weer steeds dichter bij elkaar, waarbij ouders ook hun grenzen duidelijk stelden. Zij hadden in het verleden al zoveel gegeven om hun dochter maar niet kwijt te raken… nu was het ook tijd om duidelijkheid te geven wat wel en niet geaccepteerd zou worden. Maar het resultaat was er. Ongeveer twee maanden later raakte de relatie tussen Petra en Pieter over. In die tijd hierna zag je Petra groeien. Ze zag er weer goed uit, ze kreeg werk, ze zag weer toekomst…ofwel: het ging weer goed met haar. Ouders blij, Petra blij! Ik ook blij uiteraard. Trots op deze mensen, Ik heb nog even gedacht: Hoe kon dit fout gaan? Leuke, liefdevolle ouders die het goed voor elkaar hadden en hebben, leuke, slimme en mooie meid… Waarom kan het dan toch misgaan? Waarschijnlijk een combinatie van factoren…  Belangrijkste was dat deze aanpak in dit geval werkte. Voornoemde is een zeer korte weergave wat speelde over een periode van ruim een half jaar. In die periode zijn nog wel meer dingen voorgevallen en zijn er meerdere contactmomenten geweest, echter is dit de basis.

Telkens weer blijft voor mij de basis om verder te vragen over meerdere zaken zoals voeding, opleiding, toekomstideeën, gevoelens, denkwijzes, (beeld of woorddenker), etc. Aan de hand hiervan kan je vaak al veel halen over wat voor een jongere/puber je voor je hebt. Tijd maken voor communicatie…tijd maken voor gesprekken…tijd maken voor qualitytime…. Zooooo basis…maar zo belangrijk!

Oja...niet te vergeten: de positieve benadering! Hooggevoeligen zijn, zoals de naam al aangeeft, zeer gevoelig en bevattelijk voor positieve maar ook negatieve feedback. De meeste ouders, maar ook docenten of collega's binnen werksfeer, geven veelal aan als er iets NIET goed gaat en zullen niets zeggen als het wel goed gaat. Elk mens vind het fijn om een compliment te horen.. hooggevoeligen ook..sterker nog: hooggevoeligen in het bijzonder! Die zijn echter ook nog eens supergevoelig voor negatieve feedback....en zullen gevoelsmatig vrij snel denken dat alles wat zij doen verkeerd gaat! Natuurlijk...als iemand wat fout doet, kan hij of zij daar op aangesproken worden. Sowieso is het de toon die de muziek maakt! Maar laat zeker ook eens weten als zaken wel goed gaan! (-:  Heey: wat zit je haar leuk! Goh, ik ben trots op je dat je dat cijfer gehaald hebt! Super dat je je kamer opgeruimd hebt! Bedankt dat je even hebt geholpen met stofzuigen! Etc.........

Uiteraard hoop ik dat binnen dit blog een aantal handvatten zitten die je kan gebruiken...en/of het gewoon leuk vond om te lezen!

HSP (hooggevoeligheid)

Leuk! Mijn derde blog alweer … met als onderwerp: HSP....ofwel: High Sensitive Persons. Een van mijn favoriete onderwerpen en interesses! Ik heb het voor het gemak over hooggevoelige personen. Het is vaak een feest van herkenning voor diegene die het aangaat! (-: Ik kom dit namelijk zeer vaak tegen in mijn privéomgeving maar ook tijdens mijn werk…in combinatie met voeding en gedrag… Huh??

Ok…even kort een uitleg wat HSP eigenlijk is. Hooggevoelige mensen:

• Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar
• Zijn erg gevoelig voor prikkels van buitenaf; vaak voelen HSP’s zich hierdoor niet op hun gemak
• Hebben meer moeite en meer tijd nodig om indrukken te verwerken
• Hebben een diep en rijk innerlijk leven; dromen, fantaseren en overwegen veel
• Voelen stemmingen en sferen goed aan
• Worden meer dan gemiddeld geroerd door natuur, kunst en muziek
• Eigen emoties en emoties van anderen worden intenser ervaren
• Hebben moeite met planning en het verkrijgen van structuur
• Kunnen verlegen overkomen maar zijn dat veelal niet
• Zijn vaak plichtsgetrouw en perfectionistisch
• Functioneren minder goed als ze geobserveerd of geëvalueerd worden
• Zijn vaak zorgzaam en anticiperend op behoeften van anderen; moeite om grenzen aan te geven
• Hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten zoals hoofdpijn, allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
• Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen,

Bron: www.hooggevoelig.nl. Hier staan ook testen op om te kijken of en in welke mate je hooggevoelig bent. Heel simpel uitgelegd: In principe kan iedereen horen, zien, ruiken, voelen, en proeven. Hooggevoelige mensen hebben dit ook, alleen zijn deze zintuigen extra of zelfs extreem gevoelig… gecombineerd met dat intuïtie en aanvoelen (onderbuikgevoel) vele malen sterker is. Het werken met onderbewustzijn kan in het bijzonder bij hooggevoelige mensen behoorlijk verder ontwikkeld worden. Er zitten zowel voor als nadelen aan hooggevoeligheid. De volgende tekst heb ik letterlijk van de website www.hooggevoelig.nl gehaald, omdat ik dat zelf niet beter had kunnen verwoorden! (-:

Hooggevoeligheid kan sterk van invloed zijn op werk, het persoonlijk leven en relaties. Het is een eigenschap die in onze hectische, westerse maatschappij, waar de nadruk ligt op verstand en ratio, niet erg wordt gewaardeerd. Veel hooggevoelige mensen ervaren in eerste instantie dan ook last van hun eigenschap, en vragen zich af wat er mis is met hen. Zij hebben de neiging zichzelf te willen veranderen, en hun eigenschap te onderdrukken of negeren.  Door het bewustzijn en accepteren van de eigen hooggevoeligheid kan deze echter van een valkuil en een last, tot een kwaliteit en een gave worden. Hiertoe is het onder andere belangrijk om goed te leren aarden, grenzen te stellen, de innerlijke kracht te versterken en een juiste balans te vinden tussen activiteit en rust.

Voor veel mensen die er geen ervaring mee hebben is het on(be)grijpbaar, hocuspocus, vinden het eng, doen er lacherig over, zien het als iets zweverigs, etc. eerlijkheidshalve: zo zag ik ik het vroeger ook.. alleen heb ik daar in de afgelopen jaren veel over mogen leren en heb mijn denkwijze daarin behoorlijk veranderd.

Tijdens mijn werk kom ik vaak tegen dat ouders vaak ook niet goed weten hoe zij moeten of kunnen gaan met een hooggevoelig kind. Dit kan leiden tot ernstige verstoring binnen de opvoeding en de communicatie tussen ouders en kind. Ik heb zeer regelmatig meegemaakt dat jongeren naar “gesloten” zorg moesten, omdat ze thuis onhandelbaar waren. Vaak hadden deze jongeren al een stempel van ADHD, ADD, PDnos, en dergelijke. Heeeeeyyy…daar had ik het in een eerdere blog over! Maar dan bij voeding en gedrag. 

 Als je nu terugleest naar de lijst over wat HSP inhoudt, kom je als een van de laatste punten tegen:
- Zij hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten    
  zoals hoofdpijn, allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
Bij het blog over voeding en gedrag heb ik uitgelegd wat de invloed zijn van voedingsstoffen op een mensenlichaam..en dus geest. Bij een hooggevoelig persoon komen die negatieve invloeden van voedingsstoffen extra hard over en werkt extremer door in lichaam en geest. 

Dan het laatste punt:
- Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen.
Dan doel ik op angsten en verslavingen. Erg veel van “mijn” jongeren die ik tijdens mijn werk tegenkom en spreek, of diegene die tegen het randje aanlopen, gebruiken drugs. Veelal blowen ze maar een aantal grijpt ook naar andere extremere middelen. Maar goed… wat gebeurd er eigenlijk als iemand blowt? Men krijgt veelal een “vreetkick”…ofwel: ontzettende trek ik zoetigheid of hartigheid. Ook dan kom ik weer terug op mijn eerdere uitleg over voeding en gedrag… door het gebruik van veel suikers (onder andere) ontstaat er een onbalans binnen de gehele spijsvertering … Ofwel…men komt in een spiraal terecht. Het is een kunstje om hem of haar daar weer uit te krijgen!

Ook die angsten (in de ruimste zin van het woord), die vaak op latere leeftijd ontstaan (na de 18^e levensjaar), kan worden veroorzaakt door de stoffen die ik eerder noemde. Over angsten, stemmingswisselingen en depressies zal ik het in een latere blog over hebben! (-:

Is het zo dat elke jongere die hooggevoelig is, die veel suikers gebruikt, crimineel zal worden? Nee, natuurlijk niet, maar een aantal ervan zijn zeker zeer gevoelig hiervoor, in het bijzonder in combinatie met verkeerde voeding…. en al helemaal in combinatie met bijvoorbeeld blowen!

Ik vraag mij echt af of de jongeren die ik spreek en het predicaat ADHD, ADD, PDnos, en dergelijke hebben, dit ook daadwerkelijk hebben. Vooropgesteld: Ik ben geen arts, ik ben geen psychiater, geen psycholoog…maar wel een redelijk ervaringsdeskundige hierin. Ik denk dat de meeste jongeren namelijk dit predicaat niet behoren te hebben, maar dat zij hooggevoelig zijn, dit combineren met verkeerde voeding, al dan niet gecombineerd met “onbegrepen” te zijn/worden. 

Vooropgesteld heb ik er een hekel aan om stempels op mensen te plaatsen en benader een ieder dan ook gewoon "als mens"...zonder stempel, ongeacht wat zijn of haar afkomst is. Het grappige is dat, als je deze jongeren op die manier benaderd, zij zich meestal open opstellen.  

Vaak zie je bij "zulke" jongeren dat ze al als kleuter of schoolkind (tussen 4 en 12 jaar) soms door hun ouder(s) voor “gek” verklaard worden…hoewel dit zeker niet bewust gebeurd. Als voorbeeld: een kind van 5 jaar huilt omdat hij/zij spoken, enge mensen of dieren op de slaapkamer heeft gezien. De meeste ouders willen zo’n kind geruststellen en doen het licht aan en laten zien dat er niets is. Is dat ook zo, of hebben deze kinderen daadwerkelijk iets waargenomen wat voor veel anderen niet zichtbaar is? Het is natuurlijk ontzettend moeilijk om fantasie, droom/nachtmerrie en werkelijkheid te scheiden van elkaar. Het is vaak retesimpel om te communiceren met hooggevoelige jongeren.... alleen is het andere manier van denken.. Ook over communicatie zal ik een apart blog schrijven, waarbij ik een aantal erg mooie praktijkvoorbeelden zal benoemen! Hierbij gaf ik een paar simpele handvatten wat voor zowel ouder als zoon/dochter werkte...waardoor zij weer tot elkaar kwamen.
 

Ook op school worden jongeren vaak als anders gezien…druk..vervelend..snel afgeleid… ofwel, men krijgt een rugzakje.. en zal mogelijk naar speciaal onderwijs moeten waar betere begeleiding is om al die energie te beteugelen. Of hebben we het hier gewoon over een jongere met ontzettend veel energie en iemand die zoveel prikkels binnenkrijgt en niet weet hoe hij/zij met deze prikkels om moet gaan? En dit mogelijk ook nog eens gecombineerd met verkeerde leefwijze? Het is dus maar hoe er mee omgegaan wordt en naar gekeken wordt.Ik schat een beetje in dat, als er testen waren toen ik op de lagere school zat, zeker ook het predicaat ADHD gehad zou hebben. (-:

Als ik jongeren spreek, die afwijkend, impulsief of zelfs crimineel gedrag vertonen, en tijdens een  gesprek uitleg geef  over voeding & gedrag en hooggevoeligheid, zie en hoor ik vaak ontzettend veel herkenning bij zowel de jongere als ouder(s). Ik probeer hun dan handvatten mee te geven om er mee om te leren gaan. Dan kom ik bij wat al in deze eerdere tekst staat:
-Hiertoe is het onder andere belangrijk om goed te leren aarden, grenzen te stellen, de innerlijke kracht te versterken en een juiste balans te vinden tussen activiteit en rust. (hmmm.. toch grappig...zonder dat ik voornoemde zin ooit eerder gelezen had, heb ik vorige maand drie Chinese tekens op mijn onderarm laten tatoeëren..met de betekenissen: Positieve energie, Innerlijke kracht en bescherming..) Ofwel: Er is prima met hooggevoeligheid te leven, echter heb je er vaak wel wat hulp bij nodig. Het lastige is vaak dat dit bij de reguliere hulpverlening niet behandeld en bekeken wordt, omdat het eigenlijk niet onder de wetenschap valt, waarbij met moet kunnen meten, horen, zien, voelen, ruiken…om aan te tonen dat het bestaat. Zo niet..dan is het lastig vast te stellen waar het om gaat.  Daarop inhakend: aan de andere kant wordt er wetenschappelijk onderzoek gedaan naar intuïtie, telepathie, aanvoelen, en dergelijke (communicatie via onderbewustzijn). Men wil graag weten of dit een communicatievorm is die we vanuit vroeger tijden in ons hebben (bijvoorbeeld in de de velden om op dieren te jagen en op die manier toch onderling te kunnen communiceren) of dat het een communicatievorm betreft die in ontwikkeling is omdat we in de toekomst veel meer op communicatiegebied op het onderbewuste vlak zullen gaan ontwikkelen. Toch heel bijzonder die tegenstrijdigheid binnen de wetenschap! (-: 

Ik zie wel dat hooggevoeligheid steeds meer voorkomt of in ieder geval naar buiten komt. Dat zou ook heel simpel verklaarbaar kunnen zijn omdat er steeds meer bekendheid over is. Vroeger was het, als voorbeeld, vaak vanuit de kerken not done om het hier over te hebben. Ook ontstaan er steeds meer mixen van rassen en roots. Het is bekend dat bijvoorbeeld mensen uit de Caraïbische gebieden en Aziatische landen, veel dichter bij de natuur stonden en staan als Europeanen.  

Hooggevoeligheid moet niet verward worden met hoogbegaafdheid. Wel zie ik soms een combinatie ervan...extra lastig! Vooropgesteld: Het is al zo lastig als puber zijnde...ennn.. het is vaak al zo lastig voor ouders om pubers te hebben!! (dan spreek ik uit eigen ervaring!!) Al helemaal als je puber hooggevoelig is! Vaak zie je dat hooggevoelige personen in bepaalde kwaliteiten uitmunten, terwijl ze dyslexie of dyscalculie hebben. Veel zie je dan weer terugkomen dat de linkshandigen onder de hooggevoelige personen, extreem creatieve personen zijn met zeer goede leidinggevende kwaliteiten. Je ziet bijvoorbeeld relatief veel linkshandige/linksbenige personen in de topsport of op hoge posten. Toeval? Ik schat in van niet!  Maar wat heeft dit nou weer te maken met deze blog? Eigenlijk niet veel..gewoon leuk om te noemen!

Ik geef altijd bij ouders aan om in ieder geval boeken als "Puberbrein" te lezen, om inzicht te krijgen van de "normale" pubergedragingen. Boeken waar je echt wat aan hebt en veel van kan leren!

Ik heb zelf ontzettend veel geleerd van Geert Verschaeve uit België, de man achter www.zelfzeker.com en www.agorafobie.be. Hij is een combinatie van therapeut en coach maar vooral ervaringsdeskundige op het gebied van angsten, depressie en hooggevoeligheid. Hij geeft over diverse zaken goede en duidelijke uitleg hoe lichaam en geest (samen)werken, hoe denkprocessen ontstaan maar ook hoe je dat kan veranderen.. en geeft ook tools om met zaken om te gaan als onzekerheid, perfectionisme, boosheid, uiterlijk, etc. De basis binnen zijn "therapie" is de kracht van herhaling..confirmaties.. Dit doet hij op zo een ontzettend leuke en begrijpelijke wijze waardoor hij mensen een mindset kan geven...en van klachten af kan helpen of er mee leert om te gaan en/of bepaalde gedragingen kan sturen! Briljant! 

Wat ik al in een eerder blog had geschreven, het valt en staat of ouders en/of de jongere willen leren...anders hebben handvatten die aangereikt worden geen zin!

Ik hoop dat jullie ook deze blog weer met plezier hebben gelezen en dat ik wat handvatten heb kunnen geven. Tot het volgende blog!  

Voeding en gedrag

Tja..voeding en gedrag…daar valt veel over te zeggen! Bijna iedereen herkent het wel:
Je hebt slecht gegeten, je hebt het druk en dus geen tijd gehad of gewoon geen zin gehad om te eten en je komt in een tankstation. Je ogen registreren zoete of hartige snacks…je begint snaaihonger te krijgen of je had dat al. Je lichaam schreeuwt om energie. Dat is toch een normale reactie.. immers je hebt je lichaam te kort gedaan in het toedienen van brandstof en je lichaam wilt het NU!  Er zijn diverse biochemische reactie in je lichaam rond de spijsvertering onder invloed van enzymen, hormonen, suikerhuishouding en dergelijke die voor zulke zaken zorgen. Je zintuigen zien of ruiken lekkere geuren wat geregistreerd wordt door je hersenen. De commercie maakt daar dan ook handig gebruik van.

Maar wat heeft voeding te maken met  gedrag?

Je kunt er zeker niet alle gedragingen (ongeremd, ongecontroleerd en impulsief gedrag) aan voeding ophangen, maar het heeft wel een belangrijke plaats in het geheel! Opvoeding, omgeving, karakter, vrienden, groepsgedrag, cultuur, pubertijd  en dergelijke zijn allemaal dingen die meespelen bij persoonlijkheden en gedragingen zo ook ongeremde en ongecontroleerde gedragingen !

Ok, een stukje biochemie van het lichaam wat het verband tussen voeding en gedrag volgens mij zou kunnen verklaren:

>>> Veel suiker gebruik en/of veel (voormalig) antibiotica gebruik heeft dezelfde uitwerking binnen de spijsvertering, namelijk: het ontstaan van een tekort aan goede bacterien en een overflow aan verkeerde bacterien.  Suiker is een broednest voor verkeerde bacterien. Antibiotica valt verkeerde bacterien aan, maar vernietigd ook goede bacterien. Een goede bacteriehuishouding is nodig om een goede darmflora te creeren Ofwel: het komt op hetzelfde neer; >>> Door de verkeerde darmflora worden vitaminen, mineralen en bouwstoffen veel minder goed opgenomen >>> Hierdoor kunnen er tekorten ontstaan van essentiele vitamines en andere stoffen in de hersenen.

Daarnaast, indien je een teveel aan suikers en/of andere stoffen waarop je lichaam kan reageren binnen krijgt, ontstaat er een hyperactiviteit. Iedereen kent het vast wel uit zijn/haar eigen omgeving: jonge kinderen die een schaal aan paaseieren wegwerken waarna ze niet meer te handelen zijn, of in ieder geval heeeel actief worden.

Het overgrote deel van de jongeren die ik tegenkom tijdens mijn werk hebben “aandoeningen” als ADHD, PD-Nos, ADD, en dergelijke. Zeer regelmatig vraag ik ook verder aan een verdachte wat zijn of haar leef en eetpratroon is. Vrijwel altijd is het antwoord dat zij (zeer) onregelmatig eten en leven, veel suikers en vetten gebruiken. (cola, chips, snacks, patat, en dergelijke) Een groot deel van hen is ook fervent gebruiker van Energydrinks!

Je ziet vaak dat in eerste aanleg dat verkeerde voeding bij jongeren op psychisch gebied doorwerkt. Ik vermoed zelf dat dit voor een groot deel te maken heeft met de ontwikkeling van de hersenen van jongeren/pubers. Immers, pas rond je 25^e levensjaar zijn je hersenen volgroeid.  Zo is bijvoorbeeld ook bewezen dat het schadelijk is als er alcohol gedronken wordt tijdens de pubertijd…dus tijdens de groei en ontwikkeling van de hersenen. Gezonde voeding en een gezonde levensstijl is van essentieel belang voor de ontwikkeling van de hersenen…en dus gedrag!  Ik zie lichaam en geest als één geheel…wat in balans hoort te zijn om je lekker te voelen en goed te kunnen functioneren.

Zo zijn er ook diverse stoffen die we innemen die werken als een soort adrenaline in je lichaam die onrust, ongeremd gedrag, angsten, en dergelijke kunnen veroorzaken. Dan heb ik het over: cafeine, suikers, verschillende zoetstoffen (zoals  Aspartaam) en smaakversterkers. Kleur en geurstoffen, maar ook andere stoffen kunnen overgevoelige reacties verzoorzaken binnen het lichaam. Bij sommige stoffen kunnen reacties vlak na inname al merkbaar of zichtbaar zijn (zie mijn eerdere voorbeeld van de paaseieren), andere stoffen bouwen een spiegel in de loop van de dagen, weken, maanden en soms jaren op waardoor mensen zichzelf eigenlijk vergiftigen!

Energydrinks spelen ook een grote rol maar hebben volgens mij een aparte status. Of ze zitten vol met suikers of met aspartaam. Daarnaast zitten er stoffen in als cafeine of Guarana,  taurine en/of glucuronoacton. Van cafeine weten we de uitwerking. Je kan er onrustig en opgefokt van worden, afhankelijk per persoon en afhankelijk van hoeveelheden en afhankelijk voor eventuele (over)gevoeligheid. Taurine is een lichaamseigenstof, echter: indien je twee blikjes drinkt heb je 600% (!!) aan taurine in je lichaam van de normale hoeveelheid die je lichaam nodig heeft.  (normale hoeveelheid is 12 tot 18 gram voor een lichaam) Ook is de percentuele opbouw in je lichaam bij inname van twee blikje energydrinks op het gebied van glucuronoacton ontzettend hoog. Voor de wetenschap is het (nog) niet bekend wat voor uitwerking dit zou hebben op je lichaam, echter kan je er van uit gaan dat dit niet goed kan zijn voor een lichaam. Ik heb eens de vraag bij een internist neergelegd over een persoon die ik ken van wie een nier was afgestorven. Het was mij bekend dat deze persoon behoorlijk regelmatig energydrinks dronk. In het ziekenhuis waar deze persoon kwam werd aangegeven dat dit waarschijnlijk een anatomische afwijking zou zijn. Uiteraard is dit zeer goed mogelijk. Ik hoorde van de internist dat hij wetenschappelijk niet kon onderbouwen dat het veelvuldig gebruik van energydrinks te maken zou hebben met het afsterven van de nier. Wel gaf deze internist aan dat het hem niet zou verbazen dat er een verband zou zijn. Je ziet vaak dat jongeren, van zeer jonge leeftijd, met treeen energydrinks de winkel uitlopen en deze nuttigen. Op steeds meer scholen wordt het gebruik van energydrinks verboden omdat men merkte dat leerlingen drukker werden en meer afgeleid waren. Ook zie je dat energydrinks gecombineerd worden.met alcohol. Deze combinatie kan zeer gevaarlijk zijn doordat alcohol verdovend is, en energydrinks peppend zijn en beiden vocht ontrekken. Ook worden energydrinks gebruikt bij sporten. Ook dit kan een zeer gevaarlijke combinatie zijn omdat het bloed stroperiger wordt…wat dan weer erg lastig voor je lichaam is als je actief aan het sporten bent! (-:

Wat kan je er verder mee om dit op te lossen, te verbeteren of  voor  zijn? 

Zorg dragen voor een een goede opbouw van  goede bacteriën zodat deze weer de overhand krijgen. Dit kan bijvoorbeeld door yoghurt te eten en probiotica te gebruiken. Probiotica kan je bij een reformzaak halen.. een pot probioticapoeder kan je voor ongeveer 15 euro halen en draagt zorg voor een goede bacteriehuishouding…. waardoor de vitamine, mineralen en bouwstoffen weer beter opgenomen kunnen worden. Daarnaast veel fruit en groente eten om de vitaminehuishouding weer op niveau te brengen. Ook het beperken tot een minimum of helemaal stoppen met suiker, zoetstoffen (zoals aspartaam) wat eigenlijk in alles zit waar de benaming “light” heeft, zo ook koffie, thee, energydrinks (niet te verwarren met sportdrank!!) en smaakversterkers. Dit zijn namelijk stoffen  voor die veel onrust en onbalans kunnen brengen  in  je lichaam…en dus geest! (-:

Als ander belangrijk punt in de balans te krijgen of terug te krijgen is sport. Sport is natuurlijk voor een ieder gezond, al helemaal in de huidige maatschappij. Een ieder krijgt zoveel energie, in de vorm van eten en drinken, binnen..maar deze energie wordt niet gebruikt en zal zich ophopen in je lichaam. In het bijzonder mensen die een zittend beroep hebben, dus ook jongeren die veel in de schoolbanken zitten, is het van groot belang om die balans in energie-inname en energie-uitgave te krijgen!

Kan je dan niets meer eten en drinken? Natuurlijk wel.  Maar het is, niet alleen voor jongeren maar ook volwassenen uiteraard, van belang om te kijken naar wat je eet, wat je drinkt en hoe je leeft. Het was zooo vervelend als je van je ouders of opa en oma te horen kreeg dat de drie RRR’en van belang waren…rust, regelmaat en reinheid.. duuuhh!! Toch waren ze niet zo gek! Ik hoorde laatst een aanvulling van een kwieke vrouw van 85 jaar van de drie LLL’en.. :licht, lucht en liefde.. een erg aardige aanvulling! (-:

Leuk!! Mijn volgende blog zal gaan over HSP, ofwel: Hoog Sensitieve Personen... hierin zal ik het ook hebben over de samenhang hiervan met voeding..

Nog een paar leuke wetenswaardigheden:

Wist je dat:
- volgens Amerikaans onderzoek, jongeren die twee suikerhoudende dranken drinken, 60%    
  meer kans lopen om bij een gewelds- of zedendelict betrokken te raken?

- in Nederland een onderzoek werd gedaan in een gevangenis waarbij de ene helft de eigen
  gekozen voeding, en de andere helft gezonde voeding, veel vitamine en goede preparaten
  toegediend kregen…en dat de de sfeer bij de helft waar gezond werd gegeten veel beter en
  minder agressief was?

- Taurine door Japanse piloten van gevechtsvliegtuigen werd genuttigd in de oorlog  om lange
  vluchten te kunnen maken?

- 70% van patiënten met ADHD, die een speciaal dieet volgden bij een gespecialiseerd instituut,
  van hun klachten af kwamen?

Introductie

Mooi! Interessant! Fascinerend! Bijzonder! Dankbaar!... zijn voor mij de steekwoorden als ik aan mijn werk denk als rechercheur jeugd! Vooropgesteld: ik schrijf deze blogs op persoonlijke titel! Natuurlijk is het voor de jongere en ouders nooit leuk als ze in verband met verdenking van een strafbaar feit aangehouden worden of ontboden worden aan het politiebureau. Mijn insteek voor een jongere is vrijwel altijd: Het strafbare feit is geweest en gebeurd en daar kan je een straf voor verwachten. Maar hoe nu verder?

Daarin probeer ik handvatten te geven aan zowel de jongere als ook in veel gevallen aan de ouder(s).  Communicatie tussen ouders en jongeren is in veel gevallen een  probleem, al helemaal omdat je het vaak over pubers hebt! Tja..pubers zijn toch vreemddenkende en vreemdreagerende egoïstische wezens. Ik spreek uit ervaring, ik heb er ook twee, van de vrouwelijke variant, van rondlopen thuis! Maar…van hun heb ik de afgelopen jaren veel geleerd en begrijp dat het soms voor ouders ontzettend lastig is om daar een juiste weg in te vinden! Ook Sharon, mijn vrouw, heeft veel betekend in dat leerproces voor mij!

De betrokken jongeren die ik spreek kan je simpelweg in twee groepen verdelen:
- De jeugd waar je (mogelijk) nog wat mee kan en die nog bij te sturen zijn.
- De jeugd waar je (waarschijnlijk) niet veel meer mee kan en waarvan de verwachting is dat    
  deze in herhaling zullen vervallen.

Wel weet ik dat het te allen tijde van belang is om hun gewoon als mens te zien zonder stempel (ADHD, PD-nos, ADD,  maar ook wat betreft afkomst) Hele simpele dingen als openheid, eerlijkheid, respect, vertrouwen, humor en positieve benadering zijn zaken die nodig zijn om deze personen daadwerkelijk te kunnen benaderen. Combineer dit met gebruikmaking van de non-verbale communicatie, en je komt een heel eind.

Ik weet ondertussen wel dat er in de meeste gevallen meer achter zit als alleen het strafbare feit wat gepleegd werd. Dat kan te maken hebben met:
- opvoeding
- thuissituatie
- cultuur
- gedragsafwijkingen
- erfelijkheid
- karakter
- sociale omgeving en klasse

Dat zijn zomaar een aantal zaken die mee kunnen spelen.  Vooropgesteld hebben we het vaak over pubergedrag…gedrag wat op zich als afwijkend gedrag is! (-:

Dit zijn ook zaken waar de hulpverlening veel op in kan spelen indien er hulpverlening in het spel komt. Daarnaast spelen, als ik kijk naar mijn eigen ervaringen, ook zaken mee als voeding, hoogsensitiviteit en hormonen. Vaak zie je jongeren die met de politie in aanraking komen ADHD, PD-nos en andere aanverwante ziektes hebben. Jongeren die hiermee gediagnosticeerd zijn krijgen hier vaak medicijnen voor om de symptomen te onderdrukken. Dit terwijl hierdoor de oorzaak niet weggenomen wordt. Maarrrr… spelen er geen andere dingen? Ik ben er van overtuigd van wel!

Mede door mijn werkzaamheden als vrijwilliger bij de Alvleeskliervereniging heb ik de afgelopen 8 jaar vrij veel ervaring opgedaan, op zowel medisch wetenschappelijk gebied als op het gebied van natuurgeneeskunde.  Door gesprekken met artsen (wetenschappelijk en natuurgeneeskundige), eigen ervaringen, lezen van onderzoeken, en dergelijke,  heb ik redelijk goed zicht gekregen op voeding en gedrag, voeding en ziektes/symptomen/klachten. Voeding heeft een veel grotere invloed op lichaam en geest als dat veel ouders zich realiseren.  Dit geldt helemaal in het bijzonder voor personen die hoogsensitief zijn. Huh? Wat heeft hoogsensitiviteit en voeding nou weer met elkaar te maken? Ik zal dat in een later blog verder uitleggen! (-:

Zoals je kunt lezen zijn er meerdere aspecten die een causaal verband met elkaar kunnen hebben…. waar je echt wel wat mee kan doen! Feit blijft: Een jongeren, maar ook vaak de ouders, of eigenlijk überhaupt: een persoon, moeten willen! Willen veranderen, willen leren van en met elkaar… anders werkt het niet.

Ik ben deze blog gaan schrijven omdat ik denk dat ik door mijn ervaringen op het gebied van afwijkend gedrag, voeding en hoogsensitiviteit een behoorlijk aantal jongeren, maar ook volwassenen, kan helpen of in ieder geval handvatten kan meegeven om hier mee om te leren gaan.
Deze handvatten gelden ook op het gebied van communicatie, begrip, respect, peerpressure,
omgangsvormen, eigenwaarde, positieve benaderingen en dergelijke. Om dingen te veranderen op het gebied wat ik benoemde is er vaak een proces nodig waar enige tijd overheen gaat… daar heb je altijd rekening mee te houden!