Overprikkeling / ontprikkeling

Het nieuwe blog gaat over overprikkeling. Het woord "overprikkeling" hoef ik niet uit te leggen... maar wat valt nou eigenlijk onder prikkeling? Prikkelingen zijn simpel gezegd alle zaken om je heen of van dichtbij die je hoort, ziet, voelt, ruikt, proeft...

Iedereen is begrenst tot het kunnen hebben een aantal prikkels. In het bijzonder de sensitieve en hoogsensitieve mensen zullen eerder over de grens tot overprikkeling komen.  Laat ik eerst even uitleggen dat er normaal sensitieve, verhoogd- en hoogsensitieve personen zijn. Eigenlijk spreekt het voor zichzelf wat het betekend. De normaal sensitieve personen hebben een normaal gevoelsbeleving en ervaring en verhoogd- en hoogsensitieve personen hebben een (sterk) verhoogd gevoelsbeleving  en ervaring.

Ok, weer even terug naar de overprikkeling. Indien iemand voor korte tijd even overprikkeld raakt, is dat op zich geen probleem. Als je, op welke wijze dan ook, hiervan maar kan herstellen. Vaak hebben mensen niet in de gaten dat ze eigenlijk al te ver zijn gegaan, maar ze blijven doorgaan en luisteren niet naar hun lichaam! Echter indien iemand voor langere tijd overprikkeld raakt kan dat vervelende gevolgen hebben en zich uitten in:
- onrust
- niet lekker in vel zitten
- concentratieverlies
- humeurigheid
- niet kunnen maken van keuzes
- etc.
Mocht deze overprikkeling nog verder doorgaan kan het zich verder uitten in lichamelijke ziektes en psychische ziektes. Je ziet vaak bepaalde ziektes zeer vaak voorkomen bij sensitieve en hoogsensitieven zoals:
- Maag en darmklachten
- Alvleesklierproblematiek
- Fybromylagie
- Hypoglykemie
- Reuma
- Depressie
- Burnout
- etc.

Ik denk wel dat een ieder al een bepaalde (erfelijke/familiaire) aanleg moet hebben voor de lichamelijke of psychische ziektes die tot uiting zouden komen door overprikkeling.

Ik heb in mijn eerdere blogs al aangegeven dat ik de zenuwen van een normaal sensitieve verbeelde als een kabel zenuw die bestond uit twee kabels. De zenuw van een sensitieve of hoogsensitieve heeft 15 of 20 kabels. Ofwel, er kan veel meer informatie doorheen. Vergelijk het maar met een telefoonkabel of glasvezelkabel waar dataverkeer van internet doorheen gaat! (-:
 
Dat geldt niet alleen voor het horen, zien, ruiken, voelen, proeven (het uitwendige) maar ook dat geldt ook voor het innerlijke... de spijsvertering! Als bijvoorbeeld een "normaal" kind bij 3 lolly's drukker wordt zal een sensitief-/hoogsensitief kind al bij een halve of 1 hele lolly drukker worden. Dan hebben we het alleen over suikers en/of kleurstoffen. Dat geld uiteraard ook voor anders stoffen als: cafeïne, theïne,  smaakversterkers, zoetstoffen (als aspartaam), alcohol, etc. Deze stoffen komen in het kwadraat binnen. Dus ook de gehele spijsvertering is (hoog)sensitief. Dat is naar alle waarschijnlijkheid ook de reden dat HSP mensen meer en vaker uitingen van ziektes krijgen als: maag/darm klachten (PDS, Crohn, e.d.),  alvleesklierproblematiek, reuma(tische klachten), luchtweginfecties, chronische vermoeidheid, burn-out, overspannen, depressie, etc.

Wat ik ook al eerder noemde is dat het absoluut van belang is om naar een huisarts en/of ziekenhuis te gaan indien je lichamelijke of psychische klachten hebt.  Indien daar alles onderzocht is en/of er een ziekte de oorzakelijke factor is en je er hier medicijnen voor hebt gekregen, kan je mogelijk gaan kijken wat er aan deze ziekte ten grondslag ligt...en zelfs mogelijk de oorzaak weghalen!

Toen ik nog medicijnen slikte voor onrust en irreële angsten, die naar voren kwamen als ik wilde gaan ontspannen (op vakantie als voorbeeld), ben ik gaan verder gaan zoeken. Hoewel ik er al een jaar of 18 mee bezig was geweest om die angsten en onrust weg te krijgen op diverse manieren zowel binnen de reguliere zorg als binnen de alternatieve geneeskunde. En ja, bij psychologen kwamen er zaken van vroeger naar boven.. maar was dat de oorzaak? Ik werd door mijn zus geattendeerd op EMDR therapie. Dat is een andere manier van van omgaan met traumaverwerking, aanpakken van angsten, etc. Via Google kwam ik bij een Belg terecht, Geert Verschaeve. Geert is een ervaringsdeskundige op het gebied van angsten (www.agorafobie.be) en omgaan hiermee en oplossen van het probleem. Hij legt in totaal 17 MP3 bestanden van gemiddeld 17 minuten uit hoe het systeem lichaam en geest werkt, wat voor invloed deze op elkaar, wat voor invloeden prikkelingen en voeding hebben, etc. Ook gaf hij korte uitleg over HSP.  Na enkele weken merkte ik dat er iets aan het veranderen was in mij. Ik werd rustiger!! Huh?? Wat lukte hem wel en de andere "therapeuten" niet?
Eigenlijk vrij simpel: Hij legde uit hoe overprikkeling in het geheel (in- en extern) voorkomen kan worden, hoe je dat bereikt en hoe je daar mee omgaat. Doordat ik mij al behoorlijk verdiept had in diverse zaken, vielen ineens alle kwartjes op zijn plaats.  Ik leerde daarin dat een ieder een rugzakje heeft maar dat velen deze rugzak over hun hoofd hebben getrokken. Daar word je benauwd van! Zorg ervoor dat het rugzakje op de plaats komt waar deze hoort: Op je rug! En gebruik de ervaringen die in die rugzak zitten ten positieve! Hier wilde ik en hier kon ik wat mee. Dat is een van de redenen dat ik deze blogs schrijf! (-:

Onze huidige maatschappij zit dusdanig in elkaar dat iedereen last heeft van meer prikkels  als vroeger. Mede door de 24 uurs economie, scoren van targets, computers/telefoons, etc. krijgen we meer prikkels als ooit binnen. De meeste mensen gaan hier in mee zonder dagelijks tijd te maken voor zichzelf. Dat tijd maken voor jezelf is één van de sleutelwoorden!! Daar kom ik verderop nog even op terug! Op een gegeven moment, als je dat stramien niet doorbreekt, heb je kans op ziektes/klachten/symptomen, je raakt overspannen, krijgt een burn-out, word onrustig binnen je relatie, je kunt niet meer aarden, etc. etc!! Je gaat naar een dokter/ziekenhuis, er wordt een diagnose gesteld, je krijgt er medicijnen voor, en je kan weer verder. (al dan niet na een periode van rust)
Bij een aantal ziektes kan je een duidelijk oorzaak gevolg bedenken. Als je veel rookt heb je kans op last van je longen, als je veel drinkt heb je kans op alvleesklier of lever problemen, als je onregelmatig werkt heb je verhoogde kans op diverse ziektes, etc.  Afgelopen week stond er overigens een stuk in de krant over mensen die onregelmatige diensten draaien verhoogde kans hebben op chronische ziektes/ontstekingen.  Dat word gelukkig nu erkend. Ik ben er van overtuigd dat je ook binnen die onregelmatigheid invloed hebt op je gezondheid. Al heel simpel in de zin van voeding en rust!

Dan waar ik op terug zou komen: Tijd voor jezelf maken! Veel mensen zeggen dat ze regelmatig tijd voor zichzelf maken in de zin van sport, fietsen, muziek luisteren of maken, tv kijken, in de tuin werken, etc. Dat klopt! Dat is ontspanning, dat is tijd maken voor jezelf! Daar raak je energie in kwijt, dat is gezond, dat is lekker, dat is ontspannen! Maarrrr... je raakt daarmee niet volledig prikkelloos!! Als je bijvoorbeeld Tv kijkt nemen je ogen en oren ontzetten veel prikkels waar, als het spannend is komen er diverse hormonen vrij en veroorzaakt spanning, etc. Dat geld dus ook voor andere, sportieve, recreatieve en ontspannende activiteiten. Voor de duidelijkheid: deze activiteiten hebben zeer zeker hun mooie en goede functie!!!
Prikkelloos raak je pas als je echt gaat relaxen. De ene noemt het relaxen, de ander mediteren. De benaming is niet interessant, de functie wel! Als je je ogen dicht hebt, een ontspannen muziekje op je koptelefoon hebt en je concentreert op alleen je ademhaling of op je tenen dan ben je 80% van je (omgevings)prikkels kwijt! Men denkt vaak dat ontspanningstherapie, meditatie, yoga, etc zweverig is en voor personen met geitenwollen sokken bedoeld is... Eerlijkheidshalve: zo dacht ik er vroeger ook over! Echter heb ik geleerd dat, in het bijzonder, juist die tijd voor jezelf een groot verschil kan maken! Voorheen had ik echt wel de denkwijze en gedragingen van iemand met ADHD ((snel afgeleid, chaotisch, beelddenker waarbij verleden/heden/toekomst voorbij flitsten, etc.) Daarnaast had ik dus last van irreële angsten. Door het aanpassen van denk- en leefwijze veranderde ontzettend veel!! De irreële angsten gingen weg en mijn persoon werd ook anders! Meer gecontroleerd, beter geordend, meer rust, voelde me sterker als persoon, ben behoorlijk minder vaak ziek, etc. Niet alleen ik, maar mijn hele gezin kwam uit een sociaal isolement. Er werd bijvoorbeeld altijd rekening gehouden dat de vakantie niet te ver weg was. Het mooie van deze verandering was dus ook dat ik mijn gezin hierin mee trok. En dat "alleen maar" omdat ik handvaten had gekregen om mijn overprikkeling weg te halen door een relatief kleine verandering in leef- en denkwijze! (-:

Uiteraard hoop ik dat je ook deze blog weer met veel plezier hebt gelezen!  Tot het volgende blog! (-:
Met een positieve groet, Rob Buizer

HSP op werk, school en prive

Deze blog gaat over HSP op het werk, school en privé...waar kan je tegenaan lopen.... en hoe kan je daar mee om gaan? Als ik naar mezelf kijk, privé,  naar mijn schooltijd, mijn opleidingstijd en daarna op mijn werk, ben ik met regelmaat tegen een aantal zaken opgelopen...zeker als je (nog) niet weet wat er met je aan de hand is! Immers: pas als je weet wat er  echt met je aan de hand is kan je er wat mee...te beginnen met acceptatie... en hierna de zaken die je voeger als vervelend of als zwak zag om te leren draaien naar leuk, mooi en kracht!
Ik ervoer mijn leven vroeger alsof ik in een sneltrein zat.....zag, voelde, hoorde, regelde en deed alles...Ik leefde alsof er 30 uur in een dag zat nadeel: er zat veel onrust in me, kon me slecht concentreren,  was slecht in "nee" zeggen, was met 20 dingen tegelijk bezig, kon soms moeilijk prioriteiten stellen,  ik kon lang niet altijd optimaal genieten van het leven, had last van irreële angsten en mijn energielevel fluctueerde behoorlijk ... Mijn lichamelijke gesteldheid was zeker niet optimaal! Nu ervaar ik het leven als een boemeltreintje waardoor ik optimaal van de omgeving kan genieten, rust heb, een continu energielevel heb, vele malen sterker ben geworden in prio's en ordenen van zaken. ik kan "nee" zeggen, geen last meer van irreële angsten....ennnn mijn lichamelijk gesteldheid is vele malen beter. Goh...wat het een en ander wel niet kunnen aanhalen bij een mens! (-:
Think positive & positive things will happen!! 

Ik werd overigens door mijn meissie afgelopen week geattendeerd op de volgende link: Ontspanningstherapie bij ADHD. Alleen al door deze ontspanningstherapie blijkt dat de jongeren in dit filmpje heel andere reacties vertoonden na als als voor deze "therapie" ... maar dit terzijde! Hoewel.. nee eigenlijk niet..het is namelijk ook een rode draad door het leven van iemand met HSP! 

Maar goed even terug naar de schooltijd en beleving: van een ding ben ik wel aardig overtuigd..als ik toen ik op de lagere school zat testen had gedaan op het gebied van ADHD...dan had ik zeker gescoord en een stempel gehad. Vanaf mijn jonge jaren, en in de jaren erna, kwam ik met regelmaat dingen tegen waarbij ik mij afvroeg waarom ik zo dacht, voelde en reageerde. Als je de symptomen bekeek had het wat weg van ADHD, PDnos en ADD. Dat ik het als veel andere mensen om mij heen ervoer was voor mij in ieder geval duidelijk!

• Waarom kon ik zo vreselijk boos worden als er onrecht werd aangedaan aan mij of iemand anders die me lief was?
• Waarom zag ik alles om me heen, waarom voelde ik ik zoveel dingen zo sterk aan, waarom was ik zo gevoelig voor sferen?
• Waarom liep ik de hele dag te malen in mijn hoofd....in hoofdzaak in "plaatjes"...waarbij verleden, heden en toekomst door elkaar heen flitsten?
• Waarom liep ik in gedachten vaak al 20 stappen vooruit waardoor mensen om mij heen (werk en privé) regelmatig riepen: " Ok Rob..maar nu even 10 stappen terug..!!"
• Waarom had ik zoveel en vaak lichamelijke klachten?
• Waarom reageerde mijn lichaam zo op voedingsmiddelen?
• Waarom had ik irreële angsten?
• Waarom wilde ik altijd projecten draaien? (opbouwen, uitvoeren en overdragen)
• Waarom.........

 Toen ik de kenmerken van HSP las, vielen de kwartjes voor mij op zijn plaats... wat was het ook alweer. Zij:- Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar
- Zijn erg gevoelig voor prikkels van buitenaf; vaak voelen HSP’s zich hierdoor niet op hun gemak
- Hebben meer moeite en meer tijd nodig om indrukken te verwerken
- Hebben een diep en rijk innerlijk leven; dromen, fantaseren en overwegen veel
- Voelen stemmingen en sferen goed aan
- Worden meer dan gemiddeld geroerd door natuur, kunst en muziek
- Eigen emoties en emoties van anderen worden intenser ervaren
- Hebben moeite met planning en het verkrijgen van structuur
- Kunnen verlegen overkomen maar zijn dat veelal niet
- Zijn vaak plichtsgetrouw en perfectionistisch
- Functioneren minder goed als ze geobserveerd of geëvalueerd worden
- Zijn vaak zorgzaam en anticiperend op behoeften van anderen; moeite om grenzen aan te geven
- Hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten zoals hoofdpijn,    
  allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
- Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen
- Hebben verhoogde kans om dyslectie of dyscalculie te hebben.
- Hebben verhoogde kans op angsten, depressie's en burn-out's

Waar ik van overtuigd ben is dat veel jongeren, maar ook volwassenen, die als diagnose bijvoorbeeld ADHD hebben, veel te snel een stempel hadden en hebben meegekregen en hiervoor ook vaak medicijnen gebruiken. Vaak hoor je dat de medicijnen (we hebben veelal over drugs.. downers, rustgevers, antidepressiva) daadwerkelijk helpen voor deze personen om rust te krijgen, om beter geordend en geconcentreerd te zijn, etc.... Ja, uiteraard. Maar het is en blijft symptoombestrijding en de oorzaak wordt hiermee niet weggehaald. Ik heb zelf ook lange tijd medicijnen gebruikt...echter heb ik dit, binnen het verander-, leer en ontdekproces van afgelopen jaren, langzaam afgebouwd en gestopt.. en functioneer zonder medicijnen beter als ooit! Ofwel: ik heb de bron van het probleem aangepakt en ben gestopt met symptoombestrijding!
Afgelopen week verscheen er op internet artikelen over de "bedenker van ADHD" een gerenommeerde arts. Op zijn sterfbed zou hebben gezegd dat ADHD eigenlijk niet bestaat...(link)
Ook verscheen er een artikel dat "echte" ADHD testen veel te duur zijn en veel sneller door (huis)artsen "geconstateerd" word... met de druk vanuit de farmaceutische wereld....
Daarnaast verscheen er een artikel over de farmaceutische, suiker en aspartaam industrie dat deze veel te grote belangen hebben voor de (wereld) economie.. Dat werd eens te meer duidelijk toen dr. L. Pellser in 2011 een proefschrift had gemaakt op het gebied van voeding en ADHD. (link). Zij verwachtte dat haar proefschrift zou leiden tot wereldwijde acceptatie van de relatie tussen voeding en ADHD... en zelfs tot een kentering in de psychiatrie...Het RIVM maakte de grond gelijk met dit onderzoek... ik kan redelijk inschatten waarom dat was...
Deze artikelen staan overigens los van mijn mijn eigen overtuiging en ervaring hierin maar geeft natuurlijk wel extra  ondersteuning voor mij!

Hoe verloopt het vaak op school voor een Hooggevoelige?
Een kind is druk, snel afgeleid, in veel gevallen dyslectisch en/of heeft dyscalculie en vraagt veel aandacht (letterlijk en figuurlijk) van de ler(a)ar(es). Hmmm.. OK... dan naar een specialist op dit gebied.. en worden er zaken geconstateerd en getest...krijgt men stempel... is vaak niet te handhaven...gaat naar speciaal onderwijs... werkt daar onder zijn/haar kunnen.... ofwel...een jongere komt in negatieve spiraal terecht en zullen zich nog meer en extremer gaan afzetten. Zo ontzettend jammer!! Immers: juist deze mensen hebben veelal ongekende mooie (creatieve) kwaliteiten en mogelijkheden die teniet worden gedaan. Deze jongeren weten vaak niet hoe ze met zichzelf om moeten gaan wat in diverse negatieve gedragingen geuit kan worden!

Vooropgesteld: deze leerlingen komen niet voor niets bij een huisarts, psycholoog of psychiater. Er is wel degelijk iets aan de hand met hun! Ze zijn anders! Drukker, sneller afgeleid, soms depressief, rusteloos, hebben woedeaanvallen, plegen strafbare feiten, etc. Ik noem ze altijd bijzondere mensen! (-:  Maar om meteen een stempel er op te drukken en medicijnen te geven?? Vaak worden deze jongeren ook niet door de officiële instanties begrepen omdat de basis van de dienstverlening over het algemeen op wetenschap gestoeld is....waardoor de jongeren de hulpverleners ook niet begrijpen.  De meeste van deze jongeren hebben een normaal tot hoog iq. Deze iq-testen zijn voor mij overigens niet leidend! Deze testen zijn een momentopname en indien een jongeren ongeconcentreerd is, geen interesse heeft, slecht geslapen heeft of iets dergelijks, zal de test niet optimaal en betrouwbaar zijn. Het probleem is in grote lijnen dat het huidige reguliere onderwijs en zorg niet is ingesteld op deze jongeren.

Juist deze jongeren:
- snakken naar grenzen, duidelijkheid en aandacht.
- snakken naar positieve reacties als ze wat goeds of leuks gedaan hebben.
- hebben een andere benadering nodig
- zijn zo gevoelig voor menselijke benadering en interactie
Als voornoemde niet gebeurd heb je kans dat zo'n jongere ontspoort! Hierbij lopen de HSS'ers (HSP'er maar dan in de vorm van High Sensation Seekers) een nog grotere kans op ontsporing..met een verhoogd risico dat zij in aanraking komen met de  politie.

Even een mooi recent voorbeeld: Ik kreeg afgelopen week een e-mail van een moeder van een van "mijn" jongeren die mij bedankte voor mijn hulp. Ik had deze jongere een aantal keer gesproken omdat ik hem tegenkwam tijdens mijn werk. Hij vond mij maar vreemd omdat ik hem begreep en hem een aantal zaken redelijk kon aangeven die hem dwars zaten. Het was zeker geen verkeerde jongeman..maar deed wel dingen die ruimschoots grenzen voorbij gingen...waar school en ook ouders geen vat meer op hadden! De ouders zijn zeer liefdevol, hebben alles over voor de kinderen wat binnen hun macht licht...dus zou het daar niet aan kunnen leggen.. toch? De eerste stap vanaf mijn kant naar hem: het aangeven dat hij geen verkeerd persoon was benadrukken! Dat vond hij vreemd. Ondertussen moest hij naar speciaal onderwijs omdat hij op zijn oude school niet de regels volgde die daar van hem gevraagd werden. Best jammer.. ik schat in dat hij rustig HAVO/VWO zou kunnen.  Doordat hij niet met zichzelf om wist te gaan, maar ook zijn ouders niet met zijn gedrag om konden gaan ontstond er een negatieve spiraal. Tijdens gesprekken met hem maar ook met de ouders heb ik  een paar kleine handvatten gegeven. Deze moeder gaf in haar dankmail aan dat het een stuk beter met hem ging: als persoon, op school ennnn... de communicatie verliep weer een stuk beter met, naar en van hem. Dat zijn ontzettend leuke berichten waar ik blij van word! Nog veel trotser ben ik op deze ouders en in het bijzonder deze jongere! Zij doen het namelijk zelf...zij willen veranderen...en zij doen het! Het is wel zo dat dit, wat ik in eerdere blogs aangegeven heb,  een proces is wat niet binnen enkele maanden op te lossen is. Daar gaat tijd en energie inzitten....van meerdere kanten! In dit geval werkte het dus ook! Top!
Dit voorbeeld staat zeker niet op zichzelf. Ik denk dat ik vele tientallen voorbeelden paraat kan noemen hierin.

HSP en werk:
Hooggevoeligen lopen ook vaak tegen zaken op tijdens het werk waarbij gevoel en uitvoering vaak niet overeenkomen. Hierdoor kunnen zij vaak met zichzelf en/of met anderen in conflict komen. Het probleem is dat de hele maatschappij veel jachtiger is geworden waarbij het veelal draait om de 24 uurs economie, scoren, wetenschap, cijfers, omzet, targets, etc. Dan laat ik de verandering binnen de levensmiddelen, en de allergenen die we steeds meer binnen krijgen, nog achterwege! In de afgelopen 80 jaar zijn er ontzettend veel dingen veranderd. Als heel simpele voorbeelden:
- Vroeger had je in principe het weekend vrij en was zondag bedoeld om naar de kerk te gaan. Los
   van het feit of je wel of niet gelovig bent: je had wel je rustpunten..waaronder het gebed...wat voor
   je geest eigenlijk een vorm van relaxen/meditatie is.  (hhheey...1 van de basisbehoeften van een
   hooggevoelige!)
- Bezoekers van kroegen kwamen om 21.00 a 22.00 uur... nu beginnen de avonden pas om 00.00 uur.
- Er wordt veel vaker gewerkt in de onregelmatigheid.
- Het voedingspatroon en de voeding is volledig veranderd. (simpel voorbeeld: in een kiwi van nu zit
   nog maar 35-40% aan vitamines als 25 jaar geleden)
- etc.

Was alles vroeger beter? Welnee, alleen zijn we een aantal basiszaken vergeten die we op een andere manier kunnen inpassen! Omdat hooggevoeligen ook zeer sterk intuïtief en dus het liefst met hun gevoel werken loopt men vaak klem...terwijl juist daar de kracht van deze mensen ligt!  Helaas is daar in vele gevallen helemaal geen plek voor binnen deze maatschappij, bij bedrijven, instanties en organisaties. Het is niet verwonderlijk dat de meeste hooggevoeligen beroepen kiezen waarbij het omgaan en helpen van mensen centraal staat! Zoals docent, politieman/vrouw, verpleegkundige, etc. En oja...niet te vergeten de creatieve beroepen! Want ook dat kan aan het rijtje toegevoegd worden! De meeste hooggevoeligen hebben bijzonder creatieve talenten op het gebied van bijvoorbeeld kunst, muziek en sport! Maar zelfs als we, als voorbeeld, al een sociaal beroep kiezen lopen we nog tegen zaken aan. Zij hebben (creatieve) vrijheid nodig om goed te kunnen functioneren! HSP is al snel zweverig en al helemaal niet stoer...immers het is niet zozeer wetenschappelijk onderbouwd. Ik denk dat dat een eerste grote stap zou zijn als we daar nou eens met z'n allen af zouden stappen en gaan leren dat niet alles wat er gebeurd in en om de mens te meten, voelen, proeven, ruiken, horen is. ...waar de wetenschap op gestoeld is. Maja..dat is een utopie omdat er altijd mensen zijn die niet verder willen, kunnen, durven kijken. Dus zal je dit moeten omdraaien en er zorg voor dragen je die rust en overtuiging uit je zelf haalt....en kijken wie er bij jou in het treintje willen en durven stappen.
Maar goed... waar we ook vaak tegenaan lopen is dat hooggevoelige anders kunnen reageren, nadat zij wat hebben gezien of hebben aangevoeld, als een gemiddelde collega. Hierdoor kan het zijn dat je tegen bepaalde protocollen in gaat waardoor er conflicten kunnen ontstaan. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik dit puntje zelf ook nog steeds wel eens lastig vind omdat je voor je gevoel de juiste keuze maakt... ook daarin moet je leren schipperen. Vooral de rust in zulke situaties bewaren, het uitten en bespreekbaar maken indien een conflict heerst en het er boven staan zijn belangrijke zaken om je staande te houden. Op het moment dat je weet en accepteert dat je hooggevoelig bent en hierin zelf je rust weet te vinden (middels dagelijks een half uurtje tijd voor jezelf te maken en te relaxen) ben je al 40 stappen verder! Hierdoor krijg je rust..je kunt je beter concentreren, beter ordenen, rustiger communiceren, makkelijker "erboven staan", etc. Ofwel...je leeft en werkt prettiger en rustiger! Die kracht kan je alleen uit jezelf halen...daar hebben andere mensen om je heen geen invloed op!

HSP en privé:
Eigenlijk is hetgeen wat ik al noemde HSP binnen werk en school redelijk overeenkomstig met wat er privé gebeurd en waar je tegenaan loopt. Voor partners is het soms best lastig...maar anderzijds ook ontzettend mooi! Het is natuurlijk hoe je er zelf en hoe je partner er mee omgaat! Op het moment dat je dingen weet en er naar handelt kan je een behoorlijk stuk rust krijgen in je leven en optimaal en extreem kunnen genieten van de kleine dingen! Wat een HSP'er meestal doet waar hij/zij achter staat..doet hij/zij vol overgave, liefde, enthousiasme en plezier.

Als laatste:
HSP is echt niet van deze tijd... in andere culturen zie je vaak dat deze mensen, al van oudsher, veel dichter bij de natuur staan! Echter in onder andere de westerse wereld is het ook jarenlang onderdrukt geweest vanuit de kerken. Dat was namelijk not done binnen kerken! De afgelopen 30 jaar is de invloed van kerken afgekalfd en is er meer vrijheid ontstaan. Dat is, volgens mij, een van de grote redenen waardoor HSP steeds meer ruimte heeft gekregen en meer zichtbaarder is geworden! Het is dus absoluut niet iets van de afgelopen tijd maar het komt wel steeds meer naar buiten en tot uiting!

Ik hoop dat jullie weer met plezier dit blog gelezen hebt. Het volgende blog zal gaan over Agorafobie (pleinvrees) en burn-out...waar HSP'er extra gevoelig voor kunnen zijn! En uiteraard....hoe ga je hier mee om en hoe kom je er vanaf... of beter nog: hoe kan je dit voorkomen?? Ook het "hier en nu" leven en het op een plek/omgeving "aarden" is iets wat nogal eens moeite oplevert... daar zal ik ook verder op in gaan.

Mocht je vragen hebben over dit onderwerp, of andere onderwerpen, kan je altijd contact met me opnemen via: robbuizer@gmail.com

Gelukkig zitten er ook veel voordelen aan al die stempels als ADHD, PDnos, e.d. wat mijns inziens vin veel gevallen HSP'ers of HSS'ers zijn. (-:

Hooggevoelig of een disorder?? (ADHD, ADD, etc)

Opnieuw een blog vanaf deze kant. In verband met vakantie heeft het even geduurd! Tijdens mijn vakantie heb ik leuke en interessante boeken gelezen en ook weer van geleerd. Belangrijkste is: ik ben heerlijk tot rust en tot mijn zelf gekomen en er zijn voor mij op privé- en werkgebied weer een behoorlijk aantal kwartjes op zijn spreekwoordelijke plaats gevallen! Eigenlijk is de zoektocht en zijn mijn ervaringen een verlengde van het werk wat ik doe... onderzoeken om alle puzzelstukjes op zijn plek te krijgen. Ik begrijp bijvoorbeeld nu ook waarom ik zo graag projectmatig werk. Kwestie van graag dingen willen opstarten, opbouwen, overdragen en op naar een volgend project! Ook begrijp ik bijvoorbeeld waarom ik vroeger last had van ireele angsten.. nee, niet tijdens het werk, maar juist privé als ik tot rust dreigde te komen! Belangrijker: ik heb er geen last meer van, heb rust en weet zaken te kanaliseren.

Nou ben ik geen psycholoog of arts, maar ik heb in de afgelopen jaren veel gezien en geleerd zowel privé als met mijn werk en vrijwilligerswerk. Ik denk dat ik mezelf een autodidact mag noemen. In hoofdzaak heb ik veel over mezelf geleerd, heb veel van anderen geleerd en daardoor ben ik ook naar "buiten" gaan kijken..naar andere personen. De reden van het schrijven van mijn blogs is dan ook om andere mensen te helpen en om duidelijkheid, handvatten en mogelijk een eye-opener te geven! Maar vooral omdat ik het gewoon leuk vind! (-:

Ik heb behoorlijk wat boeken gelezen over (sociale en bedrijfs) psychologie, communicatie, non-verbale communicatie, groepsdynamisch gedrag, opvoeding, etc.... gewoon omdat ik het leuk/ interessant vind! Maar een aantal zaken begreep ik van mezelf (nog) niet. Waarom reageerde ik vaak anders als veel andere mensen om mij heen, waarom voelde ik dingen vaak zo goed aan, waarom kon ik zo onrustig worden in bepaalde situaties, waarom was ik beelddenker, waarom had ik zo'n last van energieschommelingen, waarom had ik voor bepaalde zaken angsten,  waarom krijg ik mensen die volledig uit hun plaat gaan redelijk snel tot rust, waarom, waarom...

Ja.... ik ben sinds 10 jaar officieel bekend met een chronische alvleesklierontsteking waar ik, achteraf gezien, al vele jaren daarvoor last van had. Hier werden veel van mijn "klachten" aan opgehangen vanuit de medische wereld. En ja...als ik vroeger, als kind, getest was op ADHD had ik absoluut die stempel meegekregen. Maar we noemden dat toen een energiek en snel afgeleide jongere. (-:  Later hoorde ik pas van HSP (hooggevoeligheid) en, nadat ik er informatie over had gelezen en met mensen over had gesproken, begreep ik waarom ik zo was zoals ik was, voelde hoe ik voelde, reageerde zoals ik reageerde en wat ik er mee kon! Het omdraaien van last naar gave. Kortom, een feest van herkenning! Hierna zijn voor mij alle kwartjes op zijn plek gevallen en heb ik kunnen leren om gedachten en gevoelens voor een groot deel te kanaliseren door eigenlijk maar een aantal redelijk simpele aanpassingen in mijn leef-, denk en voedingspatroon!

Tijdens mijn werk spreek ik met regelmaat jongeren die strafbare feiten hebben gepleegd. Een behoorlijk groot deel van deze jongeren hebben ADHD, PDnos, ADD of een andere aandoening en krijgen hier veelal ook medicijnen voor. Omdat ik vaak doorvraag bij deze jongeren, maar ook bij ouders, merkte ik al snel dat  bijvoorbeeld voeding absoluut een grote rol speelde. Veel van deze jongeren leven en eten ongeregeld, gebruiken veel zoetigheid, drinken energydrinks, drinken veel suikerhoudende dranken of juist light producten. In mijn eerdere blogs heb ik reeds de gevaren en uitwerkingen van bijvoorbeeld aspartaam genoemd. Daarnaast blowen een aantal van deze jongeren ook. Tja... bij blowen krijgt men vaak een "vreetkick" en heeft men grote behoefte aan suiker en chocola. Ofwel..suikerinname in het kwadraat.

Veel van deze jongeren zijn reeds, korte of langere tijd, bekend bij jeugdhulpverlening, psycholoog, huisarts, internist, psychiater... en krijgen veelal een disorder (ADHD, PDnos, ADD, etc) als diagnose en krijgen medicijnen voorgeschreven voor hun aandoening. Dat zijn vaak overigens niet de minste medicijnen maar zeer zware medicijnen waar een levendige handel in is ontstaan als zijnde drugs! Ik ben zelf van mening dat er te snel een stempel wordt meegegeven en dat er te makkelijk medicijnen voorgeschreven worden voor veel soorten ziektes.. lichamelijk of psychisch. Vaak is het verstrekken van deze medicijnen symptoombestrijding en word de oorzakelijke factor niet weggehaald! Maar goed dat is een ander punt waar ik het in latere blogs nog over zal schrijven! Wat mij is opgevallen dat ik met regelmaat jongeren spreek die aangeven dat zij binnen de reguliere hulpverlening niet begrepen worden en er dus ook weinig aan hebben. Zij begrijpen er vaak geen hout van dat ik hen vaak wel begrijp..en vinden dat soms zelfs eng!

Is er wel wat mis is met deze jongere met een gediagnosticeerde disorder. Ja ik denk het wel... hij of zij heeft kennelijk "afwijkend" gedrag, leerproblemen, andere gedachtegangen, zijn overprikkeld, etc! Maar is het inderdaad wel een disorder? Of kan het wat anders zijn wat op een andere wijze verbeterd of verholpen kan worden? Ik wil zeker niet zeggen: disorders zijn onzin en niet bestaan! Ik ben er ondertussen wel van overtuigd dat een fors aantal van deze jongeren hooggevoelig zijn! Ik schat dan ook in dat een behoorlijk aantal jongeren op andere wijze geholpen kunnen worden! Tevens denk ik dat ook veel volwassenen veel zullen herkennen van zichzelf of van mensen om zich heen! Mede hiervoor schrijf ik deze blogs! (-:

Even terugkomend op wat de kenmerken van HSP zijn:
- Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar;
- Zijn erg gevoelig voor prikkels van buitenaf. Vaak voelen HSP’s zich hierdoor niet op hun gemak;
- Hebben meer moeite en meer tijd nodig om indrukken te verwerken;
- Hebben een diep en rijk innerlijk leven; dromen, fantaseren en overwegen veel;
- Zijn vaak beelddenkers;
- Voelen stemmingen en sferen goed aan;
- Worden meer dan gemiddeld geroerd door natuur, kunst en muziek;
- Eigen emoties en emoties van anderen worden intenser ervaren;
- Hebben moeite met planning en het verkrijgen van structuur;
- Kunnen verlegen overkomen maar zijn dat veelal niet;
- Zijn vaak plichtsgetrouw en perfectionistisch;
- Zijn vaak zeer creatief;
- Zijn veelal oplossingsgericht;
- Functioneren minder goed als ze geobserveerd of geëvalueerd worden;
- Zijn vaak zorgzaam en anticiperend op behoeften van anderen;
- Moeite om grenzen aan te geven;
- Hebben vaak moeite met autoriteit;
- Willen graag de touwtjes in handen hebben en houden (controle)
- Hebben vaak tijd voor hunzelf nodig. Trekken zich bijvoorbeeld terug op hun kamer.
- Hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten zoals hoofdpijn,
  allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.;
- Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen;
- Hebben vaker last van dyslectie of dyscalculie;
- Hebben vaker last van schommelende suikers en/of hypoglycemie;
- Kunnen vaak moeilijk aarden.

Heel simpel uitgelegd: In principe kan iedereen horen, zien, ruiken, voelen, en proeven. Hooggevoelige mensen hebben dit ook, alleen zijn deze zintuigen extra of zelfs extreem gevoelig… gecombineerd met dat intuïtie en aanvoelen (onderbuikgevoel) vele malen sterker is. Ik leg het altijd uit als: "normale" mensen hebben zenuwbaan voorzien van een tweeaderige kabels...een hooggevoelig persoon heeft een zenuwbaan voorzien van een twintigaderige kabel.. ofwel: deze zenuwen ontvangen 10 keer zoveel prikkels! Dat is dan ook centrale punt waar het over gaat! overprikkeling! (goh...hebben mensen met ADHD daar ook geen last van?) Het werken met onderbewustzijn kan in het bijzonder bij hooggevoelige mensen behoorlijk verder ontwikkeld worden. Er zitten zowel voor als nadelen aan hooggevoeligheid. De volgende tekst heb ik letterlijk van de website www.hooggevoelig.nl gehaald, omdat ik dat zelf niet beter had kunnen verwoorden! (-:

Hooggevoeligheid kan sterk van invloed zijn op werk, het persoonlijk leven en relaties. Het is een eigenschap die in onze hectische, westerse maatschappij, waar de nadruk ligt op verstand en ratio, niet erg wordt gewaardeerd. Veel hooggevoelige mensen ervaren in eerste instantie dan ook last van hun eigenschap, en vragen zich af wat er mis is met hen. Zij hebben de neiging zichzelf te willen veranderen, en hun eigenschap te onderdrukken of negeren.  Door het bewustzijn en accepteren van de eigen hooggevoeligheid kan deze echter van een valkuil en een last, tot een kwaliteit en een gave worden. Hiertoe is het onder andere belangrijk om goed te leren aarden, grenzen te stellen, de innerlijke kracht te versterken en een juiste balans te vinden tussen activiteit en rust.

Voor veel mensen die er geen ervaring mee hebben is het on(be)grijpbaar, hocuspocus, vinden het eng, doen er lacherig over, zien het als iets zweverigs, etc. Eerlijkheidshalve: zo zag ik ik het vroeger ook.. alleen heb ik daar in de afgelopen jaren veel over mogen leren en heb mijn denkwijze daarin behoorlijk veranderd! Ik merk ook wel dat een aantal mensen hierin zweverig zijn of worden echter is dat ook een groot deel hoe je er zelf in staat en er mee omgaat! Voor mij is het gewoon wat het is. Gelukkig heb ik een vrouw die daar ook voor waakt indien dat toch zou mogen gebeuren! (-;

Veel ouders hebben geen ervaring en weet op het gebied van HSP. Vaak zie je dus jongeren die niet begrepen worden door ouders waardoor ze zich nog meer afzetten tegen hun ouders. Het vervolg is vaak dat ouders met hun kind naar een huisarts gaan en in de jeugdhulpverlening terecht komen en dus ook vaak medicijnen voorgeschreven krijgen.  Zeker in de pubertijd kan dat gedrag dus buitenproportionele vormen aannemen. Dit gedrag speelt zich vaak niet alleen thuis af maar ook op school of op straat. Zulke jongeren zijn dus al gevoelig voor prikkels maar ook extra gevoelig voor voeding. Wordt een "normaal" kind al druk van suiker dan zal dit bij een HSP jongere dit in het kwadraat gelden. Ook de communicatie naar een HSP puber is van groot belang. Positieve benadering is zeer belangrijk! Immers: ook in het gevoel van iets goed of verkeerd hebben gedaan komt bij hen 20 keer zo hard aan en zal een negatieve benadering langer en "harder" blijven hangen als wanneer ze een compliment hebben gekregen voor iets wat ze goed gedaan hebben! Het is natuurlijk niet zo dat deze jongeren niet aangesproken kunnen of mogen worden. Sterker nog: deze jongeren snakken nog sterker naar duidelijkheid en grenzen!!  Ook is er vaak nog een bijkomende uitdaging bij jongeren van niet Nederlandse origine. Pubers zijn al druk bezig met: Wie ben ik? Waar sta ik? Wat kan ik? Pubers van niet Nederlandse origine (al dan niet geadopteerd, al dan niet halfbloed) hebben vaak nog bewust of onbewust de uitdaging erbij van: WAT ben ik? Ben ik Nederlander of ben ik Turk/Marokkaan/Antilliaan/etc?? In mijn land van herkomst word ik aangezien en aangesproken als Nederlander terwijl ik in Nederland als Turk/Marokkaan/Antilliaan/etc. wordt aangesproken en aangezien. Dat kan dus een extra punt van verwarring zijn!  Zelf ben ik bij benadering van mensen heel simpel: Ik benader een ieder als mens..ongeacht afkomst/sexe/geloof/geaardheid/etc. Als je als mens OK bent, dan ben je voor mij ook OK! Gedraag je je als een eikel, dan is voor mij het karakter bepalend wat ik van iemand vind..niet de achtergrond of afkomst! Ook hierover zal ik later in een ander blog verdere info en uitleg geven.

Een aantal zaken die kunnen bijdragen aan het omgaan met HSP:
- Beperk of vermijd suikers;
- beperk of vermijd bepaalde kleurstoffen en bepaalde smaakversterkers;
- Vermijd bepaalde zoetstoffen als Aspartaam (Stevia lijkt een redelijk goede vervanger);
- Vermijd energydrinks;
- Vermijd cafeïne en theïne;
- Beperk alcohol;
- Beperk of vermijd blowen (is veelal vlucht voor gevoel en prikkels die na uitwerking nog veel
  harder terugkomen. Daarnaast is het een slechte combinatie in verband met de zogenaamde
  "vreetkicks");
- Zorg voor rust en regelmaat (ja! Dat wat eigenlijk hopeloos ouderwets is..is dat wel zo?);
- Beweeg voldoende (ivm energiebalans)
- Neem dagelijks even (half uur tot drie kwartier) rust en tijd voor jezelf en leer ontspannen      
  (bijvoorbeeld meditatie). Hierdoor krijg je weer energie voor de volgende dag om prikkels te
   ontvangen;
- Doe aan agendabeheer (geeft rust in je hoofd);
- Ga eens vaker met blote voeten in de tuin in gras en aarde..i.v.m. "aarden"!
- werken met klei, tuinieren, met bonsaibomen werken, werken met hout extra veel rust aan je.

Is het dan zo dat je helemaal niets meer mag of kan eten, drinken en doen? Natuurlijk niet! Een ieder zal voor zichzelf een weg moeten vinden waar hij of zij zich lekker bij voelt! Vaak geeft het alleen al te weten dat je niet gek bent en het begrijpen hoe lichaam en geest een beetje werken zoveel rust, dat je makkelijker hier mee om gaat!

Naast HSP (High Sensitive Person) heb je ook HSS (High Sensation Seekers).  Dat zijn HSP'ers met, eenvoudig gezegd, drang naar sensatie. Vaak adrenalinejunkies! (-:  Dat vergt weer een andere uitleg en aanpak waarop ik in een ander blog nog zal terugkomen!

Als ik het zo lees allemaal heb ik nog heel wat zaken waar ik blogs over kan en wil gaan schrijven! Ik hoop uiteraard dat je ook aan deze blog wat zal hebben. Mocht je over deze, of andere blogs van mij, vragen hebben kan je uiteraard contact me opnemen!

Grtz,
Rob Buizer

Voeding en ziektes/klachten/symptomen

Lekker bezig..mijn volgende blog! Nu met als onderwerp: voeding en ziektes! (-:
Hmm…heeft wel wat uitleg nodig en is dan ook een redelijke lange bog.

Waarschijnlijk herken je het wel van jezelf of van mensen uit je omgeving: Je gaat naar een huisarts met bepaalde klachten. De huisarts geeft zelf al aan dat het spanning of stress betreft of je wordt doorverwezen naar het ziekenhuis en wordt je door de molen gehaald…..waar achteraf niets uit kwam… Tja..en je voelt je toch echt niet goed! Moe, last van maag en/of darmen, chronische vermoeid, hoofdpijn/migraine, trillen, hartkloppingen, duizelingen, benauwdheid en noem maar op…Maja…geen oorzaak te vinden…Pfffff… En dan? Uit de introductie en een deel vanuit voeding en gedrag zijn al een aantal dingen duidelijk geworden over wat voor invloed voeding heeft op je lichaam..en dus geest. Want nogmaals: Ik zie lichaam en geest als een geheel. Als het ene niet in balans is met het anders ontstaat er een onbalans..en kunnen er dus "verstoringen" optreden op lichamelijk en op geestelijk/psychisch vlak!

Ok, ik ga even terug waardoor mijn interesse gewekt is over de biochemie van het lichaam, suikerhuishouding, bacteriehuishouding, etc. Bij de Alvleeskliervereniging, waar ik samen met mijn vrouw Sharon als vrijwilliger actief zijn geweest, en nog steeds hand en spandiensten verrichten, heb ik ontzettend veel geleerd. Omdat ik zelf, naar later bleek, al vele jaren een chronische alvleesklierontsteking had, kende en herkende ik vele klachten en symptomen die medepatiënten ook tegen kwamen. Ook door de vele gesprekken en overleggen met artsen en chirurgen die werkten in academische ziekenhuizen, heb ik ontzettend veel informatie gekregen. Dit gecombineerd met veel informatie die ik kreeg van diverse soorten artsen uit de natuurgeneeskunde, zijn voor mij veel zaken uitgelegd en dus te linken.

Vooropgesteld: als je lichamelijke klachten hebt, in welke vorm dan ook, waarvan je vind dat hier naar gekeken moet worden, ga je uiteraard primair naar een huisarts waarna je al dan niet wordt doorverwezen naar een ziekenhuis voor nader onderzoek. Als in het ziekenhuis geen oorzaak gevonden kan worden voor jouw klachten, is het mogelijk een optie om binnen de behandelingen van de alternatieve geneeskunde een oorzaak te vinden van de klachten die je hebt. Ook indien er in het ziekenhuis wel een duidelijke oorzaak is van je klachten, kan in veel gevallen de alternatieve geneeskunde een ondersteunende rol geven. Bij zowel de reguliere artsen als binnen de alternatieve geneeskunde is het ten alle tijde zaak om een juiste arts te vinden. Ook in ziekenhuizen is het vaak een zoektocht om bij een juiste arts terecht te komen en vervolgens de juiste behandeling te krijgen. Bij de "eenvoudige" zaken, zoals een gebroken been, is dat op zich niet zo moeilijk en spannend. Maar indien je een ziekte blijkt te hebben die complexer van aard is, dan is shoppen in ziekenhuizen en bij specialisten zeker van groot belang om een juiste arts te vinden. Je kan beter een eikel van een specialist hebben die verstand van zaken heeft, als een reuze vriendelijke specialist die geen verstand van zaken heeft. Een combinatie van een goede en reuze vriendelijke arts is natuurlijk het leukste! (-: Het is bijvoorbeeld zeker niet vreemd om aan een chirurg te vragen hoeveel ervaring hij/zij heeft op het gebied van de operatie die mogelijk gedaan moet worden. Ook binnen de alternatieve geneeskunde is het van belang om goed onderzoek te doen voordat je in zee gaat met hem of haar... ook daar zitten namelijk een aantal minder bekwame personen tussen...

OK.. een van de weinige nadelen van het ziekenhuis is dat men werkt met specialismen... men weet van een bepaald gebied ontzettend veel! Hmmm.. dat houdt dus in: je hebt last van pijn aan gewrichten, dan kom je uiteindelijk veelal bij een reumatoloog. Als je last van je longen hebt, kom je bij een longarts, etc. Veelal kom je, als je naar het ziekenhuis doorverwezen wordt en er nadere onderzoeken gedaan moeten worden, bij een internist..De internist houdt zich bezig met het voorkomen, diagnosticeren (= herkennen en benoemen) en behandelen van ziekten van de inwendige organen. Deze omvatten nierziekten, allergische aandoeningen, bloedziekten, infectieziekten, maag-, darm- en leverziekten, stofwisselingsstoornissen, kanker, ziekten die met hormonen te maken hebben etc.. Juist omdat het vakgebied zo breed is, hebben veel internisten zich gespecialiseerd in bepaalde aandoeningen. Maja…indien je bijvoorbeeld bij een reumatoloog komt, zal deze je niet doorverwijzen naar een maag/darm/lever arts, om te laten kijken of je alvleesklier wel goed functioneert of dat je suikerhuishouding of bacteriehuishouding wel in orde is. Overigens, ook op het gebied van suikerhuishouding bestaat nogal wat onduidelijkheid en zijn vaak de onderzoeken niet echt vreselijk goed. Immers, als je eenmalig laat prikken in de ochtend als je nuchter bent, en deze uitslag goed is, wil zeker niet zeggen dat je suikerhuishouding goed is! Zo heb je bijvoorbeeld ook de tegenhanger van diabetes, namelijk hypoglykemie…een versnelde afbraak van suiker.. En geloof mij, daar kan je behoorlijk beroerd van worden en vele klachten door krijgen! Ook zijn er veel mensen die pre-diabetes hebben..Daarbij kan je wel behoorlijk wat klachten/symptomen bij hebben zonder dat het feitelijk meetbaar is in de bloedwaardes. Maar goed, dan kom je bij een specialist. Indien vastgesteld wordt dat je bijvoorbeeld astma, reuma, o.i.d. hebt, krijg je veelal via betreffende specialist medicijnen om de symptomen te onderdrukken. Probleem dat ik vaak tegen kom is dat inderdaad de symptomen verminderen door gebruik van medicijnen of therapieën… echter: wordt dan ook de oorzakelijke factor weggehaald?? Hmm.. denk het niet. Ik denk dat het juist van belang is om de oorzakelijke factor te vinden en weg te halen! Ok, ik ga even terug naar de hulplijn van de Alvleekliervereniging om een basis te leggen van zaken die volgens mij causale verbanden hebben: Vrijwel alle patiënten, maar ik zelf dus ook, liepen al vele jaren met bepaalde klachten en symptomen rond zoals: reuma(tische) klachten, luchtwegontstekingen, chronische ontstekingen (holte, blaas, gewrichts, etc), maagklachten, ziekte van crohn, PDS (prikkelbaar Darms Syndroom), etc etc etc. Pas vele jaren later bleek dat deze patiënten een chronische alvleesklierontsteking hadden. Ook al was er in die jaren ervoor nooit wat te zien aan de alvleesklier, of was er ook (vrijwel) niets te meten in het bloed wat hier op kon wijzen. Veel (mede)patiënten kregen dus in eerste aanleg te horen dat het tussen de oren zat. Ja..op een gegeven klopt dat wel en gaat dat tussen je oren zitten! (-: Het principe wat ik in mijn blog vertelde bij “voeding en gedrag”, dat er door gebruik van bijvoorbeeld suikers en/of antibiotica een overflow aan verkeerde bacteriën en dus een tekort aan goede bacteriën ontstond, waardoor bouwstoffen/vitamines niet goed meer worden opgenomen binnen de spijsvertering, geldt hier dus ook. Binnen vele aandoeningen zie je bijvoorbeeld terugkomen dat er een tekort was ontstaan aan vitamine B en D. De Alvleesklier is een autonoom (zelfstandig functionerend) orgaan wat ook andere organen aanstuurt mede op basis van hormonen. De alvleesklier heeft twee hoofdtaken: de exocriene functie en de endocriene functie.. in jip en janneketaal: exocrien betreft de spijsverteringsenzymen die inwerken op voedingsstoffen binnen de twaalfvingerige darm. Endocrien betreft de regulering van de suikerhuishouding. Dit zijn insuline en glucagon. Deze hormonen spelen een essentiële rol bij de suikerstofwisseling in ons lichaam. Zij zorgen ervoor dat het bloedsuikergehalte in het lichaam in evenwicht blijft. De alvleesklier reageert op de hoeveelheid suiker in het bloed. Is het suikergehalte (bijvoorbeeld na een maaltijd) verhoogd, dan wordt er meer insuline aangemaakt. Bij een laag suikergehalte gaat de alvleesklier minder insuline produceren. Je kan veel informatie hierover vinden op: www.alvleeskliervereniging.nl! (aanradertje!

Als je kijkt naar de hormonen die vanuit de alvleesklier aangemaakt worden, kan je zeggen dat deze kennelijk binnen lichaam samenwerken! Huh? Ok, dat heeft een korte nadere uitleg nodig! Ik zag dat namelijk terug bij bijvoorbeeld:
- Vrouwen die zwanger zijn kunnen zwangerschapssuiker krijgen of acute alvleesklierontsteking;
- Patiënten die in eerste aanleg schildklierafwijkingen (hormonen) hadden, bleken later alvleesklierpatiënt te zijn;
- Vrouwen die een prenatale depressie kregen, bleken veelal ook een verstoorde suikerhuishouding te hebben.

Tot ongeveer 10 a 15 jaar geleden werd een chronische of acute alvleesklierontsteking veelal gezien als ouderdomsziekte of een ziekte die voorkwam bij alcoholisten. Je ziet nu, helaas, een verschuiving van die leeftijd. Ongeveer 8 jaar geleden zeiden artsen al dat er tussen toen en tien jaar een explosie zou ontstaan aan jonge mensen met een chronische maar ook acute alvleesklierontstekingen. Heel simpel te verklaren doordat er ongeveer 20 a 25 jaar geleden en in de jaren erna en hype is ontstaan met mixen zoals Breezers. Een hoog suikergehalte gecombineerd met een hoog alcoholgehalte… Funeste combinatie voor de alvleesklier. Deze artsen hadden helaas gelijk. Je ziet steeds meer relatief jonge mensen (rond de 30 jaar) met een chronische of acute alvleesklierontsteking. In mijn eigen geval bleek het om een erfelijke variant te gaan. Nu is gebleken dat 95% van de kinderen van een ouder, die drager van deze familiaire of erfelijke variant is, ook in meerdere of mindere mate last zal krijgen van deze ziekte. Het probleem is echter dat hier verder nog maar heel weinig bekend over is, waardoor er vrijwel niet verder naar gekeken wordt door huisartsen en/of specialisten…ALS het al aangetoond kan worden! Als je kijkt dat tot kort binnen de artsenopleiding slechts een halve dag werd besteed aan de alvleesklier, kan je je voorstellen dat huisartsen het echt van hun ervaringen of specialismen in de loop van de jaren moeten hebben!

Maar goed… er wordt niets gevonden in het ziekenhuis, wat dan? Het mooie van de biochemie binnen ons lichaam is dat het een sterk herstellend vermogen heeft… en ook in veel gevallen vrij snel “storingen” weet op te heffen indien je de oorzaak van het probleem weet weg te halen! Als je kijkt naar bijvoorbeeld je wegdrinkt en eet aan suikers, zoetstoffen, koolhydraten, smaakversterkers, kleurstoffen, zoetstoffen etc, kan het net anders zijn dat naar verloop van tijd storingen op zullen treden of op lichamelijk gebied (reuma, ontstekingen, luchtweginfecties, etc) of op geestelijk gebied (angsten, depressie, stemmingswisselingen, ADHD, etc). Bij mensen die hooggevoelig zijn zal dit veelal eerder zijn als mensen die dit niet hebben. Maar eigenlijk geld het natuurlijk voor iedereen. Ook als je kijkt naar suikerpatiënten maar ook alvleesklierpatiënten, ja dan kom ik toch weer op de alvleesklier, worden geadviseerd om zeer regelmatig te eten en te leven, met weinig suiker en weinig (verkeerde) vetten. Voor alvleeklierpatiënten is het van belang om geen alcohol te drinken omdat dit een toxicologische werking heeft op de alvleesklier. Ook kan men beter 6 keer op de dag kleine beetjes eten als 3 keer op de dag grotere hoeveelheden.

OK, maar hoe kan je dan oorzakelijke factoren elimineren? Als je bijvoorbeeld kijkt naar wat je op een dag aan aspartaam wegwerkt, schrik je je wezenloos. Als elke dag een kauwgompje eet, als je cola light drinkt, een zoetje in je koffie/thee gebruikt, etc etc. Als je dan kijkt naar naar bijvoorbeeld: www.aspartaam.nl , zie je welke klachten deze kunnen veroorzaken. Probeer eens om deze stoffen te verbannen. Veelal merk je namelijk al na enkele dagen of weken dat er verandering optreed…als dat de oorzaak is. Ik heb het dan over suikers, cafeïne, theïne, smaakversterkers, bepaalde zoetstoffen al aspartaam, en dergelijke. Als je kijkt hoeveel suiker, vetten, smaakversterkers, geur- en kleurstoffen je per dag binnen krijgt, en weet dat ook deze zaken een sterke onbalans in je lichaam kunnen veroorzaken, kan je proberen om deze stoffen uit je dagelijks gebruik te elimineren. Om de balans terug te krijgen binnen je spijsvertering gaat helaas vaak langere tijd overheen. Mede middels gebruik van probiotica poeder (het terugbrengen van een overflow aan goede bacteriën) gecombineerd met het eten van veel groente en fruit, kan je die balans weer terugbrengen, waardoor de voedingsstoffen (en dus ook vitamines) weer goed opgenomen kunnen worden binnen je spijsvertering! Hierin heb je dure probiotica pillen, maar ook veel goedkopere poedervorm (13 euro voor pot), te verkrijgen bij reformzaken. Oja, dan noem ik ook nog als aanvulling, net als wat ik al noemde bij mijn blog over “voeding en gedrag” dat beweging/sporten ook van groot belang is om die balans terug te krijgen. Om de doodsimpele reden dat afvalstoffen uit je lichaam verwijderd worden en de energiebalans tussen inname en uitgifte in balans komt!Ik vind het ontzettend interessant om te zien hoe bepaalde ziektes in bepaalde landen of gebieden vaker of juist minder vaak voorkomen. Als je bedenkt dat er in Frankrijk en Duitsland een veel groter percentage aan mensen zijn met een chronische of acute alvleesklierontsteking (gebruik van alcohol), en bijvoorbeeld in Groenland vrijwel geen problematiek is van ziekte van hart en bloedvaten…dan kan ik niet anders bedenken dat voeding een grote invloed heeft op ons lichaam…en geest.

Ik zie gelukkig wel dat steeds meer zaken wetenschappelijk onderbouwd worden in de medische wereld. Zo heb je tegenwoordig bijvoorbeeld foodhospital op, volgens mij, Net5. Reuze interessant om te zien hoe artsen zich richten op de klachten/ziektes, waarmee patiënten komen, en dit in veel gevallen kunnen oplossen met het aanpassen van voeding en leefwijze. Ook zie je dat er steeds meer bekend raakt over de bijvoorbeeld gebruik van enerydrinks en de gevaren hiervan, maar ook voor wat betreft bijvoorbeeld aspartaam. Probleem is alleen dat dit zeer moeilijk te verbieden is wat eigenlijk voor een groot deel te maken heeft met de economische plek en het lobbyen van bedrijven hiervoor. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld fabrikanten van energydrinks. Als je ziet voor hoe een groot deel zijn in de de economische markt zitten, zal er wel twee keer over nagedacht worden om zulke zaken te verbieden…tenzij het stoffen/dranken/voedsel zijn waarvan overduidelijk is dat deze een dusdanig gevaar zijn voor de volksgezondheid! Voor wat betreft medicijngebruik en uitgifte geldt eigenlijk hetzelfde. Ongeveer een half jaar geleden stond er een artikel in de media over bijvoorbeeld antidepressiva die in veel gevallen ten onrechte verstrekt worden aan patiënten. Ook antibiotica is zo’n voorbeeld. Echter doet de farmaceutische industrie haar uiterste best om te lobbyen en het gebruik van medicijnen te stimuleren via artsen, zorgverzekeraars etc.

Communicatie met (hooggevoelige) pubers

Communicatie tussen ouders en (HSP)pubers.

Communicatie is zo leuk! Ik heb daar zelf een sport van gemaakt! (-: Al heel simpel: het verschil tussen verbale en non-verbale communicatie! Non-verbaal is ongeveer 70% van de gehele communicatie, 25% gaat via de verbale weg en 5% gaat via overige manieren. Hieruit blijkt dus al dat de non-verbaal communicatie van groot belang is!

Zo kom ik tijdens mijn werk jongeren tegen die de verkeerde kant dreigen op te gaan of al de verkeerde kant opgegaan zijn. In het gros van de gevallen zie ik dat de communicatie tussen de puber en autoriteit (ouders, politie, etc) zeer moeizaam verloopt. In sommige gevallen betreft het een periode van een betrekkelijk korte tijd, in andere gevallen hebben we het over periodes van jaren! De meeste ouders raad ik aan om in ieder geval het boek “Puberbrein” of soortgelijke boeken te lezen.  Dat is in ieder geval een stuk basis waardoor je meer inzicht krijgt over hoe pubers over het algemeen zijn, denken en doen. Er gaat een wereld voor je open... Hoewel we zelf allemaal puber zijn geweest, zijn we dat stukje in grote lijnen vergeten hoe dat was en voelde.

Ik leg het zelf meestal uit dat een kind tot zijn tiende jaar ongeveer de basis van de opvoeding meekrijgt en dat vanaf rond het tiende jaar de lichamelijke en geestelijke veranderingen ingezet worden..al helemaal rond een jaar of twaalf als de jongere naar het voortgezet onderwijs gaat. Je hoort vaak van ouders: vanaf dat moment ben je je kind kwijt. Dat klopt! (-:  Ik ben zelf beelddenker en leg het uit als dat tot ongeveer je twaalfde jaar een kast met lades worden gevuld en geordend. Elke lade bestaat uit normen, waarden, gedragingen, etc. Rond de twaalfde jaar wordt deze kast volledig omgekieperd…Dat is het begin van de pubertijd. De puber moet in de komende jaren er zorg voor dragen dat die kast weer in elkaar gezet wordt met al die lades. De puber gaat een weg zoeken om een eigen persoon te worden...met als basis de normen en waarden die zij als kind hebben meegekregen. Best een hele klus!! (-:  Je hoort ook vaak dat pubers dingen doen waar ze achteraf spijt van hebben. Ook dat klopt… omdat een puber vaak nog niet de gevolgen kan overzien van zijn/of haar daden.

Ok, dan hebben we het dus over de “normale” pubers… Wat is normaal? (-: Al die pubers zijn toch lastig, niet aanspreekbaar, hebben een grote waffel, hebben maling aan autoriteit, zijn egoïstisch en stinken? Uuuuhmm..ja..dat stinken klopt wel! Maar dat komt door veranderingen van hormoonhuishouding! (-:

De andere punten vallen op zich wel mee! Natuurlijk heb je wel eens momenten dat het bloed onder de nagels vandaan gehaald wordt en dat je met je handen omhoog gegeven staat en denkt: Wat moet ik hier mee!!!! En ja..ik spreek uit ervaring met die twee fijne pubers van ons!

De communicatie tussen ouders (volwassenen) en pubers is al een sport op zich! Pubers leven immers in een volledig eigen wereld. Waar ze voeger zich zoveel vasthielden aan de vader/moeder/verzorger, laten ze dit volledig los rond hun twaalfde jaar en zien ouders vaak als lastige en bemoeizuchtige wezens, die wel heeeeeeel vreemde opvattingen hebben.  (hoewel zij als zij zelf volwassen zijn en kinderen krijgen veel hetzelfde don als hun ouders...wat zij zo vreselijk vonden!) Grenzen stellen en aansturen zijn zaken waar pubers om schreeuwen. Pubers leven tegenwoordig in twee werelden, namelijk de virtuele wereld en IRL (In Real Live) wereld. Op straat en op school komen deze twee werelden samen. Ouders weten vaak niet hoe ze op deze jongeren moeten reageren… hoe moet je in vredesnaam een puber begrijpen als deze ook nog eens straattaal of msn-taal gebruikt in de dagelijks communicatie. (met www.straattaal.nl kom je al een heel eind!)  Jongeren roepen vaak, als ze met social media bezig zijn, dat ze privacy willen…wat ze ook veelal krijgen! De meeste ouders zijn teveel onder de indruk van wat de jongeren kunnen met hun computers, laptops, telefoons, waardoor zij het vaak zo laten. Ouders zijn vaak onvoldoende ingeschoten met de huidige social media, waardoor zij de jongere vaak maar laat gaan… de ouders vertrouwen vaak op de kennis en kunde van de jongere! Als de jongeren naar school of naar sport zijn geweest vragen wij als ouders vaak hoe het was op school…hoe het was bij het dansen, sporten, etc. Ik heb nog nooit ouders horen vragen: hoe was het op internet? Dat zou op zich toch een normale vraag moeten zijn om te weten waar de jongeren mee bezig zijn! Gewoon: interesse en weten waar ze mee bezig zijn. Als je uitlegt dat je de inlogcodes wil weten van Facebook, Hyve of twitter in verband met hun eigen veiligheid, is het al een heel ander verhaal als dat je eist dat je de inloggegevens wil hebben. Geloof mij: die krijg je dan echt niet!! Waarom is het vreemd om je zoon of dochter op twitter te hebben? Of op facebook? Of op Hyves? A: je komt hun ook tegen in hun (virtuele) wereld; B: Je kan een beetje in de gaten houden met wie ze omgaan en waar ze mee bezig zijn.

Het is veelal de toon die de muziek maakt waarom je iets iets van “jouw” puber voor elkaar wil krijgen. Als je zegt dat je wil weten waar zij of hij deze avond uithangt, zal de puber waarschijnlijk zeggen dat het je niet aangaat…of ze zeggen dat ze ergens zijn…. maar gaan ze ergens anders heen. Als je uitlegt dat het voor hun eigen veiligheid is omdat je hem of haar direct wil kunnen ophalen indien iemand in de directe iets zou overkomen en naar een ziekenhuis moet… zit er een reden achter dat je dit wil weten. Als je het ook nog eens zodanig uitlegt dat het overkomt dat het de verantwoording van de pubers is en en dat ook nog eens het idee van haar of hem afkomt, dan heb je grote kans van slagen dat je tot een punt komt! (-: Enne…wat zou het probleem zijn als je soms steekproeven neemt om te kijken of zoon- of dochterlief daadwerkelijk bij haar of zijn beste vriend aan het gamen is?

In de loop van de afgelopen 40 jaar zijn ontzettend veel dingen veranderd. Een ding is er nooit veranderd: Pubers vragen…...nee schreeuwen om grenzen en sturing. De manier waarop deze grenzen en sturing moet worden aangegeven is vaak een probleem. Op het moment dat er op een autoritaire manier wordt medegedeeld aan een puber, zal deze zijn of haar kont in de krib gooien. Laat je een puber los en vrij in alles, hoewel je alle liefde geeft, zal deze in veel gevallen alsnog stuurloos worden. Er zullen maar weinig pubers zijn die op eigen kracht een route kunnen bepalen en volgen.

Oja..ook zo’n geweldige uitspraak van ouders: “Dat zal mijn kind nooit doen” of “ Ik durf mijn handen voor mijn kind in het vuur te steken” …. Uuuuuh…doe dat niet!!!  In veel gevallen ga je je handen als ouder zijnde gruwelijk verbranden…(tenzij je iets natuurlijk heel zeker weet) immers, waar we het net al over hadden: pubers zijn onberekenbaar, alle normen en waardes liggen overhoop in de pubertijd, zien oorzaak en gevolg vaak niet…. Kortom: alle ingrediënten dat zij dingen doen die buiten die grenzen van de opvoeding liggen. Dat is natuurlijk fantastisch voor een puber als hij of zij hierin gesteund wordt door vader en moeder… Alleen voor de volgende keer heeft hij/zij zoiets van: “Dat is mooi…vorige keer heb ik de grens aardig opgerekt en ik kom er mee weg…..pa en ma helpen mij toch wel!" ...dooddoener!... weg sturing!!

 Maar goed…dan heb je het over de normale pubers. Dan heb je de puber die een dubbele cultuur heeft waarvan een van de ouders of beide ouders van buitenlandse komaf zijn. Ik merk vaak dat dit een extra druk geeft binnen de pubertijd. Elke puber is bezig met: wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik, waar sta ik, etc. De puber met een dubbele cultuur vraagt zich ook nog eens: waar hoor ik bij? Wat ben ik?

Dan nog de derde groep: De hooggevoelige kinderen/pubers.

Dan hebben we natuurlijk ook nog een combinatie tussen van onder 2 en 3 genoemd! Extra ballast dus voor deze puber…die al helemaal het gevoel heeft niet begrepen te worden.

Als ik een verdachte spreek tijdens mijn werk, waarbij meestal een van de ouders/verzorgers bij aanwezig is, vraag ik altijd door en heb ik al vrij snel in de gaten of ik een hooggevoelig persoon voor mij heb. Als ik dan doorvraag en voorbeelden noem, zie je vaak een blik van herkenning en begrip… Het nadeel binnen de wetenschap, dus bij de reguliere zorginstellingen, is het begrip hooggevoelig of hoogsensitief nog niet zo bekend is en wordt daar ook nog niet veel op geïnvesteerd. Vrijwel elke verdachte die ik spreek heeft een stempel van ADHD, ADD, PD-nos, en dergelijke. Ik gaf al eerder aan dat ik niet zoveel waarde hecht aan deze stempels en dat veel van deze jongeren “gewoon” hoogsensitief zijn…waardoor een grote afstand kan ontstaan tussen het hooggevoelige kind…en later al helemaal als het kind puber wordt. Hij of zij kan dingen doen die volledig onbegrepen wordt door de ouders en omgeving.. inclusief extreme woede-uitbarstingen! Oja... ook zie je bij een klein aantal puberdames extreme gedragingen in de zin van woede-uitbarstingen, extreme pieken en dalen in humeur of gevoelens... Laat in dat geval eens prikken op hormonen. Er bestaat een redelijke kans dat de hormoonhuishouding sky-high is die eventueel gereguleerd kan worden door het gebruik van de pil..

OK, wat ik al in mijn eerdere blog over hooggevoeligen aangaf, hebben zij specifieke kenmerken. Ook zie je vaak dat zij dislectie of dyscalculie  hebben, druk zijn in de klas, zich slecht kunnen concentreren, vertonen afwijkend gedrag… en een kind is al snel onhandelbaar binnen een groep. Vroeger hadden we het vaak over een gewoon een druk kind vol energie..die extra sturing nodig had en kreeg. Een aantal zaken zijn van belang bij zo’n hooggevoelige puber, namelijk: Regelmaat, Rust en Reinheid… Nee he!!!…dat zijn die ouderwets drie R’en!! Is dat ouderwets? Nee hoor..nog steeds van deze tijd voor een ieder, maar in het bijzonder voor die hooggevoeligen! (-: Voeding heeft, zoals ik in mijn eerdere blog al aangaf, een grote invloed op gedragingen..in het bijzonder bij hooggevoeligen. Dit met reden dat deze groep personen zeer heftig kan reageren op verschillende voedingsmiddelen. (suiker, kleurstoffen, energy-drinks, aspartaam, etc)

Wat wil een gemiddelde, al dan niet hooggevoelige puber, graag? Duidelijkheid, grenzen, liefde, sturing, geborgenheid…  Valt mee toch? Nee..eigenlijk niet.. want de zenders (ouders) en ontvangers (pubers) zitten beiden op een andere frequentie… ofwel..als je dit als een radio zou zien: er is storing…en moet je dus even finetunen. Wow…mooi woord! (-:

Ik zal een voorbeeld geven:

Ik had vorig jaar telefonisch contact met ouders van een meisje…ik noem haar Petra. De ouders, ik noem ze Trudy en Hank, maakten zich vreselijk zorgen en waren ten einde raad. Petra had verkering gekregen met een jongen..die verre van een ideale schoonzoon was. Deze schoonzoon, ik noem hem Pieter, zat volledig in de criminaliteit en bevond zich in een totaal verkeerd omgeving…al helemaal voor een dochter! Probleem: Dochter was net 18 jaar geworden…en de hulpverlening kon niets meer betekenen. Op zich vreemd..als we met zijn allen weten dat de hersenen pas rond de 25^e levensjaar volgroeid zijn! Maar goed: hoe kon dit opgelost worden. Petra was al enkele weken niet meer thuis geweest. De ouders hadden de tijd  voor de 18^e jaar alles gedaan wat in hun macht lag om Petra te helpen…maar alles wat zij deden…Petra en ouders kwamen alleen maar verder van elkaar te staan. Ik heb Trudy voorgesteld, om mee te beginnen, een sms te sturen met de tekst in de trant van: “Lieve schat, wat er ook gebeurd en gebeurd is is geweest, we houden van je en de deur staat altijd voor jou open” .. Trudy belde mij daags erna en vertelde dat Petra thuis was geweest op avond…maar dat zij een hok vol herrie hadden gehad. Maar goed…er werd toenadering gezocht. Ik legde ook uit dat dit proces enige tijd nodig had …. misschien wel een half jaar of meer! In die tijd heb ik een aantal keer telefonisch contact met Trudy gehad.  Ik werd op een gegeven moment, volgens mij, op een zaterdag gebeld door Trudy. Petra was met Pieter aangehouden voor een misdrijf en zaten in de cel. Ik ben de dag erna naar het cellencomplex gegaan. Ik hoorde van mijn collega’s al dat ik net zo goed geen gesprek aan kon gaan met Petra…zij was een puber, een hormonaal gevaar voor de samenleving, had een grote mond en wenste niet mee te werken!! Hmm..dat klonk goed. Ik had ondertussen wel veel informatie over Petra gekregen van Trudy, maar ik had haar zelf nog nooit ontmoet. Ik ben de cel ingelopen en heb mezelf voorgesteld. In het begin was zij opstandig en aftastend maar toch nieuwsgierig…echter vertelde ik haar dat ik graag met haarzelf wilde praten en niet met het scherm wat zij liet zien. Ik zag een bange en verdrietige jongevrouw die schreeuwde om hulp…. De non-verbale communicatie was volledig tegenovergesteld met de verbale communicatie die zij weergaf. Ik had vrij snel goed contact met haar en heb haar geconfronteerd met haarzelf. Ik heb haar niets opgedragen, maar enkel handvatten gegeven. Ik heb haar aangegeven dat zij ZELF hier mee aan de slag moest en er wat mee moest en kon doen. Nadat ik de verantwoordelijkheid bij haar zelf neer had gelegd gecombineerd met uitleg hoe ze de grip op haar leven weer kon terugkrijgen, ben ik weggegaan. Zooo…zij had stof tot nadenken…en had haar hopelijk in een veranderproces gekregen.

Korte tijd hierna stelde ik voor aan Trudy om Petra uit te nodigen om mee te gaan naar bijvoorbeeld Alkmaar…leuk!! Vrouwendingen! Shoppen!! Als je een dochter daar niet mee kan vangen?? (-: Petra ging in op de uitnodiging.. en het was zomaar nog een gezellig dag ook. Ouders en Petra kwamen weer steeds dichter bij elkaar, waarbij ouders ook hun grenzen duidelijk stelden. Zij hadden in het verleden al zoveel gegeven om hun dochter maar niet kwijt te raken… nu was het ook tijd om duidelijkheid te geven wat wel en niet geaccepteerd zou worden. Maar het resultaat was er. Ongeveer twee maanden later raakte de relatie tussen Petra en Pieter over. In die tijd hierna zag je Petra groeien. Ze zag er weer goed uit, ze kreeg werk, ze zag weer toekomst…ofwel: het ging weer goed met haar. Ouders blij, Petra blij! Ik ook blij uiteraard. Trots op deze mensen, Ik heb nog even gedacht: Hoe kon dit fout gaan? Leuke, liefdevolle ouders die het goed voor elkaar hadden en hebben, leuke, slimme en mooie meid… Waarom kan het dan toch misgaan? Waarschijnlijk een combinatie van factoren…  Belangrijkste was dat deze aanpak in dit geval werkte. Voornoemde is een zeer korte weergave wat speelde over een periode van ruim een half jaar. In die periode zijn nog wel meer dingen voorgevallen en zijn er meerdere contactmomenten geweest, echter is dit de basis.

Telkens weer blijft voor mij de basis om verder te vragen over meerdere zaken zoals voeding, opleiding, toekomstideeën, gevoelens, denkwijzes, (beeld of woorddenker), etc. Aan de hand hiervan kan je vaak al veel halen over wat voor een jongere/puber je voor je hebt. Tijd maken voor communicatie…tijd maken voor gesprekken…tijd maken voor qualitytime…. Zooooo basis…maar zo belangrijk!

Oja...niet te vergeten: de positieve benadering! Hooggevoeligen zijn, zoals de naam al aangeeft, zeer gevoelig en bevattelijk voor positieve maar ook negatieve feedback. De meeste ouders, maar ook docenten of collega's binnen werksfeer, geven veelal aan als er iets NIET goed gaat en zullen niets zeggen als het wel goed gaat. Elk mens vind het fijn om een compliment te horen.. hooggevoeligen ook..sterker nog: hooggevoeligen in het bijzonder! Die zijn echter ook nog eens supergevoelig voor negatieve feedback....en zullen gevoelsmatig vrij snel denken dat alles wat zij doen verkeerd gaat! Natuurlijk...als iemand wat fout doet, kan hij of zij daar op aangesproken worden. Sowieso is het de toon die de muziek maakt! Maar laat zeker ook eens weten als zaken wel goed gaan! (-:  Heey: wat zit je haar leuk! Goh, ik ben trots op je dat je dat cijfer gehaald hebt! Super dat je je kamer opgeruimd hebt! Bedankt dat je even hebt geholpen met stofzuigen! Etc.........

Uiteraard hoop ik dat binnen dit blog een aantal handvatten zitten die je kan gebruiken...en/of het gewoon leuk vond om te lezen!

HSP (hooggevoeligheid)

Leuk! Mijn derde blog alweer … met als onderwerp: HSP....ofwel: High Sensitive Persons. Een van mijn favoriete onderwerpen en interesses! Ik heb het voor het gemak over hooggevoelige personen. Het is vaak een feest van herkenning voor diegene die het aangaat! (-: Ik kom dit namelijk zeer vaak tegen in mijn privéomgeving maar ook tijdens mijn werk…in combinatie met voeding en gedrag… Huh??

Ok…even kort een uitleg wat HSP eigenlijk is. Hooggevoelige mensen:

• Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar
• Zijn erg gevoelig voor prikkels van buitenaf; vaak voelen HSP’s zich hierdoor niet op hun gemak
• Hebben meer moeite en meer tijd nodig om indrukken te verwerken
• Hebben een diep en rijk innerlijk leven; dromen, fantaseren en overwegen veel
• Voelen stemmingen en sferen goed aan
• Worden meer dan gemiddeld geroerd door natuur, kunst en muziek
• Eigen emoties en emoties van anderen worden intenser ervaren
• Hebben moeite met planning en het verkrijgen van structuur
• Kunnen verlegen overkomen maar zijn dat veelal niet
• Zijn vaak plichtsgetrouw en perfectionistisch
• Functioneren minder goed als ze geobserveerd of geëvalueerd worden
• Zijn vaak zorgzaam en anticiperend op behoeften van anderen; moeite om grenzen aan te geven
• Hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten zoals hoofdpijn, allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
• Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen,

Bron: www.hooggevoelig.nl. Hier staan ook testen op om te kijken of en in welke mate je hooggevoelig bent. Heel simpel uitgelegd: In principe kan iedereen horen, zien, ruiken, voelen, en proeven. Hooggevoelige mensen hebben dit ook, alleen zijn deze zintuigen extra of zelfs extreem gevoelig… gecombineerd met dat intuïtie en aanvoelen (onderbuikgevoel) vele malen sterker is. Het werken met onderbewustzijn kan in het bijzonder bij hooggevoelige mensen behoorlijk verder ontwikkeld worden. Er zitten zowel voor als nadelen aan hooggevoeligheid. De volgende tekst heb ik letterlijk van de website www.hooggevoelig.nl gehaald, omdat ik dat zelf niet beter had kunnen verwoorden! (-:

Hooggevoeligheid kan sterk van invloed zijn op werk, het persoonlijk leven en relaties. Het is een eigenschap die in onze hectische, westerse maatschappij, waar de nadruk ligt op verstand en ratio, niet erg wordt gewaardeerd. Veel hooggevoelige mensen ervaren in eerste instantie dan ook last van hun eigenschap, en vragen zich af wat er mis is met hen. Zij hebben de neiging zichzelf te willen veranderen, en hun eigenschap te onderdrukken of negeren.  Door het bewustzijn en accepteren van de eigen hooggevoeligheid kan deze echter van een valkuil en een last, tot een kwaliteit en een gave worden. Hiertoe is het onder andere belangrijk om goed te leren aarden, grenzen te stellen, de innerlijke kracht te versterken en een juiste balans te vinden tussen activiteit en rust.

Voor veel mensen die er geen ervaring mee hebben is het on(be)grijpbaar, hocuspocus, vinden het eng, doen er lacherig over, zien het als iets zweverigs, etc. eerlijkheidshalve: zo zag ik ik het vroeger ook.. alleen heb ik daar in de afgelopen jaren veel over mogen leren en heb mijn denkwijze daarin behoorlijk veranderd.

Tijdens mijn werk kom ik vaak tegen dat ouders vaak ook niet goed weten hoe zij moeten of kunnen gaan met een hooggevoelig kind. Dit kan leiden tot ernstige verstoring binnen de opvoeding en de communicatie tussen ouders en kind. Ik heb zeer regelmatig meegemaakt dat jongeren naar “gesloten” zorg moesten, omdat ze thuis onhandelbaar waren. Vaak hadden deze jongeren al een stempel van ADHD, ADD, PDnos, en dergelijke. Heeeeeyyy…daar had ik het in een eerdere blog over! Maar dan bij voeding en gedrag. 

 Als je nu terugleest naar de lijst over wat HSP inhoudt, kom je als een van de laatste punten tegen:
- Zij hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten    
  zoals hoofdpijn, allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
Bij het blog over voeding en gedrag heb ik uitgelegd wat de invloed zijn van voedingsstoffen op een mensenlichaam..en dus geest. Bij een hooggevoelig persoon komen die negatieve invloeden van voedingsstoffen extra hard over en werkt extremer door in lichaam en geest. 

Dan het laatste punt:
- Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen.
Dan doel ik op angsten en verslavingen. Erg veel van “mijn” jongeren die ik tijdens mijn werk tegenkom en spreek, of diegene die tegen het randje aanlopen, gebruiken drugs. Veelal blowen ze maar een aantal grijpt ook naar andere extremere middelen. Maar goed… wat gebeurd er eigenlijk als iemand blowt? Men krijgt veelal een “vreetkick”…ofwel: ontzettende trek ik zoetigheid of hartigheid. Ook dan kom ik weer terug op mijn eerdere uitleg over voeding en gedrag… door het gebruik van veel suikers (onder andere) ontstaat er een onbalans binnen de gehele spijsvertering … Ofwel…men komt in een spiraal terecht. Het is een kunstje om hem of haar daar weer uit te krijgen!

Ook die angsten (in de ruimste zin van het woord), die vaak op latere leeftijd ontstaan (na de 18^e levensjaar), kan worden veroorzaakt door de stoffen die ik eerder noemde. Over angsten, stemmingswisselingen en depressies zal ik het in een latere blog over hebben! (-:

Is het zo dat elke jongere die hooggevoelig is, die veel suikers gebruikt, crimineel zal worden? Nee, natuurlijk niet, maar een aantal ervan zijn zeker zeer gevoelig hiervoor, in het bijzonder in combinatie met verkeerde voeding…. en al helemaal in combinatie met bijvoorbeeld blowen!

Ik vraag mij echt af of de jongeren die ik spreek en het predicaat ADHD, ADD, PDnos, en dergelijke hebben, dit ook daadwerkelijk hebben. Vooropgesteld: Ik ben geen arts, ik ben geen psychiater, geen psycholoog…maar wel een redelijk ervaringsdeskundige hierin. Ik denk dat de meeste jongeren namelijk dit predicaat niet behoren te hebben, maar dat zij hooggevoelig zijn, dit combineren met verkeerde voeding, al dan niet gecombineerd met “onbegrepen” te zijn/worden. 

Vooropgesteld heb ik er een hekel aan om stempels op mensen te plaatsen en benader een ieder dan ook gewoon "als mens"...zonder stempel, ongeacht wat zijn of haar afkomst is. Het grappige is dat, als je deze jongeren op die manier benaderd, zij zich meestal open opstellen.  

Vaak zie je bij "zulke" jongeren dat ze al als kleuter of schoolkind (tussen 4 en 12 jaar) soms door hun ouder(s) voor “gek” verklaard worden…hoewel dit zeker niet bewust gebeurd. Als voorbeeld: een kind van 5 jaar huilt omdat hij/zij spoken, enge mensen of dieren op de slaapkamer heeft gezien. De meeste ouders willen zo’n kind geruststellen en doen het licht aan en laten zien dat er niets is. Is dat ook zo, of hebben deze kinderen daadwerkelijk iets waargenomen wat voor veel anderen niet zichtbaar is? Het is natuurlijk ontzettend moeilijk om fantasie, droom/nachtmerrie en werkelijkheid te scheiden van elkaar. Het is vaak retesimpel om te communiceren met hooggevoelige jongeren.... alleen is het andere manier van denken.. Ook over communicatie zal ik een apart blog schrijven, waarbij ik een aantal erg mooie praktijkvoorbeelden zal benoemen! Hierbij gaf ik een paar simpele handvatten wat voor zowel ouder als zoon/dochter werkte...waardoor zij weer tot elkaar kwamen.
 

Ook op school worden jongeren vaak als anders gezien…druk..vervelend..snel afgeleid… ofwel, men krijgt een rugzakje.. en zal mogelijk naar speciaal onderwijs moeten waar betere begeleiding is om al die energie te beteugelen. Of hebben we het hier gewoon over een jongere met ontzettend veel energie en iemand die zoveel prikkels binnenkrijgt en niet weet hoe hij/zij met deze prikkels om moet gaan? En dit mogelijk ook nog eens gecombineerd met verkeerde leefwijze? Het is dus maar hoe er mee omgegaan wordt en naar gekeken wordt.Ik schat een beetje in dat, als er testen waren toen ik op de lagere school zat, zeker ook het predicaat ADHD gehad zou hebben. (-:

Als ik jongeren spreek, die afwijkend, impulsief of zelfs crimineel gedrag vertonen, en tijdens een  gesprek uitleg geef  over voeding & gedrag en hooggevoeligheid, zie en hoor ik vaak ontzettend veel herkenning bij zowel de jongere als ouder(s). Ik probeer hun dan handvatten mee te geven om er mee om te leren gaan. Dan kom ik bij wat al in deze eerdere tekst staat:
-Hiertoe is het onder andere belangrijk om goed te leren aarden, grenzen te stellen, de innerlijke kracht te versterken en een juiste balans te vinden tussen activiteit en rust. (hmmm.. toch grappig...zonder dat ik voornoemde zin ooit eerder gelezen had, heb ik vorige maand drie Chinese tekens op mijn onderarm laten tatoeëren..met de betekenissen: Positieve energie, Innerlijke kracht en bescherming..) Ofwel: Er is prima met hooggevoeligheid te leven, echter heb je er vaak wel wat hulp bij nodig. Het lastige is vaak dat dit bij de reguliere hulpverlening niet behandeld en bekeken wordt, omdat het eigenlijk niet onder de wetenschap valt, waarbij met moet kunnen meten, horen, zien, voelen, ruiken…om aan te tonen dat het bestaat. Zo niet..dan is het lastig vast te stellen waar het om gaat.  Daarop inhakend: aan de andere kant wordt er wetenschappelijk onderzoek gedaan naar intuïtie, telepathie, aanvoelen, en dergelijke (communicatie via onderbewustzijn). Men wil graag weten of dit een communicatievorm is die we vanuit vroeger tijden in ons hebben (bijvoorbeeld in de de velden om op dieren te jagen en op die manier toch onderling te kunnen communiceren) of dat het een communicatievorm betreft die in ontwikkeling is omdat we in de toekomst veel meer op communicatiegebied op het onderbewuste vlak zullen gaan ontwikkelen. Toch heel bijzonder die tegenstrijdigheid binnen de wetenschap! (-: 

Ik zie wel dat hooggevoeligheid steeds meer voorkomt of in ieder geval naar buiten komt. Dat zou ook heel simpel verklaarbaar kunnen zijn omdat er steeds meer bekendheid over is. Vroeger was het, als voorbeeld, vaak vanuit de kerken not done om het hier over te hebben. Ook ontstaan er steeds meer mixen van rassen en roots. Het is bekend dat bijvoorbeeld mensen uit de Caraïbische gebieden en Aziatische landen, veel dichter bij de natuur stonden en staan als Europeanen.  

Hooggevoeligheid moet niet verward worden met hoogbegaafdheid. Wel zie ik soms een combinatie ervan...extra lastig! Vooropgesteld: Het is al zo lastig als puber zijnde...ennn.. het is vaak al zo lastig voor ouders om pubers te hebben!! (dan spreek ik uit eigen ervaring!!) Al helemaal als je puber hooggevoelig is! Vaak zie je dat hooggevoelige personen in bepaalde kwaliteiten uitmunten, terwijl ze dyslexie of dyscalculie hebben. Veel zie je dan weer terugkomen dat de linkshandigen onder de hooggevoelige personen, extreem creatieve personen zijn met zeer goede leidinggevende kwaliteiten. Je ziet bijvoorbeeld relatief veel linkshandige/linksbenige personen in de topsport of op hoge posten. Toeval? Ik schat in van niet!  Maar wat heeft dit nou weer te maken met deze blog? Eigenlijk niet veel..gewoon leuk om te noemen!

Ik geef altijd bij ouders aan om in ieder geval boeken als "Puberbrein" te lezen, om inzicht te krijgen van de "normale" pubergedragingen. Boeken waar je echt wat aan hebt en veel van kan leren!

Ik heb zelf ontzettend veel geleerd van Geert Verschaeve uit België, de man achter www.zelfzeker.com en www.agorafobie.be. Hij is een combinatie van therapeut en coach maar vooral ervaringsdeskundige op het gebied van angsten, depressie en hooggevoeligheid. Hij geeft over diverse zaken goede en duidelijke uitleg hoe lichaam en geest (samen)werken, hoe denkprocessen ontstaan maar ook hoe je dat kan veranderen.. en geeft ook tools om met zaken om te gaan als onzekerheid, perfectionisme, boosheid, uiterlijk, etc. De basis binnen zijn "therapie" is de kracht van herhaling..confirmaties.. Dit doet hij op zo een ontzettend leuke en begrijpelijke wijze waardoor hij mensen een mindset kan geven...en van klachten af kan helpen of er mee leert om te gaan en/of bepaalde gedragingen kan sturen! Briljant! 

Wat ik al in een eerder blog had geschreven, het valt en staat of ouders en/of de jongere willen leren...anders hebben handvatten die aangereikt worden geen zin!

Ik hoop dat jullie ook deze blog weer met plezier hebben gelezen en dat ik wat handvatten heb kunnen geven. Tot het volgende blog!